سلسله مباحث انس با نهج البلاغه/ ۹۶.۱۰.۱۳/
ببینیم در روایات اهل تهافت چه کسانی هستند:
1: کسانی که خود را به آتش شهوت میزنند اینها اهل تهافت اند ولا صبرلهنّ عند شهوتهنّ (وسائل ج11 ص1299) پیامبر فرمود: ای مردم در پیش روی شما گردنه ی هولناکیست و کسانی که بار سنگین دارند نمی توانند از این عقبه عبور کنند وان ارید ان اخفف عنکم لتلک العقبه مجمع البیان ج 10 ص495 رهبران الهی این بار را سبک می کنند.
لذا امیرالمومنین علی علیه السلام وقتی میخواده ماده شهوات را نام ببرد میفرماید:  الْمَالُ مَادَّهُ الشَّهَوَاتِ.
امام علیه السلام فرمود:مال و ثروت ماده اصلى همه شهوات است.  بدیهى است که منظور از شهوت در اینجا هرگونه علاقه مفرط نفسانى و هوس ‏آلود است. اعم از این‏که مربوط به شهوت جنسى باشد یا مقام یا تشریفات و زرق و برق دنیا و یا انتقام جویى و امثال آن. این نکته نیز روشن است که براى رسیدن به خواسته‏هاى نفسانى و هوا و هوس‏ها مال نقش اصلى را بازى میکند و هر قدر فزونى یابد خطر افتادن در شهوات بیشتر است. اضافه بر این ثروت مایه غرور است و غرور ریشه اصلى بسیارى از گناهان، به علاوه مال هر چه بیشتر شود انسان را به خود مشغول‏ تر می‏سازد و طبعاً از یاد خدا و اطاعت حق باز می‏دارد. روى این جهات سه گانه می‏توان به عمق کلام امام پى برد...
#متن_سخنرانی
#انس_با_نهج_البلاغه
#محیا
@mahya_ir