اگه کنکوری هستین یا هدف خاصی توی سرتون دارین و یا نقطه‌ی خاصی رو تعیین کردین که بهش برسین و کلا در مسیر رسیدن به چیزی هستین، پس یعنی شما داستانی برای تعریف کردن دارین.
مسیرتون و همه‌ی چالشها و بالاپایین‌هاش، داستان زندگی شما توی اون مقطع رو می‌سازه و خب خیلی حیفه که این داستان تعریف نشه، هوم؟
پیشنهادم اینه توی یه کانال پرایوت تلگرامی یا تو اپ ریکوردر گوشی‌تون، هر روز از قدم‌هایی که برداشتین و چالش‌هایی که باهاش رو به رو شدین، حرف بزنین و صداتونو ضبط کنین. تاکیدم روی ضبط صداست، وگرنه ثبت در قالب کلمه رو اکثرا همه انجام دادیم تا حالا. چون درسته کلمه‌ها انرژی دارن، ولی از قدرت صدا وقتی داریم داستان‌مون رو تعریف میکنیم، نباید غافل بشیم. صدا می‌تونه عمق احساس‌مون رو برای همیشه ثبت کنه و قشنگی‌اش اینجاست که وقتی دکمه‌ی ریکورد رو میزنین، ناخودآگاه حس میکنین دارین با آینده‌تون حرف میزنین.
من خودمم تازه شروعش کردم. حس عجیبیه. مخصوصا وقتی وویس‌‌های قبلی‌ام رو گوش میدم و می‌بینم توی صدام برای چیزی نگران بودم که الان برطرف شده، حس میکنم قوی‌تر شدم.

+از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر
یادگاری که در این گنبد دوار بماند!🧡