من اینجا چنل کوچیکی دارم اما راستش امیدوارم این تحلیل زیاد شیر شه.
این فازِ نوستراداموسیِ من خیلی این حس رو به من میداد که بهجای کار میلنگه! به شخصه این دو روز خیلی فکر کردم. هرجور نظری خوندم، خودم وارد بحث شدم، دو دو تا چهارتا کردم و به یه نیمچه نتیجهای هم رسیدم. ما جدن در حساسترین موقعیت این انقلابیم. اعتراضات به هر دلیلی، به هر دلیلی کاهش پیدا کرده(خیلی هم درمورد دلیل و آیندهش بحث شده) و توی این موقعیت، توجه به سمت تشکیل اپوزیسیون، افراد حاضر در اون، آینده و برنامههاش هست و واقعیت اینه که کوچکترین حرکت خطایی، ما رو توی این موقعیت ناامید و سرخورده میکنه. اعتراضات کم شده و حالا یه مشکل جدید؛ فعالیتهای مهمِ خارج از کشور(اپوزیسیون) هم جالب نیست. ما باید بیشتر از هروقتی هوشیار باشیم. خیلیها دیگه واسشون عادی شده. پس بذارید بگم؛ ۴ ماه پیش، ما به یکباره وارد انقلابی شدیم که با موفقیت گذر کردن ازش، زندگی و آزادی ما رو دگرگون میکنه و شکست در اون، تلفاتی به بار میاره که توی تصورمون هم نمیگنجنه. پس خواهش میکنم ازتون، قسم به خونِ همهٔ یاران از دست رفتهمون، بیدار باشید و انقلاب رو زنده. نگه دارید.
حالا درمورد بحث این چندروز(که مهمه و نباید نسبت بهش بیاهمیت باشیم)
علی کریمی فردی هیجانی و دراماتیکه. مثالهای زیادی هم در کارنامهش تا به اینجا هست. محبوب اما جوگیر و متاسفانه با سواد سیاسی کم. ایشون اومد با توجه به مصاحبه رضا پهلوی باز یه چیزی زد به سرش و یه توییتی زد و موجی شکل گرفت پیرامونِ وکالت دادن به رضا پهلوی برای دوران گذار. همهمون نظرات بسیار زیادی اعم از موافق و مخالف خوندیم. واقعیت اینه که سلطنتطلبها+موافقینِ غیر سلطنتطلب عمومن در خارج از ایرانن و مخالفین داخل. سلطنتطلبها جمعیت بسیار کمی هستن که اکثرن به دموکراسی چه در حرف و چه در عمل هیچ باوری ندارن. اما موافقینِ غیر سلطنتطلب جمعیت زیادی هستن و دلیل موافقتشون هم اینه که تنها گزینهٔ موجود پهلویه که در عرصه بینالمللی فعالیت داشته باشه و انقلاب سریعتر و بهتر پیش بره. مخالفین هم جمعیت زیادی دارن و خیلی سخت هم مخالف هستن! درواقع هردو گروه این چند روز خیلی سفت و سخت بودن و نظرسنجیها دو گزینه بیشتر نداشت: مخالف با رضا پهلوی و موافق با رضا پهلوی. دو دستگیِ شدیدی که در آینده فقط یک گزینه رو در پیش خواهد گرفت!
این فازِ نوستراداموسیِ من خیلی این حس رو به من میداد که بهجای کار میلنگه! به شخصه این دو روز خیلی فکر کردم. هرجور نظری خوندم، خودم وارد بحث شدم، دو دو تا چهارتا کردم و به یه نیمچه نتیجهای هم رسیدم. ما جدن در حساسترین موقعیت این انقلابیم. اعتراضات به هر دلیلی، به هر دلیلی کاهش پیدا کرده(خیلی هم درمورد دلیل و آیندهش بحث شده) و توی این موقعیت، توجه به سمت تشکیل اپوزیسیون، افراد حاضر در اون، آینده و برنامههاش هست و واقعیت اینه که کوچکترین حرکت خطایی، ما رو توی این موقعیت ناامید و سرخورده میکنه. اعتراضات کم شده و حالا یه مشکل جدید؛ فعالیتهای مهمِ خارج از کشور(اپوزیسیون) هم جالب نیست. ما باید بیشتر از هروقتی هوشیار باشیم. خیلیها دیگه واسشون عادی شده. پس بذارید بگم؛ ۴ ماه پیش، ما به یکباره وارد انقلابی شدیم که با موفقیت گذر کردن ازش، زندگی و آزادی ما رو دگرگون میکنه و شکست در اون، تلفاتی به بار میاره که توی تصورمون هم نمیگنجنه. پس خواهش میکنم ازتون، قسم به خونِ همهٔ یاران از دست رفتهمون، بیدار باشید و انقلاب رو زنده. نگه دارید.
حالا درمورد بحث این چندروز(که مهمه و نباید نسبت بهش بیاهمیت باشیم)
علی کریمی فردی هیجانی و دراماتیکه. مثالهای زیادی هم در کارنامهش تا به اینجا هست. محبوب اما جوگیر و متاسفانه با سواد سیاسی کم. ایشون اومد با توجه به مصاحبه رضا پهلوی باز یه چیزی زد به سرش و یه توییتی زد و موجی شکل گرفت پیرامونِ وکالت دادن به رضا پهلوی برای دوران گذار. همهمون نظرات بسیار زیادی اعم از موافق و مخالف خوندیم. واقعیت اینه که سلطنتطلبها+موافقینِ غیر سلطنتطلب عمومن در خارج از ایرانن و مخالفین داخل. سلطنتطلبها جمعیت بسیار کمی هستن که اکثرن به دموکراسی چه در حرف و چه در عمل هیچ باوری ندارن. اما موافقینِ غیر سلطنتطلب جمعیت زیادی هستن و دلیل موافقتشون هم اینه که تنها گزینهٔ موجود پهلویه که در عرصه بینالمللی فعالیت داشته باشه و انقلاب سریعتر و بهتر پیش بره. مخالفین هم جمعیت زیادی دارن و خیلی سخت هم مخالف هستن! درواقع هردو گروه این چند روز خیلی سفت و سخت بودن و نظرسنجیها دو گزینه بیشتر نداشت: مخالف با رضا پهلوی و موافق با رضا پهلوی. دو دستگیِ شدیدی که در آینده فقط یک گزینه رو در پیش خواهد گرفت!