این، مسئله همیشگی من هم هست. هربار با کلماتی همچون: پاستوریزه، خشک و نچسب روبه رو میشم. انتظار آدمها از من اینه که همینطور که در مهمونی و دورهمی با دوستام صحبت میکنم، همونطور هم در جمعهای رسمیتر با حضور افراد غریبه صحبت کنم.
اینکه من در اجتماع نوع صحبتم با دوستانم تفاوت داره با زمانی که خودمون تنها هستیم، دلیل بر این نیست که صمیمی نیستیم.
و یک نکته دیگه، این اصلا بامزه نیست که در یک جمع بزرگتر راجب اتفاقات شخصی که بین خودمون و دوستامون افتاده خیلی نامفهوم صحبت کنیم و بخندیم. اینطوری افراد دیگه حاضر در جمع رو نادیده گرفتیم و کلی ابهام براشون بهوجود آوردیم.