-وایولت؟
صدای ریون تنم را می شکافد،شادی ام در این لحظه قوی تر از آن است که فکر می کردم فعلا توانایی حس کردنش را داشته باشم.
سر او از قطار آلویی رنگ دروازه جنوبی پیدا می شود.
داد می زند :«وایولت!» از واگن پایین می پرد.
نمی توانم جلوی فریادی را که از لبانم می گرزید بگیرم،در واقع بیشتر زوزه ای پر درد است.
عرض ایستگاه را می دوم و او هم به سوی من روان می شود و به همدیگر بر می خوریم.
صدای ریون تنم را می شکافد،شادی ام در این لحظه قوی تر از آن است که فکر می کردم فعلا توانایی حس کردنش را داشته باشم.
سر او از قطار آلویی رنگ دروازه جنوبی پیدا می شود.
داد می زند :«وایولت!» از واگن پایین می پرد.
نمی توانم جلوی فریادی را که از لبانم می گرزید بگیرم،در واقع بیشتر زوزه ای پر درد است.
عرض ایستگاه را می دوم و او هم به سوی من روان می شود و به همدیگر بر می خوریم.