- To
Zeinab:نگاهی به مشتریهای داخل کافه انداخت و سرش رو به آرومی لای منویی که دستش بود، قایم کرد. همیشه آدم به شدّت اجتماعیای بود امّا نمیدونست چرا امروز احساس آشفتگی میکنه و از قضا، دوستش هم هنوز به قرارشون نرسیده بود. شاید اون، فقط یکم زیادی جلب توجّه میکرد و احتمالاً بخاطر مردمکهای کنجکاوش سرتاسر محیط بود. صدای نرمی، باعث شد سرش رو برگردونه:
«ببخشید، این از جیبتون افتاد.»