تی رُ تُ ر ک.


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


عَهدِ ما با لَبِ شیرین دَهَنان بَست خُدا ماهَمه بَنده وُ این قوم‌ خُداوَندانَند.
👤المپیاد ادبی
یِه سَر بِزَن👈 (https://t.me/mosavet01 )

Related channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter


Forward from: وهmِزَماnِ
📜شاهنامه: روزه، کردار مردان خداست

👤حکیم ابوالقاسم فردوسی در #شاهنامه می‌گوید: طهمورَث پادشاه ایران، یاری وفادار به نام شَهرَسپ داشت که هر روز را #روزه و هر شب را به #نماز می‌ایستاد. طهمورث در اثر همنشینی با شهرسپ از بدی‌ها پیراسته شد. حکیم فردوسی در بیان این داستان می‌گوید: نماز شب و روزه، آیین کسی است که خداوند جهاندار، حبیب او باشد. یعنی نماز شب و روزه، نشانه‌ی دوستان خداوند است.

خنيده بهر جاى شهرسپ نام
نزد جز بنيكى بهر جاى گام

همه روز بسته ز خوردن دو لب
بپيش جهاندار بر پاى شب

چنان بردل هر كسى بود دوست
نماز شب و روزه آيين اوست

📸اسکن از نسخه خطی شاهنامه موجود در فلورانس ایتالیا می باشد.این نسخه قدیمی ترن نسخه شاهنامه است

پ.ن..i.م:دین اسلام به وسیله قدرت اعراب در جهان آن روز گسترش یافت اما حفظ واندیشه حفظ آن ،جز ایرانیان را برنمی تابید.اسلام قرن ها با اندیشه ایران تعامل داشت وحاصل آن پس از سالها حکومتی ،اسلام راستین(تشیع)واندیشه ایرانی (استقال وبلندپروازی) است.
این همان هدف نهایی تمام ادیان ومرسلین است
.
📜از نوشته های تعامل اندیشه وقدرت در ادوار مختلف
👤i.م
@vahmezaman


#ابیات_الحاقی

برخی از پرآوازه‌ترین بیت‌های الحاقیِ شاهنامهٔ فردوسی :

۱- بیت بسیار پرآوازه‌ای هست که همواره آن را از فردوسی دانسته­‌اند؛ اما بی­‌گمان و بی‌هیچ تردیدی سروده‌ی او نیست. آن بیت چنین است:

«چنین گفت پیغمبر راستگوی
ز گهواره تا گور دانش بجوی»

این بیت را بر سر درِ بسیاری از آموزشگاه­‌ها و دانشگاه­‌ها می­‌نویسند؛ اما از فردوسی نیست و مصراع دوم آن را کسی به نام «فخر الاسلام ذاکری» در سال ۱۳۱۵ مهی (قمری) به نظم کشیده است. سراینده­‌ی مصراع نخست آن هنوز ناشناخته است.


۲- بیت بسیار آشنای:

«که رستم یَلی بود در سیستان
منش کرده‌­ام رستم داستان»

در هیچ­کدام از دست­نویس­‌های کهن شاهنامه دیده نمی­‌شود؛ حتی در چاپ­‌های غیرعلمی شاهنامه هم نمی­‌توان آن را یافت. این بیت در طومارها و مجلس­‌های نقالی و داستان­‌گویی شفاهی آمده است. کهن­‌ترین جایی که من توانسته­‌ام نشانی از این بیت بیایم، در نسخه ‌ی «طومار نقالان هفت ­لشکر» است که در سال ۱۲۹۹ مهی نوشته شده است، بی ­آن­ که در آن جا گفته شده باشد که این بیت از فردوسی است.

۳- بیت بسیار پرآوازهٔ :

«بسی رنج بردم در این سال سی
عجم زنده کردم بدین پارسی»

در ۴ دست­نویس از ۱۵ دست­نویسی که پایه­‌ی ویرایش آقای خالقی مطلق بوده است، دیده می­‌شود و در ۱۱ نسخه­‌ی دیگر و نیز در دست­نویس کهن شاهنامه­‌ی کتابخانه­‌ی «سَن­‌ژوزف» نیامده است؛


۵- بیت بسیار گَزاینده و پَست:

«زن و اژدها هر دو در خاک بِهْ
جهان پاک از این هر دو ناپاک بِهْ»

در هیچ دست­نویسی از دست­نویس ‌های کهن شاهنامه دیده نمی­‌شود و بی­‌گمان از فردوسی نمی­‌تواند باشد. در برخی از دست­ نویس­‌های نزدیک به زمان ما و نیز چاپ­‌های غیرعلمی شاهنامه، این بیت را در «داستان سیاوش» و درباره "سودابه" گنجانده­‌اند. کهن‌ترین جایی که من توانسته­‌ام نشانی از این بیت بیابم، در یکی از دست­نویس­‌های «گرشاسپ­نامه»ی اسدی توسی است که در سال ۸۶۰ هجری نوشته شده است. حتّی ویرایشگر «گرشاسپ­نامه» -حبیب یغمایی- هم این بیت را به حاشیه برده و شایسته ندانسته است که در متن کتاب اسدی توسی آورده شود. پیداست که این بیت از سده­‌ی نهم به این سو، زبانزد شده است.


۶- دو بیتِ :

«به روز نبرد آن یَل ارجمند
به شمشیر و خنجر به گُرز و کمند

بُرید و دَرید و شکست و ببست
یلان را سر و سینه و پا و دست»،

که آن را یکی از زیباترین نمونه‌­های آرایه­‌ی ادبیِ « لفّ و نشر » می‌­دانند و گمان می­‌کنند که از شاهنامه است، سروده‌ی فردوسی نیست و در هیچ دست­نویس کهنی از شاهنامه نیامده است.

🔹 دلیل افزده شدنِ برخی بیت‌های الحاقی :
همواره خواست و پسند شاهنامه­‌خوان­‌ها چنین بوده است که همه­‌ی روایت­‌های ملی و پهلوانی ایران باید در کتابی به نام «شاهنامه» گردآوری شود و آن کتاب هم به نام و سروده‌ی فردوسی باشد. بر اثر چنین برداشتی است که گذشتگان ما داستان­ ها و منظومه‌­هایی را به شاهنامه می‌افزودند که سروده‌ی فردوسی نبود.
نمی­‌توان ناگفته گذاشت که بسیاری از بیت­‌های افزوده­ شده به شاهنامه، از دید ادبی، زیبا و استوارند؛ چون شمار بسیاری از کاتبان شاهنامه، مردمان خوش ­ذوق و بااستعدادی بوده‌اند که بر اثر نوشتن چندین و چندباره­‌ی شاهنامه، این توانایی را یافته ­اند که بیت یا بیت‌هایی نزدیک به سخن فردوسی، به نظم بکشند و بسیاری را به این گمان بیفکنند که آن بیت­‌ها سروده­‌ی فردوسی است.
@tirotork
سجاد آیدنلو


‌
ز حد بگذشت مشتاقی و صبر اندر غمت یارا
به وصلِ خود دوایی کن دلِ دیوانه‌ی ما را

علاجِ دردِ مشتاقان، طبیب عام نشناسد
مگر لیلی کند درمان، غمِ مجنونِ شیدا را

گرت پروایِ غمگینان نخواهد بود و مسکینان
نبایستی نُمود اول به ما آن رویِ زیبا را

چو بنمودی و بربودی ثبات از عقل و صبر از دل
بباید چاره‌ای کردن کنون، آن ناشکیبا را

مرادِ ما وصالِ تُست از دنیا و از عقبی
وگرنه بی‌ شما قدری ندارد دین و دنیا را

چنان مشتاقم ای دلبر به دیدارت که از دوری
برآید از دلم آهی، بسوزد هفت دریا را

بیا تا یک زمان امروز خوش باشیم در خلوت
که در عالم نمی‌داند کسی احوالِ فردا را

👤سعدی
@tirotork


‌
مرا به هیچ بدادی و
من هنوز بر آنم

که از وجود تو مویی
به عالمی نفروشم...

👤سعدی
@tirotork


استعاره های ساختار جهتی ___.pdf
1.7Mb
مقاله: "استعاره‌های ساختاری، جهتی و طرح‌واره‌های تصویری از "عشق" در غزلیات شمس" (بر اساس نظریه جورج لیکاف و مارک جانسون)
@tirotork


‌
روزگاری است که دل

چهره مقصود ندید ...


👤حافظ
I @tirotork I


‌
ما سپر انداختیم

گر تو کمان می کشی...

👤 سعدی

I @mosavet01 I


‌
سخن
چه حاجت بودی؟
چون قلب گواهی می داد...

👤مولانا
📓 فیه ما فیه

I @tirotork I


مولوی در عرفان ایران.pdf
1.6Mb
#مولوی_درعرفان_ایران
I @tirotork I


‌
‌تو با خدای خود انداز
کار و دل خوش دار

رحم اگر نکند مدعی
خدا بکند...!!


👤حافظ
I @tirotork I


‌
تا بنده نباشی

تابنده نباشی...

👤 شمس تبریزی

@tirotork


@TNT_NITRO.zip
832.0Kb
🔺لغات مهم استعاره و ایهام
🔹59 لغت ادبیات ایهام دار
🔖 125 لغت مستعد استعاره
📌 پایه جامع


@tirotork


#پارادوکس_درعرفان

ظاهراً عرفان و دینی نمی‌توان یافت که عناصری از پارادوکس در مرکز آن وجود نداشته باشد. دینی که تمام اجزای آن را بتوان با منطق و بیان اثباتی و عقلانی توضیح داد، همان‌قدر دین است و پایدار که اثری هنری که تمام جوانب زیبایی آن را بتوان توصیف کرد.

اگر تمام اجزای یک دین را بتوان به بیان اثباتی توضیح داد دیگر آن دین باقی نخواهد ماند و اگر تمام جوانب اثری هنری را بتوان با بیان اثباتی توصیف کرد، دیگر آن اثر، اثری هنری نخواهد بود.

قدمای متفکران ما قلمرو ایمان را قلمرو تو مدان می‌دانستند. یعنی عقیده داشتند، رابطه‌ای وجود دارد، میان ایمان و یک نامعلوم.

سنایی در حدیقه می‌گوید:
چه کنی جستجوی چون جان تو
تو مدان نوش کن چون ایمان تو

یعنی ایمان امری است،از مقوله تو مدان است.

مقوله تو مدان یعنی چیزی که در مرکز آن امری نامعلوم نهفته است. همان که مولانا به‌بیان‌دیگر آن را چنین عرضه می‌دارد. " جز که حیرانی نباشد کار دین"

#شفیعی_کدکنی

برگرفته از کانال پرواز در دریای ادب

I @vahmezaman I


‌
دل در کسی مبند

که دلبسته تو نیست...

👤سعدی

@tirotork


‌
کافران را دوست می دارم!
از این وجه که دعوی دوستی نمی کنند
می گویند : آری کافریم. دشمنیم.
اما اینکه دعوی دوستی می کند و دوستم نیست
پر خطر است...

📓مقالات شمس

@tirotork


نتوان وصف تو گفتن
که تو در فهم نگنجی...❤️

👤شاعر:سنایی
باصدای محسن چاوشی
@mosavet01


خمر من و خمار من
باغ من و بهار من

خواب من و قرار من
بی‌تو به سر نمی‌شود...


👤 مولوی
@tirotork




گفتم
شعر: سعدی
آواز: همای

گفتم آهن دلی کنم چندی
ندهم دل به هیچ دلبندی

وان که را دیده در دهان تو رفت
هرگزش گوش نشنود پندی

خاصه ما را که در ازل بوده‌ست
با تو آمیزشی و پیوندی

به دلت کز دلت به در نکنم
سختتر زین مخواه سوگندی

یک دم آخر حجاب یک سو نه
تا برآساید آرزومندی

همچنان پیر نیست مادر دهر
که بیاورد چون تو فرزندی

ریش فرهاد بهترک می‌بود
گر نه شیرین نمک پراکندی

کاشکی خاک بودمی در راه
تا مگر سایه بر من افکندی

چه کند بنده‌ای که از دل و جان
نکند خدمت خداوندی

سعدیا دور نیک نامی رفت
نوبت عاشقیست یک چندی

فعلاتن مفاعلن فعلن
خفیف مسدس مخبون

@tirotork


فهرست تقلیدها و تأثیرها۲.pdf
1.3Mb
فهرست تقلیدها و تأثیرپذیری‌ها در ادبیات فارسی
@vahmezaman

20 last posts shown.

16

subscribers
Channel statistics