آری ، قضیه دقیقا همین است.
باید آنقدر کار کنی که چهره جد مرحومت را ببینی
بعد پیرشوی و زوار در رفته و چین خورده،بعد دنبال جراح پوست بگردی و عینکی میشوی ،کت شلوار گران قیمتت به تنت نمیاید، اصلا زندگی نکردی، فقط زور زدی! بعد هم بچه هایت تو را در خانه سالمندان می اندازند و خودشان به کانادا میروند و تو مجبوری حرف های روانشناست را گوش بدهی که سعی میکند به طرز احمقانه ای تو را توجیه کند که زندگی همین است، زندگی فقط تلاش هست، مهم مقصد نیست مهم مسیر است و... و تو هم میتوانی دندان مصنوعی ات را توی صورتش بکوبی!
@Schubertisttraurig