در ادامهی این، دیشب داشتم با دوستی حرف میزدم تا اینکه گفت: «بیشتر حرفهای من شوخیه ها، نمیدونم چند درصدش رو جدی میگیری.» و من در جواب گفتم: «همهی حرفهای منم جدیه، نمیدونم چند درصدش رو شوخی میگیری!» در حالی که کل اون مدت داشتم با همین جدیت با جملات طنز جوابش رو میدادم و میخندیدم و اونم میخندید. یعنی فقط خدا باهام یار بود که ایشون ۴,۵ ساله من رو میشناسه و به این رفتارام عادت داره. وگرنه موقعیت، مستعد پیش اومدن یه دلخوری بود. :))