- To Rozhin:
اونقدر عجله داشت که حتّی یادش رفته بود بند کفشهاش رو ببنده. مجبور شد بخاطرشون بایسته و به خودش لعنت میفرستاد، نمیخواست تحت هیچ شرایطی دیر کنه. بعد از اینکه محکمشون کرد، دوباره به راه افتاد تا هر چه سریعتر به اون نمایشگاه کتاب برسه.
مردم، از دیدن دختری که با موهای موجدار و چشمان براق به کتابها نگاه میکنه، لبخند میزدن.
اونقدر عجله داشت که حتّی یادش رفته بود بند کفشهاش رو ببنده. مجبور شد بخاطرشون بایسته و به خودش لعنت میفرستاد، نمیخواست تحت هیچ شرایطی دیر کنه. بعد از اینکه محکمشون کرد، دوباره به راه افتاد تا هر چه سریعتر به اون نمایشگاه کتاب برسه.
مردم، از دیدن دختری که با موهای موجدار و چشمان براق به کتابها نگاه میکنه، لبخند میزدن.