به نشانی
شکیلا، عزیزِ دل؛
مدتهاست که دنبالت میکنم، گرم و امید بخشی. از زمانهایی که از صلح درون مینوشتی تا جاری شدن شعرها و کنار هم قرار گرفتن واژهها.
شبهایی بود که نوشتههای تو دور و بر زندگی، تمام حرفی بود که نیاز داشتم اون لحظه بشنوم و چقدر قدردانم.
دنبال کردن نوشتههای تو برای من به مانند نشستن روی قله کوه و تماشای پرواز پرندهها، تنها یا گروهی بوده.
برای شما کاغذ کادو به رنگ خاکی انتخاب کردم و 《
خاطراتِ باب دیلن》 در اون جا گرفته.