خب
میدونم اینجا پر از خاطراته واسه هممون و بیشتر روزامو اینجا گذروندم و نوشتم از حسای خوب و بدی که شاهدش بودین و فقط خودم میدونم لای تک تک حرف ها و عکس ها و آهنگای اینجا چه حرفها و خاطراتی گنجانده شده.
اول خواستم اینجا رو پاک کنم ولی نتونستم چون نیمی از من و بقیه ادمین ها اینجا زندگی کرده و بهتره یادگاری بمونه ولی دیگه مثل قدیم حس امنیت بهم نمیده و پر شده از یه هاله ی تیره که خودم حسش میکنم و با گذشت زمان باعث شد حس و حال اینجا هم عوض شه.
برای همین اگه خواستین دوباره مهمون خونه ی من بشید خوشحال میشم کنارم داشته باشمتون و اینجا شاید شاهد منِ جدیدی باشین.
و برام اینجا امنه. ممکنه از درد بگم از ناراحتی بگم یا شایدم از حس های خوب هر چند اگه کم باشه پس اگه نمیخواین خیلی چیزا رو بشنوین از همون اول نیاین لطفا اگه واقعا دوست دارین بیاین و قرار نیست طبق انتظارات بقیه ی آدما باشه.
مرسی تا اینجا بودین خواستین لفت بدین یا بزارید بمونه هر جور راحتین.
مراقبت کنید خداحافظ.
بی رنگی بفرمائید