امروز نان بر سفره صبحانه خشک و خسته و گوشه گیر بود. امروز چای در استکان سرد شد و تنها رها. امروز خودکار روی دست اشک میریخت و دستِ نوازشگر نیز نمیتوانست آن را پاک کند. امروز پاککن کاغذ را مچاله، کاغذ دست را برید. امروز قرص در گلو پیچ نخورد و مو به خوبی پیچ خورد و سرم را فشرد. امروز ظهر آفتاب میسوزاند و آب گلویم را خنک نمیکرد. امروز کلهام داغ کرده بود و تا شب هرچه صبر کردم، آب حمام برای چند دقیقهای نشستن و گریستن داغ نشد؛ در نهایت آب سرد دل داغ زدهام را سرد نکرد. کسی امروز نپرسید حالت چطور است؛ اگر میپرسید تمام واژهها میگفتند که امروز خوب نبود.