فصل اول، قسمت هجدهم
🍎 سیب قرمز
بعد از چند دقیقه، مریم بیآنکه به لیلا نگاه کند، گفت: «دیشب خواب دیدم.»
لیلا به تاریکی جنگل خیره بود. «چی دیدی؟»
مریم نفس کشید. «تو... زیر یه درخت کاج نشسته بودی. کنار آتیش. یه بچه شیر کنار تو خوابیده بود. سرش رو گذاشته بود روی پات.»
باد از میان برگها گذشت.
لیلا برگشت. «بعدش چی؟»
مریم سیبی از جیبش درآورد — قرمز. گذاشت روی زانوی لیلا.
«هیچی. فقط همین.»
لیلا سیب را نگرفت. فقط نگاهش کرد.
مریم آرام گفت: «میدونی یعنی چی.»
لیلا چیزی نگفت. فقط سیب را برداشت.
صدای شکستن شاخه از جنگل آمد. آبی برگشت. چند مرد دیگر هم همراهش بودند، بیحرف، بارها را خالی کردند.
آبی چند سکه از یکی از آنها گرفت. طناب را باز کرد. صدا زد: «همه سوار شن. تا نهنگ دوباره نیومده سراغ مون.»
مریم و لیلا سوار شدند. هیچکدام حرفی نزد.
---
در مسیر بازگشت
لیلا به سکههای کف دست آبی نگاه کرد. «قرار نبود لباسها رایگان باشه. چرا پول گرفتی؟»
آبی چشم از خط دریا برنداشت. «اگه بخوایم دوباره پارچه بخریم، پول لازم داریم. با نیت خوب نمیشه انبار رو پر کرد.»
لیلا مشتهایش را گره کرد. «اونا چهار ماهه حقوق نگرفتن.»
مریم ناگهان گفت: «اونجا رو ببین.»
نقطهای سفید میان موجها بالا و پایین میرفت. قایق چرخید.
┄┄┄┄┄┄┄┄┄
✍️ نویسنده: A404fade
🔻 ادامه دارد...
https://t.me/AtmosferKhial
#اتمسفر_خیال #رنگ_ممنوع #داستان_قصه #داستان_فانتزی #داستان_کوتاه #فانتزی_تخیلی
🍎 سیب قرمز
بعد از چند دقیقه، مریم بیآنکه به لیلا نگاه کند، گفت: «دیشب خواب دیدم.»
لیلا به تاریکی جنگل خیره بود. «چی دیدی؟»
مریم نفس کشید. «تو... زیر یه درخت کاج نشسته بودی. کنار آتیش. یه بچه شیر کنار تو خوابیده بود. سرش رو گذاشته بود روی پات.»
باد از میان برگها گذشت.
لیلا برگشت. «بعدش چی؟»
مریم سیبی از جیبش درآورد — قرمز. گذاشت روی زانوی لیلا.
«هیچی. فقط همین.»
لیلا سیب را نگرفت. فقط نگاهش کرد.
مریم آرام گفت: «میدونی یعنی چی.»
لیلا چیزی نگفت. فقط سیب را برداشت.
صدای شکستن شاخه از جنگل آمد. آبی برگشت. چند مرد دیگر هم همراهش بودند، بیحرف، بارها را خالی کردند.
آبی چند سکه از یکی از آنها گرفت. طناب را باز کرد. صدا زد: «همه سوار شن. تا نهنگ دوباره نیومده سراغ مون.»
مریم و لیلا سوار شدند. هیچکدام حرفی نزد.
---
در مسیر بازگشت
لیلا به سکههای کف دست آبی نگاه کرد. «قرار نبود لباسها رایگان باشه. چرا پول گرفتی؟»
آبی چشم از خط دریا برنداشت. «اگه بخوایم دوباره پارچه بخریم، پول لازم داریم. با نیت خوب نمیشه انبار رو پر کرد.»
لیلا مشتهایش را گره کرد. «اونا چهار ماهه حقوق نگرفتن.»
مریم ناگهان گفت: «اونجا رو ببین.»
نقطهای سفید میان موجها بالا و پایین میرفت. قایق چرخید.
┄┄┄┄┄┄┄┄┄
✍️ نویسنده: A404fade
🔻 ادامه دارد...
https://t.me/AtmosferKhial
#اتمسفر_خیال #رنگ_ممنوع #داستان_قصه #داستان_فانتزی #داستان_کوتاه #فانتزی_تخیلی