#پارادوکس_درعرفان
ظاهراً عرفان و دینی نمیتوان یافت که عناصری از پارادوکس در مرکز آن وجود نداشته باشد. دینی که تمام اجزای آن را بتوان با منطق و بیان اثباتی و عقلانی توضیح داد، همانقدر دین است و پایدار که اثری هنری که تمام جوانب زیبایی آن را بتوان توصیف کرد.
اگر تمام اجزای یک دین را بتوان به بیان اثباتی توضیح داد دیگر آن دین باقی نخواهد ماند و اگر تمام جوانب اثری هنری را بتوان با بیان اثباتی توصیف کرد، دیگر آن اثر، اثری هنری نخواهد بود.
قدمای متفکران ما قلمرو ایمان را قلمرو تو مدان میدانستند. یعنی عقیده داشتند، رابطهای وجود دارد، میان ایمان و یک نامعلوم.
سنایی در حدیقه میگوید:
چه کنی جستجوی چون جان تو
تو مدان نوش کن چون ایمان تو
یعنی ایمان امری است،از مقوله تو مدان است.
مقوله تو مدان یعنی چیزی که در مرکز آن امری نامعلوم نهفته است. همان که مولانا بهبیاندیگر آن را چنین عرضه میدارد. " جز که حیرانی نباشد کار دین"
#شفیعی_کدکنی
برگرفته از کانال پرواز در دریای ادب
I @vahmezaman I
ظاهراً عرفان و دینی نمیتوان یافت که عناصری از پارادوکس در مرکز آن وجود نداشته باشد. دینی که تمام اجزای آن را بتوان با منطق و بیان اثباتی و عقلانی توضیح داد، همانقدر دین است و پایدار که اثری هنری که تمام جوانب زیبایی آن را بتوان توصیف کرد.
اگر تمام اجزای یک دین را بتوان به بیان اثباتی توضیح داد دیگر آن دین باقی نخواهد ماند و اگر تمام جوانب اثری هنری را بتوان با بیان اثباتی توصیف کرد، دیگر آن اثر، اثری هنری نخواهد بود.
قدمای متفکران ما قلمرو ایمان را قلمرو تو مدان میدانستند. یعنی عقیده داشتند، رابطهای وجود دارد، میان ایمان و یک نامعلوم.
سنایی در حدیقه میگوید:
چه کنی جستجوی چون جان تو
تو مدان نوش کن چون ایمان تو
یعنی ایمان امری است،از مقوله تو مدان است.
مقوله تو مدان یعنی چیزی که در مرکز آن امری نامعلوم نهفته است. همان که مولانا بهبیاندیگر آن را چنین عرضه میدارد. " جز که حیرانی نباشد کار دین"
#شفیعی_کدکنی
برگرفته از کانال پرواز در دریای ادب
I @vahmezaman I