کاش می شد
در شبانگاهی خاموش،
با چمدانی پر از یادگاری ها
به خاطرات سفر کرد؛
نزد آنهایی که حالا از نبودنشان
حتی صدایشان را هم به خاطر نمی‌آوریم...
سفر کنیم به دیار شادمانی...
به دور از دغدغه ها هرشب،
ستاره ها را بشماریم و
به قصه‌ی کرم شبتاب گوش بسپاریم
و هیچگاه باز نگردیم...
در شبانگاهی خاموش،
با چمدانی پر از یادگاری ها
به خاطرات سفر کرد؛
نزد آنهایی که حالا از نبودنشان
حتی صدایشان را هم به خاطر نمی‌آوریم...
سفر کنیم به دیار شادمانی...
به دور از دغدغه ها هرشب،
ستاره ها را بشماریم و
به قصه‌ی کرم شبتاب گوش بسپاریم
و هیچگاه باز نگردیم...