Оо, менин ашыгым!
Мен сага - ашыкчамын.
Ушунум - айрыкча муң!..
Көкүрөктө кубаныч барактарын,
жалмоодо…
кусалыктан бүркүп чыккан -
ысык жалын!..
Кыйноодо мени чыны - сүйүүгө таңкыстыгым.
Кыйноодо мени абдан - жакырлык, жалгыздыгым!..

Жокчулук жондон тилип турган кезде,
жолуккан сүйүү азап экендиги,
эң туура - жалгыз бүтүм.
Бар үчүн көкүрөктө,
сүйүү деп атап алган адамдар,
улуу сезим -
азаптын кампасы мол,
бактынын жолу шыдыр.
Барбы сөзүң?..

Булбулум…
Ак пейил, ак билегим…
Көзүңдүн агы жана карасынан,
бакытым, азабым да өрүлгөнүн…
бир билгеним - сен билбедиң…

Мен сени ысык көрдүм -
төбөмдө кайнап турган Күндөн дагы.
Мен сени таза көрдүм -
наристеден дүйнөгө келген жаңы.
Көрдүм мен көздөрүңдөн -
аруу, ак сезимимдин булак башын.
Көргүн сен көздөрүмдөн -
“Сүйөм”-деп, калп айтпашым.
Каалагам тагдырымдын -
сүйүүмө сук артпашын, ок атпашын…
Атты ал,
уратып салды мени сөзүң менен.
Урандылар алдында кала берди,
ууз сүйүү, аруулук өзүң берген!..
Тагдыр - мерген…
Тагдыр - мерген…
Бирок эркем…
Сага менин сүйүүм барда Күн сыңар,
тагдыр парда тосуп келсе сүйүүмө,
төгө берем… төгө берем…
нурумду тек сен жашаган үйүңө…

Асылбеков Бектемир