Прывітанне! Мяне клічуць Саша Нефер. Я - гісторык і публіцыст родам з Горадні. Па перакананнях я анархіст.
У гэтым канале я буду дзяліцца сваёй літаратурнай творчасцю. Перш за ўсё, вершамі з невялікімі каментарамі да іх.
Вершы я пачаў пісаць яшчэ ў падлеткавым узросце. Некаторы час таму з дапамогай неабыякавых людзей мне ўдалося выдаць два невялікія зборнікі. Адзін DIY-самвыдавецкі, другі ў паважаным лібертарным выдавецтве. Але пра гэта пазней. З тых часоў у мяне назапасілася шмат нявыдадзенага матэрыялу.
Я ведаю, што ёсць пара-тройка чалавек, якія шануюць мае паэтычныя замалёўкі. Ёсць і тыя, хто лічыць мяне графаманам. Магчыма, маюць рацыю менавіта яны. Ня мне судзіць. Не прэтэндуючы ні на славу, ні на прызнанне, я буду рады, калі знойдуцца людзі ці хаця б адзін чалавек, якім мая сціплая творчасць здасца цікавай.
Калі ж не, то няхай паэзія застанецца спадчынай для маёй дачкі. Калі яна падрасце і прачытае гэты літаратурны дзённік, магчыма, яна паглядзіць на мяне з іншага ракурсу і ўбачыць увесь бляск і галечу маёй падрапанай душы.
Адразу абазначу, што з-за розных абставін пішу я на рускай мове. Гэтай мовай я валодаю лепш за ўсё. Такі адбітак на мне пакінула імпэрыя. Але ўсе імперыі разбураюцца, а культура вечная. Крэмль калі-небудзь будзе спалены, а рукапісы не гараць.
Буду рады любым водгукам, таксама крытычным. Горшае, што можа сустрэць любога творцу - ігнараванне і цішыня.
Пакуль што канал будзе працаваць у эксперыментальным рэжыме.
У гэтым канале я буду дзяліцца сваёй літаратурнай творчасцю. Перш за ўсё, вершамі з невялікімі каментарамі да іх.
Вершы я пачаў пісаць яшчэ ў падлеткавым узросце. Некаторы час таму з дапамогай неабыякавых людзей мне ўдалося выдаць два невялікія зборнікі. Адзін DIY-самвыдавецкі, другі ў паважаным лібертарным выдавецтве. Але пра гэта пазней. З тых часоў у мяне назапасілася шмат нявыдадзенага матэрыялу.
Я ведаю, што ёсць пара-тройка чалавек, якія шануюць мае паэтычныя замалёўкі. Ёсць і тыя, хто лічыць мяне графаманам. Магчыма, маюць рацыю менавіта яны. Ня мне судзіць. Не прэтэндуючы ні на славу, ні на прызнанне, я буду рады, калі знойдуцца людзі ці хаця б адзін чалавек, якім мая сціплая творчасць здасца цікавай.
Калі ж не, то няхай паэзія застанецца спадчынай для маёй дачкі. Калі яна падрасце і прачытае гэты літаратурны дзённік, магчыма, яна паглядзіць на мяне з іншага ракурсу і ўбачыць увесь бляск і галечу маёй падрапанай душы.
Адразу абазначу, што з-за розных абставін пішу я на рускай мове. Гэтай мовай я валодаю лепш за ўсё. Такі адбітак на мне пакінула імпэрыя. Але ўсе імперыі разбураюцца, а культура вечная. Крэмль калі-небудзь будзе спалены, а рукапісы не гараць.
Буду рады любым водгукам, таксама крытычным. Горшае, што можа сустрэць любога творцу - ігнараванне і цішыня.
Пакуль што канал будзе працаваць у эксперыментальным рэжыме.