- To Mahya:
نفس عمیقی کشید، هر چند که نشستن کنار جوب برای تنفّسش چندان خوب نبود. اشکهای خشک شده روی گونههاش تصویر عجیبی ساخته بودن و بیشتر از همیشه، احساس شکست میکرد. نمیدونست چرا هیچوقت، هیچ چیز، اونطور که میخواد پیش نمیره و حالا از شغل مورد علاقهاش هم اخراج شده بود.
دستی که حاوی دستمال سفیدی بود، جلوش دراز شد. سرش رو برگردوند و مردی رو دید که با کت و شلوار بالای سرش ایستاده بود.
«دنبالتون میگشتم.»
نفس عمیقی کشید، هر چند که نشستن کنار جوب برای تنفّسش چندان خوب نبود. اشکهای خشک شده روی گونههاش تصویر عجیبی ساخته بودن و بیشتر از همیشه، احساس شکست میکرد. نمیدونست چرا هیچوقت، هیچ چیز، اونطور که میخواد پیش نمیره و حالا از شغل مورد علاقهاش هم اخراج شده بود.
دستی که حاوی دستمال سفیدی بود، جلوش دراز شد. سرش رو برگردوند و مردی رو دید که با کت و شلوار بالای سرش ایستاده بود.
«دنبالتون میگشتم.»