کانال رومان و داستان سراء


Kanal geosi va tili: ko‘rsatilmagan, ko‘rsatilmagan
Toifa: ko‘rsatilmagan


بهترین رومان‌ها و داستان‌های زیبا را میتوانید در کانال رومان و داستان سراء دنبال نماید!🤍
هر چیز برای مفهوم و هدفی است، این رمان‌های که نشر می‌شود برای فهم و درک بازی‌های سرنوشت و مشکلات، ایستادگی و توانایی نشر میشود؛ تا باشد برای شما آموزنده واقع گردد.

Bog‘liq kanallar

Kanal geosi va tili
ko‘rsatilmagan, ko‘rsatilmagan
Toifa
ko‘rsatilmagan
Statistika
Postlar filtri


سلام، شب زیبای‌تان بخیر!
امیدوارم حال دلتان خوب باشد و امشب، شبی سرشار از آرامش، حس خوب و لبخند نصیب‌تان شود. 🌙✨

امشب دقیقاً ۶ ماه از تأسیس کانال رومان و داستان سراء می‌گذرد...
هر چیزی علتی دارد، و این کانال هم با یک احساس ساده آغاز شد.
همه‌چیز از خواندن یک رُمان شروع شد که عمیقاً به دلم نشست.

در کنار چند کانال دیگر، رومان و داستان سراء را نیز ساختم.
آهسته، اما با قدم‌های محکم پیش رفت و حالا، پس از شش ماه،
با لطف و همراهی شما عزیزان، به فضایی گرم و پرمهر با بیش از ۵۲۰ عضو همراه تبدیل شده است.

اینجا فقط یک کانال نیست،
اینجا خانه‌ی قصه‌هاست؛
خانه‌ی واژه‌هایی که با حضور شما جان گرفته‌اند. 🤍

سپاسگزار حضور ارزشمند شما هستیم
با احترام
مدیریت کانال رومان و داستان سراء


#رومان: دختر پنجشیر عاشق طالب
#نویسنده: بانو سلطانی
#قسمت: ششم

پری ؛ چند روزی بود که همه مصروف خوشی و خوشحالی مصروف خرید برید شیرینی خوری دختر نازدانی شان البته خودم پریگک شان بودن
پدرم تصمیم گرفت که شیرینی خوری را خودش بکند باز پدر وقاص از پدرم خواست خی اجازه بته همی لباس عروس چله و غیره را خود شان بگیرن
پدرم اجازه داد و ما فردا به خرید شیرینی خوری میرویم امروز کوک های دستم را میگیرن و از بنداش بی غم میشم اما یک گپ است جا های که با پل بریدیم مانده میمانه دگه تا آخرین نفسم و یک خاطره برایم ماند در فکر خیال یار بودم که صدای وقاص جلال آبادی آمد

وقاص ؛ پری او پری
پری ؛ بلی
وقاص ؛ آماده هستی که بریم شفاخانه
پری ؛ خی مه که آماده نباشم دختر همسایه ما آماده باشد
وقاص ؛ بیا گمش کو زیاد گپ نزن
پری ؛ وقتی پایان شدم دیدم پدرم با وقاص حرف میزد
سلام بریم وقاص
وقاص ؛ بریم

دگروال ؛ کجا بخیر
وقاص ؛ پدر جان خو بر تان گفتم میریم شفاخانه که کوک های دست پری را او طرف بکنن
داگروال ؛ این را خو فهمیدم اما با چی میرین
وقاص ؛ با موتر
دگروال ؛ با کدام موتر
وقاص ؛ با موتر های کرایی
دگروال ؛ جمیل
کاکا جمیل ؛ بلی دگروال صاحب
دگروال ؛ کلید موتر را به بچم بتی
کاکا جمیل ؛ به چشم اینه بچیم متوجه تان باشین
وقاص ؛ ضرور نبود پدر جان
دگروال ؛ درایف بلدی
وقاص ؛ بلی پدر جان
دگروال ؛ پس حرکت کن برین بخیر زود پس بیاین که به غذای شب منتظر تان هستم

پری ؛ وقاص موتر پدرم را گرفت و از حویلی بر آمدیم در راه قصه داشتیم که رادیوی موتر را وقاص روشن کرد
وقاص ؛ پری چند روز میشه به رادیو نرفتیم
پری ؛ یک بار اخراج نشی وقاصم
وقاص ؛ نه عزیزم رخصت گرفتیم
پری ؛ میخواستم که گپ بزنم خبر عاجل نشر شد
در خبر گفتن طالب ها تا ولایت غزنی رسیدن خیلی ترسیدم
وقاص اگر طالب ها بیاین و پنجشیری ها را بکشن چی میشه
وقاص ؛ ههههه خیره باز یک دختر کابلی میگیرم
پری ؛ اووف هنوز هم در فکر خود هستی مه میترسم تره سیل کن
وقاص ؛ اصلٱ نترس عشقم هیچ گپ نمیشه اونا با کسی کار ندارن با کار دار خود کار دارن انسان هستن ایولا خو نیستن چرا میترسی
پری ؛ با گپ های وقاص کمی دل گرفتم و رفتیم شفاخانه
داکتر آمد و دستم را باز کرد کوک هایش را گرفت و کمی دوا داد دو باره پس خانه آمدیم شب وقاص خانه ما بود صبح رفت خانه خود مادر و خواهرای خود را گرفته آمد رفتیم خرید شیرینی خوری
خرید به بسیار خوبی تمام شد یک چله یک جوره گک لباس کمی آرایش و غیره گرفتیم آمدیم
رستورانت غذا خوردیم دو باره خانه آمدیم
کم کم به روز شیرنی خوری نزدیک میشیدم و وقاص همه روز در خانه ما میبود خوشحال بودم از زنده گی نصپ روز مصروف کار بار درس ها بودیم نصپ روز مصروف آماده گی های شیرینی خوری

وقاص ؛ بلاخره روز شیرینی خوری من و پریم فرا رسید اما کاش نمیرسید روزی سیاه روز تلخ در زنده گیم همان روز شیرینی خوریم بود
دولت اقدر خساره نداد که زنده گی من تاوان داد به طالبان و آیندم

پری ؛ در آرایشگاه بودم که آرایشم تمام شد وااا چی یک پری مقبول با لباس سرخ اناری رنگ سرخ را خیلی دوست دارم اما بعداز شیرینی خوریم دگه از رنگ سرخ نفرت کردیم
وقاصم آمد و هر دو طرف هوتل کانتینتال حرکت کردیم در راه چقدر خوش بودیم موزیک روشن بود و من رقص میکردم وقاصم میخندید بلاخره در هوتل رسیدیم
با آهنگ آهسته برو در استیژ آمدیم و با آهنگ آهسته برو دو باره به عروس خانه رفتیم تا مردم غذای خوده بخورن و ما لباس تبدیل بکنیم یک لباس مقبول طلایی پدرم برایم گرفته بود آن را پوشیدم و وقاص رفت نکاح خانه
بعداز یک ساعت نکاح شد و همه با رقص بازی پشت من و وقاصم آمد رفتیم بالای استیژ چله پوشیدیم کیک را قط کردیم که صدای فیرکان آمد
صدای وحشت آمد صدای چیغ ناله آمد صدای یتیمی آمد
بلی آن روز روزی بود که طالبان دولت را از آقای اشرف غنی گرفت و خود شان به تخت نشستن
پدرم زود زود مهمان ها را به موتر ها میشاند و موتر ها را به طرف خانه ما به حرکت میداد

یک بار یک صدا آمد که دگروال صاحب
بلی دیدم جسم بی روح پدرم را در پیش چشمم پدرکم شهید شد پدرم پدر پدر پدرم را به قتل رساندن پدرم کشته شد هر قدر صدا زدم پدر پدر اما بیدار نشد لباس طلایم همرای خون پدرم سرخ شده بود دست وقاصم از دستم رها شد دگه وقاص خود را ندیدم
چشمانم سیاهی میکرد دستانم میلرزید هر قدر چیغ میزدم کسی صدایم را نمیشنید
دیدم دنیا سرم چرخ زد و پلک پلک زدم تا در زمین افتادم
و تمام

آیــــا وقـاص قـاتـل پـدر پـری اسـت؟

#ادامه_دارد...
اگر پسندیدید، لایک کنید و دیدگاه‌تان را با ما شریک بسازید!❤️
@Roman_Sara23
┈┉━━•⊰✯♥️✯⊱•━┉┉┈


وقاص ؛ خفه شدی
پری ؛ وقاص از اینجا برو
وقاص ؛ چرا برم پیش نامزاد خود آمدیم
پری ؛ هیچ نامزادت نیستم
وقاص ؛ خی زن آیندیم هستی
پری ؛ نیستم
وقاص ؛ خی مادر طفلایم هستی
پری ؛ اصلٱ نیستم برو یکی دگه ره بگی
وقاص ؛ مه بدرنگکه کی قبول میکنه
پری ؛ هر کس قبولت میکنه بکنه
وقاص ؛ تبریکی نمیتی برم شیرینی مه
پری ؛ نی بدم آمدی
وقاص ؛ خی چی کنم که خوشت بیایم
پری ؛ ویدیو را پاک کن
وقاص ؛ وقتی پاک کردم همرایم آشتی میکنی
پری ؛ آه آشتی میکنم
وقاص ؛ درست است اینه پاک میکنم
پری ؛ بتی خودم پاک میکنم
وقاص ؛ بگی اینه پاک کن
پری ؛ وقتی تلفن وقاص را گرفتم از گالری پاک کردم و رفتم سمت ستل زباله از اونجا هم پاک کردم دیدم وقاص خود را نزدیکم کرد
چی میکنی وقاص
وقاص ؛ هیچ نزدیک نامزادم آمدم
پری ؛ بد است
وقاص ؛ چرا بد باشد تو دگه محرم من شدی
پری ؛ همتو که وقاص از گردنم میبوسید برایم تبریکی هم گفت
وقاص ؛ نامزادی ما تبریک باشد عشقم
پری ؛ به تو هم تبریک باشد وقاصم
وقاص یک دو بوسه از روی مقبول یار خود گرفت و گفت مه خی رفتم که کسی نیایه
پری ؛ برو عشقم
وقاص ؛ پری این را ببین
پری ؛ چی است
وقاص ؛ ویدیوی تو هههههه چند جای دیگر هم کاپی کرده بودم هههههه
پری ؛ وقااااااااااص میکشمت بیار پس ماچای مه
وقاص ؛ بیا اگر دختر دگروال هستی پس ماچایته بگی از رویم

آیـــــا وقـاص بـه راستـی پـری را دوسـت داره یـا بخـاطـر پـولـش همـراهـش است؟؟

#ادامه_دارد...
اگر پسندیدید، لایک کنید و دیدگاه‌تان را با ما شریک بسازید!❤️
@Roman_Sara23
┈┉━━•⊰✯♥️✯⊱•━┉┉┈


#رومان: دختر پنجشیر عاشق طالب
#نویسنده: بانو سلطانی
#قسمت: پنجم

پری ؛ اینجه داماد خسر چی غیبت انداختن
دگروال ؛ دخترم پریگکم
وقاص ؛ پری گکم
پری ؛ اششش وقاص پدرم اینجاست پریگکم نگو پدرم خو همیشه میگه تو چرا میگی
دگروال ؛ بگذار دوست مرا که به ینگیم پریگکم بگویه
پری ؛ پدررر دوست شدین
دگروال ؛ از دوستی کرده هم رابطه قوی پدر پسر شدیم
وقاص ؛ تشکر پدر جان بتی دستت را که ببوسم

پری ؛ طرفای بعداز ظهر به طرف خانه آمدیم این بار خوشحالم چون وقاص خود را به دست میارم کاش از اول رگ های دستم را میزدم تا دل سنگ پدرم زود تر نرم میشد

وقاص ؛ وقتی پری خود را به خانه رساندم عاجل طرف خانه خود روان شدم و به فامیلم گفتم امشب شیرینی گرفتن میریم
به تمام بزرگای قوم زنگ زدم و آماده شده رفتیم طرف خانه عشق دیوانه خود

پری ؛ مادر بدون حمام کی میشه مه که بوی شفاخانه میتم اوووف مادر
مادر پری ؛ خی بیا مه حمام میتمت دست هایت را بلند بگی که بنداش ها تر نشه از دست تو دختر به سرت چی حال روز آوردی
پری ؛ مادر چی میکنی میشارانی مه
مادر پری ؛ چپ باش این چی بلاهی بود که بر سرت آوردی جانت مهم است یا عشق عاشقی

پری ؛ مادر من بدون وقاص زنده گی نمیتانم بفهم
مادر پری ؛ بس است که دلم از زنده گی و عاشقی سیاه شد وقتی جسم بی جانت را روی کوچ دیدم و دستان خون آلودت را دگه این کار را با خود نکنی عزیز مادر

پری ؛ چشم مادر جان دگه آزارم نتین هر کس که خوشم آمد مره به همو بتین این کار را نمیکنم
مادر پری ؛ ههههه دختر دیوانه هر کس چیست خدا با همی بچه گک کهنه و خوشبتت بکنه بس است آدم یک بار عروسی میکنه

پری ؛ با قصه های شیرین مادر دختر حمام کردنم تمام شد خانم برادرم آمد و مرا آماده ساخت یک پیراهن جگری خیلی مقبول را پوشیدم موهایم را دم اسپی کردم چند حلقه پیش رویم رها کردم خانم برادرم یک آرایش ساده برایم انجام داد که وقاص شان بخیر رسیدن

وقاص ؛ وقتی داخل حویلی شدم یک استرس داشتم و چشمانم پریگکم را میپالید نگو که پریم پیش کلکین خود استاده و از آمدن ما برای استوری ویدیو میگیرد خیلی عصبانی شدم گفتم سیل کن از من ثبوت هیجانی بودن مه میگیرد من هم گفتم ای دختر را یک جزا میتم

پری ؛ همه مهمان ها رفتن در صالون نشستن و وقتی غذا آماده شد در آشپز خانه خاله روگل خواست شان غذا خورده شده بخاطر چای دو باره رفتن در صالون و گرم قصه بودن که شیرینی مرا دادن مادرم آمد و تبریکی داد گفت حالی بیا در صالون تا چادر سبز را بر سرت بندازن
من هم به بسیار هیجان رفتم دیدم که تمام شان است سلام علیک کردم با مرد و زن شان ( ما روی گیری از قوم خویش یاد نداریم و روی نمیگیریم )
خوب اما وقاص نبود مگم از شرم گفته نتانیستم که یکدانه گکم کجاست اما چشمانم میپالیدش
زن کاکایش و مادرش در انگشتم یک انگشتر مقبول را کردن و یک چادر سبز را در سرم انداختن همتو رویم پت و چشمانم زمین را نگاه میکرد خود را یک کمی شرمندوکک گرفتم که خواهر خورد وقاص صدا کرد
پری پری در زیر پایت موش
من که دو پا داشتم و دو پای دیگر قرض کردم و چیغ زده بالای میز صالون بالا شدم و چیغ میزدم کجاست کجاست کجاست یک وقت متوجه شدم که همه خنده دارن و من گریه 😫 طرف دگه دیدم که چادر مادره از سرم او طرف انداختیم پاچای شلوارم را و دامنم را بلند گرفتیم و بالای میز استاد شدیم و چیغ میزنم دیدم که وقاص خنده کرده و ویدیو گرفته پیش آمد گفت پایان شو مزاق کردیم
من که همتو پاچه هایم در دستم طرف وقاص همتو سیل داشتم 😧

وقاص ؛ دیدی استوری جور کردن را نه که اول تو استوری برایت جور کردی آمدن مرا من هم برای اولاد های ما استوری جور کردم اوشتک هنوز طفل هستی آمدی شوی میکنی

پری ؛ خیلی اعصبانی شدم و از میز پایان شدم از همه معذرت خواسته به اطاق خود رفتم دیدم که وقاص هم به اطاقم آمد و دروازه اطاق را بسته کرد


وقاص ؛ وقتی پیام پری خود را خواندم و فهمیدم که پریم دست به خودکشی میزند عاجل خود را به خانه شان رساندم اما فایده نداشت پریم وقت کاری که میخواست را کرده بود آمبولانس در پشت خانه شان بود اما من تنهایش نماندم از پشتش شفاخانه آمدم اما از ترس داخل شفاخانه شده نمیتانیستم خوب ناطاقت شدم و داخل شفاخانه شدم دیدم پری مرا نو از بخش عاجل به اطاق دگه انتقال میدادن من هم به بسیار سختی خود را به اطاق رساندم دیدم پریم استراحت بود و چشمان مقبولش بسته بود

التماس اش میکردم که خیره بیدار شو و گریه زاری میکردم دستش را گرفته بودم میبوسیدم که دروازه باز شد
کاکا جان شما
دگروال ؛ شما
وقاص ؛ سلام کاکا جان مه مه همه چیز را به شما میگم اما لطفٱ
دگروال ؛ بس بس بچیم من همه چیز را میدانم و اصلٱ مه باید از شما و عشق پاک شما معذرت خواهی بکنم فقط دعا کن که دخترم خوب شود و من پری را عروس تو بسازم وقار بچیم
وقاص ؛ کاکا جان نام من وقاص است وقار نیست
دگروال ؛ درست است هر چی که است حالی دل دختر مه بردی
وقاص ؛ ههههه ببخشین کاکا جان خندیم بخاطری بود که شما چطو اقدر زود
داگروال ؛ بس بس از دست شما عاشقا آدم چی کنه

#ادامه_دارد...
اگر پسندیدید، لایک کنید و دیدگاه‌تان را با ما شریک بسازید!❤️
@Roman_Sara23
┈┉━━•⊰✯♥️✯⊱•━┉┉┈


#رومان: دختر پنجشیر عاشق طالب
#نویسنده: بانو سلطانی
#قسمت: چهارم

پری ؛ وقتی مادرم گفت خواستگار های جدیدت خیلی خوشحال شدم گفتم ای بار مادر جان نجات پیدا کردین من همینا را قبول میکنم
مادر پری ؛ هلو در کدام چرت هستی
پری ؛ هیچ مادر جان

وقاص ؛ امروز پشت بهترین عشق دنیا خواستگاری رفته بودیم خیلی خوشحال هستم

پری ؛ از آمدن رفتن مادر وقاص امروز ۲ ماه و ۱۴ روز میشود اصلٱ پدرم رگ انسانیت رگ دل سوزی ندارد هر بار که میاین هی جواب میته اما وقاص من منصرف نمیشود امروز خیلی غمگین هستم پوهنتون را رها کردم میل به درس خواندن نداشتم رنج غمم زیاد شده هر جای که میروم دنیا سرم شب تاریک بیش نیست اشتها ندارم شب ها خواب ندارم وقاصم خیلی رنج میکشه مادرم اصلٱ فامیل وقاص را خوش ندارد پدرم خو به فامیل وقاص اهمیت نمیته میگه غریب هستن مردم چی میگه که دختر دگروال بچه شاروال را گرفته
من دگه خسته شدیم امروز یک نامه برای پدرم نوشته کردم و خودم .......

دگروال ؛ داکتر صاحب دخترم چطور است
داکتر ؛ دگروال صاحب حالت پریسا خانم وخیم است امشب اگر زنده ماند خو خوب اگر نی خوب دگروال صاحب فقط دعا کنین

برادر پری آرمان ؛ پدر این برای شماست از اطاق خواهرم پیدایش کردم
دگروال ؛ بتی پسرم وقتی نامه را گرفتم از دست آرمان دستای خون پر خون پریگکم تمام لباس و دستانم را خونی کرده بود و لرزان لرزان به خواندش شروع کردم که دخترک شرمندوک من چنین نوشته بود

نامه پری ؛ پدر
پدر جان پدر عزیزم پدر قهرمانم از شرم حیران هستم چقسم این نامه را بنویسم واقعٱ میشرمم اما میفهمم وقتی این نامه به دست شما برسد من دگه زنده نیستم که بشرمم اما مرا ببخش
پدر جان وقتی تو همرای مادرم عروسی کرده بودی محصل بودی وقتی پدر بزرگم شما را از خانه جدا کرده بود مادرم را گرفته به یک حویلی گیلی که یک اطاق داشت کوچ رفته بودین و ماه ۱۰۰۰ کرایه میدادین خودت این قصه را برای ما کرده بودی پدر جان خوب میتانیستی که در یک تعمیر قیمتی بروی و زنده گی خوب تو و مادرم داشته باشین اما چون پول نداشتی این کار را نمیتوانیستی انجام بتی اووف پدر پدر جان اما وقتی پوهنتون را تمام کردی خیلی تلاش کردی تا در یک مکتب خصوصی مدیر شدی اما قناعت نکردی تلاشت را بیشتر ساختی تا توانیستی امروز یک دگروال موفق باشی پدر جان شاید فردا این شغل برایت نماند چون اگر طالب بیاید شاید این شغل برایت نماند اما این را هم فقط خدا میداند که شاید از این شغل کرده هم یک روز خوب تر و عالی ترش را بدست بیاری چون هنوز هم قناعت نداری و تلاش داری پدر پدر جان آینده وقاص هم در دست همان خدای است که ترا از مدیر به دگروال رساند پدر جان وقاص من هم حالی محصل است و مثل خودت تلاش و پشتکار دارد شاید یک روز از این گوینده گی به جای برسد که همه به او گوینده گی بکند مردم بابت مشکلات خود به او بگوید چون او یک وکیل میشود
پدر یک چیز را برایت میگویم امروز دقیقٱ یک سال و دو ماه و چهارده روز میشود که من پسری را بنام وقاص دوست دارم همان پسری غریب بی کس بچه شاروال که به نام نیک خواستگارم شد نه که مثل سگ صفت ها استفاده ام کرده در سرک منداختم این کار را نکرد با وجودیکه بسیار اندکی معاش کم میگیرد اما باز هم هروز صرف کرایه موتر میکند و مادر خود را خانه ما میرساند تا از من از عشق خود خواستگاری بکند پدر میشرمم که این گپ را میگویم اما اما پدر جان من وقاص را دوست داشتم وقاص یک گانه مرد زنده گیم و قهرمان زنده گیم بود بعداز مرگم لطفٱ به او غرض نداشته باشین شرمندتان پدر جان دختر رنج دیدی تان پریگک تان خدا نگهدار

مادر پری ؛ چی شده پدر آرمان جان
دگروال ؛ مسکا
مادر پری ؛ بلی دگروال صاحب
دگروال ؛ پریگک ما این پسر را دوست داشته که بخاطرش رگ های دست خود را قط کرده
مادر پری ؛ چی میگی او مردکه
دگروال ؛ اما بیبی دختر ما اتا زبان باز نکرد در مقابل ما به دختر ما و به او پسر افتخار میکنم که این گونه عشق با شخصیت با وقار و با غیرت اینا داشتن هر وقت دخترم به هوش بیاید خودم پرگک خود را به این پسر میتم وعده است
امید به هوش آمدن دخترم هنوز هم در قلبم است مسکا


دیدم خاله روگل که صفا کار خانه ما بود پتنوس چای را گرفته بود که داخل صالون شود من گفتم خاله روگل بگذار من چای را میبرم تو به کار هایت برس
خاله روگل ؛ درست است دخترم
پری ؛ پتنوس چای را گرفته داخل شدم و سلام کردم رفتم با هر سه شان سلام علیک کردم در کوچ آخر نشستم و چای ریختم برای شان چای را وقتی تقسیم کردم مادرم با مادر وقاص گپ میزد من که نازنین را از وقت مشناختم چون همرایش در تلفن زیاد گپ زده بودم اما بخاطر مادرم قسمی رویه کردم که بار اولم است که نازنین را میبینم و گفتم خواهر جان بیا که خسته نشی بریم حویلی را نشانت بتم و نازنین هم همرایم آمد و دست نازنین را گرفتم در اطاق خود بردمش و محکم بغلش کردم و بخاطر آمدن شان تشکری کردم
خاله روگل
خاله روگل ؛ بلی دخترم
پری ؛ یک زره میوه خو بیار ببخشی
خاله روگل ؛ چشم دخترم
پری ؛ با نازنین گرم قصه شدم و تمام قصه هیجان بودن امروزم را برایش کردم خاله روگل میوه آورد ما نوشجان کردیم که
ساعت های ۵ دیگر بود مادر نازنین صدا کرد که اگر زحمت نمیشه دخترم را بگو خی بیا که بریم ناوقت شده نازنین هم از من خدا حافظی گرفته رفتن من هم از پشت شان سیل داشتم
مادر اینا کی بودن
مادر پری ؛ هههه خواستگار های جدیدت

#ادامه_دارد...
اگر پسندیدید، لایک کنید و دیدگاه‌تان را با ما شریک بسازید!❤️
@Roman_Sara23
┈┉━━•⊰✯♥️✯⊱•━┉┉┈


#رومان: دختر پنجشیر عاشق طالب
#نویسنده: بانو سلطانی
#قسمت: سوم

پری ؛ به ترس استرس به خانه آمدم رفتم سلام علیک کردم و دستای خود را شستم در آشپزخانه روی چوکی نشستم و همه اعضای فامیل که روزانه در خانه میبودن جمع میز غذا خوری شده بودن منم از هیجان غذا دلم نشد فقط قاشقک زدم و گفتم من سیر کردم از میز غذا جدا شده طرف اطاق خود رفتم روی تخت دراز کشیدم و تلفن خود را گرفتم به مسچ نوشتن به وقاص خود مصروف شدم
پیام ؛ سلام وقاص راست بگو همی مادرت شان امروز میاین یا نی
پیام وقاص ؛ سلام دختر دیوانه باور کن به سر تو قسم که میاین
پری ؛ وقتی وقاص قسم خورد یک آهنگ پشتوی مست پلی کردم و تلفن را در کنج خانه زدم و از تخت پایان شدم خوب یک رقص کردم زیاد چرخ میزدم در آهنگ پشتو که میگف
ته ده مینی شراب مسته شرابی یومر .....
که پشت خود را دور دادم که مادرم شان در پشتم جم شده بودن کسی داخل اطاق شده بود کسی دان دروازه بودن مرا تماشا میکردن
گفتم چی شده دیوانه ندیدین
مادر ؛ دیوانه زیاد دیده بودیم مگم امروز دیوانه زنجیری دیدیم ههههه
پری ؛ همه به خنده شدن
خوب خوب شد که حالی دیدین برین بیرون که من عرق کردیم یک حمام میکنم
مادرم شان وقتی بیرون رفتن رفتم داخل حمام یک حمام جانانه کردم بیرون شدم که از هیجان روی خوده زیاد صابون زده بودم شاریده بود سرخ میزد خوب یک پیراهن سرخ اناری به تن سفید خود کردم مو خشک کن را گرفتم موهای سیاه ابریشمی خود را خشک کردم و برس زدم همتو در پشت خود انداختم رفتم پیش آینه یک میکپ جانانه جلد سفید خود را کردم و لاینر را گرفتم پشت چشمان سیاه خود را یک خط مقبول کش کردم ریمل زدم و یک ژل لب کم رنگ زدم عطری که خود وقاصم برایم در تولدم تحفه گرفته بود بالای خود خالیش کردم خود را عطر باران کردم
تلفن خود را گرفتم یک عکس گرفتم و به وقاص روان کردم
پیام ؛ وقاص پریت آماده است کجاست خشو جانم شان
پری ؛ دیدم اووو تماس تصویری اوکی کردم
وقاص ؛ سلام عشق وقاص خوب هستی
پری ؛ خوب خوب هستم فقط وقتی خوب تر میشم که مادر جان پای با برکت خود را در حویلی غریبانی ما بگذارد من آن وقت صحتمند ترین و کامل ترین دختر دنیا میشم ان‌شاءالله
وقاص ؛ ان‌شاءالله پریم پس بیبی برایت چی را نشان میتم
پری ؛ وقاص باورم نمیشه
وقاص ؛ بلی پریم مادرم شان نو در موتر ماما جانم نشستن و طرف خانه شما به حرکت هستن
پری ؛ مادرت شان خانه ما را دیدن
وقاص ؛ نخیر
پری ؛ خی چقسم میشه
وقاص ؛ هیچ قسم آغا داماد هم همرای شان میایه برای نشان دادن آدرس خانه پری خود
پری ؛ ههههههه تو نیا وقاص بد است
وقاص ؛ اصلٱ بد نیست اگر رسم رواج میبود خودم هم داخل حویلی به خوستگاریت میامدم
پری ؛ دیوانه
وقاص ؛ دیوانه تو
پری ؛ برو قط کن
وقاص ؛ شرمیدی
پری ؛ نی چرا بشرمم
وقاص ؛ دختر بی سواد
پری ؛ وقاص
وقاص ؛ بلی عزیز وقاص
پری ؛ تشکر
وقاص ؛ بابت چی ؟
پری ؛ بابت این که شریک زنده گیم میشی و شکر که مثل تو واری انسان پاک را دوست دارم و عاشقش هستم
وقاص ؛ اصلٱ تشکر از تو که مثل من بچه غریب و بی کس بی کوی را قبول کردی بچه یک شاروال را
پری ؛ اتو نگو لطفٲ قلبم مشکنه تو بهترین پسر دنیا هستی و پدرت بهترین مرد قهرمان کشورم است شکر سر تان

وقاص ؛ خی برو مرا به گپ نگی که کل شان طرف من سیل دارن و اشاره دارن
پری ؛ برو عشقم دعایم همرای تان است موفق شوین
وقاص ؛ تشکر عزیزم بخیر باشی

پری ؛ بی صبرانه منتظر آمدن مادر وقاص بودم هیچ وقت سپری نمیشد خوب بلاخره زنگ دروازه زده شد و گارد پرسید کی هستی کی را کار داری
تا اونا خود را معرفی کردن و دکمه باز شدن دروازه را گارد فشار داد هزار بار فشار من پایان شد و موردم زنده شدم
از کلکین اطاق خود میدیدم که موتر سفید دو هزار داخل حویلی ما شد و من خیلی خوشحال شدم
دیدم از موتر مادر وقاص که قبلٱ عکس اش را دیده بودم پایان شد و زن مامای وقاص با خواهر وقاص از موتر پایان شدن مامایش از موتر پایان شد و از حویلی بیرون شد اما وقاص داخل موتر نبود
دیدم مادر وقاص زن مامایش و خواهرش قدم میماند در حویلی ما و من بودم که پرواز میکردم
خاله روگل رفت از شان پزیراهی کرد و داخل صالون رهنمایی شان کرد مادرم رفت داخل صالون و با آن ها حتمٱ سلام علیک خوش آمدی کرد من که داخل صالون نبودم هنوز صدای چیغ پیغ نمیامد خی یعنی مادرم لت مت نکردی شان نکشیدی شان از خانه که چپ هستن ههههه


کاکا جمیل ؛ از دست تو دختر همتو سرت در سیت پاهایت بلند مه گفتم خی کمرک شدی نگو که تو در همو حالت هم مسچ آقا وقاص را جواب میتی
پری ؛ چطو کنیم کاکا جان ما دختر خیل هستیم باید ناز داماد خیل را ورداریم اگر نی
کاکا جمیل ؛ چپ باش دختر دیوانه ما عروس خیل هستیم داماد خیل باید ناز ما را وردارد
پری ؛ خی اتو میشه اونا باید ناز ما را وردارد
کاکا جمیل ؛ بلی دخترم باید هر چی ما میگیم اونا بکند و ناز وردار باشن
پری ؛ خو خی حالی فهمیدم خی بعدازی ناز کردن را سیل کن کاکا جمیل به صد بار خواستگاری آه نخواهد گفتم تا صد یکم

کاکا جمیل ؛ به نظر من اتو نمیشه از این بترس که به دو صد بار هم که بیاین پدرت قبول نخواهد کرد دخترم ببخشی که این گپ را میگم اما چیزی که حقیقت است

پری ؛ اتو نگو کاکا جان مرا نترسان تو راست میگی پدرم مرا به وقاص نمیته میگه اونا غریب هستن چی خاد کردم ای خدا
کاکا جمیل ؛ مچم دخترم من هم از همین میترسم بیا خدا مهربان است
پری ؛ با گپ های کاکا جمیل یک ترس در دلم پیدا شد و روانی خانه شدیم ......

#ادامه_دارد...
اگر پسندیدید، لایک کنید و دیدگاه‌تان را با ما شریک بسازید!❤️
@Roman_Sara23
┈┉━━•⊰✯♥️✯⊱•━┉┉┈


#رومان: دختر پنجشیر عاشق طالب شد
#نویسنده: بانو سلطانی
#قسمت: دوم

پری ؛ تشکر از ریشخند زدنت وقتی یک طالب آمد همرایش عروسی کردم باز نگوی که چرا
وقاص ؛ اوووف ای گپه نزن میفهمی پری میگن طالبا خیلی نزدیک شدن پری
پری ؛ چی کنم که نزدیک شدن یا دور هستن بان که بیاین همی پنجشیری ها را ببرن بکشن که تو هم بی غم شوی
وقاص ؛ خدا نکنه پری
پری ؛ پری نگو نام من پری نیست
وقاص ؛ خی چیست
پری ؛ پریسا خانم
وقاص ؛ بووو پریسا خانم آه
پری ؛ آه پریسا خانم
وقاص ؛ دیوانه پری بخاطری میگم که پری ها از همه کرده سر هستن و دوم پریسا نمیگم چون آخرش به سیاه معنا میشه سوم خانم نی بانو چهارم
پری ؛ بس بس هفت پشت مه بس درست شد تو فهمیده وقا
وقاص ؛ وقا
پری ؛ بلی وقا تو که نیم نام من را میگری بعدازی من هم نیم نام ترا میگرم فهمیدی
وقاص ؛ خوب چرا ؟
پری ؛ چون که اول وقا خوب نام است آخر نامت به مرغ های قاز معنا میته دوم ای که
وقاص ؛ خوب دوم ای که چی چرا چرت میزنی
پری ؛ اووووف مثل تو مه کی گپ زدنه یاد دارم مه میرم که ناوقت میشه
وقاص ؛ هههههه دختر دیوانه برو بخیر بری مقصد چای آماده باشد مادرم شان خواستگاری میاین
پری ؛ باشه باشه از این دروغ ها یک سال است که شنیدیم این دروغ امروزت هم بالایش اضافه
وقاص ؛ درست است باور نکن باز وقتی همرای سر چنگلت چشمای پخل پرت که مادرم شان دیدیت از مه گله نکنی وقتی او قسم ببنیت ازت منصرف میشن میرن پشت دختر همسایه تان خواستگاری
پری ؛ برو بابا

وقاص ؛ ای خدایا شکر هر چی است این دختر خیلی دوست‌داشتنی و ساده دل است با وجودیکه اقدر پول دارای دارن باز هم خیلی شکسته و اصلٱ مغرور نیست خیلی دوستش دارم پری خود را
اما ای دختر لجباز چرا باور نکرد که امروز مادرم شان به خواستگاری ای شیشک مقبول میاین
خوب خیر وقتی مادرم شان حرکت کردن یک عکس میگیرم و برش روان میکنم

پری ؛ وقتی وقاص گفت که پشتت خواستگار میاین مادرم شان خیلی خوشحال شدم اما بعدش گفت شوخی میکنم وقاص با گفتن خواستگار خیلی روز ها مرا آزار داده اما ای دفه اتو احساس میکنم راست میگه نی نی نی مه دیوانه سر گپ وقاص باور نکردم و دست تکان داده از پیشش آمدم
کاکا جمیل جان
موتر وان پریسای شان کاکا جمیل ؛ بلی دخترم
پری ؛ خفه نمیشی یک بار مرا تا آرایشگاه ببری و کمی منتظر بانی
کاکا جمیل ؛ اصلٱ دخترم چرا خفه شوم وظیفه ام است
پری ؛ درست است خی بریم قلعه نجار ها همونجه آرایشگاه همیشه گی ما
کاکا جمیل ؛ درست است دخترم خی رفتیم

پری ؛ اول رفتم آرایشگاه وقتی آرایشگاه رسیدم سلام علیک کردم وی ما خو عروسی یا شیرینی خوری نداریم بخاطری چی آمدیم نه ابرو میچینم نه نخ میکنم هیچ خی چرا دیوانه ها واری آمدیم بیا میگم یک آرایشک ساده برم انجام بتن
اووووف خدایا وقتی آرایش بکنم و امروز مادر وقاص شان هم بیاین خوب در خانه سرم میفهمن که من منتظر اینا بودم نی نی ای کاره نمیکنم

سلما ؛ خوب پریسا جان چرا چرت میزنی چی کنیم عروسی شیرینی خوری مهمانی چی دارین تا نبست به محفل آرایشت بکتم
پری ؛ چرت زدم گفتم چی بگویم
آه سلما جان اصلٲ نه عروسی است نه شیرینی خوری نه سنتی هیچ فقط از اینجا میگذشتم گفتم یک بار آرایشگر خانواده گی خود را هم ببنم خوب است
سلما ؛ عجب خوب هستم پری جان تشکر
پری ؛ خی مه رفتم که خیلی مهمان داریم
سلما ؛ برو بخیر بری بیازو خانه شما خانه نیست هوتل بابای شاقل است هر کس میره میایه
پری ؛ تشکر از کتره گفتنت چی کنیم دگه قوم خویش ما چشم سفید هستن
سلما ؛ قابلی پخته نکنین قورمه کچالو پخته بکنین دگه هرگز نمیاین
پری ؛ چشم چشم مه رفتم بای
سلما ؛ برو بخیر بری
پری اووف خدا جان نجات پیدا کردم ای دختر در دهن دروازه هم یک ساعت گپ میزنه با صدای توپ چاشت خود
کاکا جمیل ؛ آمدی بخیر دخترم اقدر زود
پری ؛ کاکا جان وقتی آرایشگاه آمدم دیدم که سلما گفت خودت مقبول زیبا هستی ضرورت به آرایش نداری من هم گفتم حیف پیسه ام نکرده پس آمدم
کاکا جمیل ؛ هههه راست میگه دخترم چی ضرورت به آرایش باز به کدام مناسبت
پری ؛ کاکا جمیل
کاکا جمیل ؛ بلی دخترم
پری ؛ دامادت امروز خواستگاری پریت میایه
کاکا جمیل موتر را قسمی برک گرفت که از سیت پشت سر موتر به سیت پیش روی آمدم و سرم در پایان سیت رفت پاهایم بلند شد
چی میکنی کاکا جان کم بود مجرد بکشی ما را
کاکا جمیل ؛ ببخشی دخترکم افگار خو نشدی
پری ؛ نی نی خوب هستم
کاکا جمیل ؛ خی برو در جایت درست بنشن
چی شده دخترم چرا همتو سرت پایان ماند خوب خو هستی مره نترسان
پری ؛ نی نی کاکا جان باش که مسچ دامادت آمده او ره جواب دادم


#رومان: دختر پنجشیر عاشق طالب شد
#نویسنده: بانو سلطانی
#قسمت: اول

وقاص ؛ اسمم وقاص از ولایت زیبای جلال آباد در خانواده ۶ نفره زندگی میکنم پدر مادرم خودم دو خواهرم و یک برادر کوچکم پدرم شاروال است در یکی از ناحیه های کابل مادرم خیاط است و خوب لیاف هم میدوزد یک خواهرم معلم است یک خواهرم هنوز صنف ۸ مکتب است و برادر کوچکم صنف ۳ مکتب است من پسر بزرگ خانوادیم هستم و در یک شبکه خصوصی در رادیو گوینده هستم
بعد من خواهرم رزما جان است معلم بعد رزما سوما خواهرم است و آخری ما برادر کوچکم وارث جان است
من یک بچه آرام خنده روی و درس خوان هستم همچنان در پوهنتون کابل رشته حقوق و علوم سیاسی را میخوانم سال دومم است میخواهم وقتی پوهنتونم تمام شد و وظیفه خوب بگیرم و از پول وظیفه ام رشته ژورنالیست را هم بخوانم خیلی علاقه دارم
در صنف نماینده هستم و یک دختر را دوست دارم بنام پریسا یک سال شد از دوستی ما پریسا یک دختر مقبول فیشنی و پول دار است که بسیار خواستگار دارد اما من هنوز پول نامزادی خود و پریسایم را جم نکردیم چون اقتصاد ما اقدر خوب نیست
خواهرم رزما معاش خود را که میگیرد برای من پس انداز میکند که من را نامزاد بکند خیلی آرزو دارد و من وقتی معاش میگیرم نیم معاشم را مصارف کرایه موتر و یک گان خرچ مصرف خود میکنم نیم معاش خود را در خانه خرچ میارم نمیتانم پیش پدرم شان هم بگویم که کسی را دوست دارم و ترس از دست دادن پریسا هر شب قلبم را آزار میدهد ما در کابل ولسوالی شکردره زنده گی میکنیم راه من کمی دور است به پوهنتون و وظیفه‌ام نمیتانیم خانه خود را سودا بکنیم و جای دیگه بریم که به وظیفه و پوهنتون ما نزدیک باشد چون خانه از ما نیست از کاکایم است که خودش در ایران است

پریسا ؛ از خود بگویم که معرفی شویم اسمم پریسا در خانه پریگک صدایم میکنند در فامیل ۸ نفره زنده گی میکنم پدرم مادرم دو برادرم خودم یک خواهرم زن برادرم و حسنات برادر زادی قندم
پدرم دگروال است مادرم مدیر مکتب دولتی خانم برادرم بیکار است خانم خانه است دو برادرم یکیش در سفارت آلمان وظیفه دارد یک برادرم وکیل است خودم محصل هستم خواهر کوچکم صنف ۱۲ است و برادر زادیم صنف آماده گی است در مکتب خصوصی
ما در تایمنی کابل زنده گی میکنیم
و عاشق وقاص پسر دهاتی هستم که دیوانه وار عاشق اش هستم
هر وقت میگویم بیا نامزاد شویم اما پول ندارن من که برایش پول میتم قبول نمیکند

خوب داستان جدای ما از جای شروع میشود که دولت جمهوریت سقوط میکند و دولت طالب جایش را میگیرد و در همه جا آوازه این میباشد که بچه های پنجشیر را به قتل میرسانند و دخترای پنجشیر را میبرنن
شروع داستان
وقاص ؛ پری پری صبر برت چی میگم
پری ؛ ام بگو بس است که در صنف پیش روی مژده شان مره شرماندی کم آوردن من پیش روی دخترا خوشت میایه وقاص
وقاص ؛ ای گپا را بان امشب همرای پدرم شان گپ زدم در باره تو دیوانه
پری ؛ خوب پدرت شان چی گفت
وقاص ؛ پدرم گفت میریم به توکل از خدا خواستگاریش میکنیم

پری ؛ چی راست میگی صبر صبر مه خو خواب نیستم
وقاص ؛ نی خواب نیستی شوخی کردم
پری ؛ چییییی

#ادامه_دارد...
اگر پسندیدید، لایک کنید و دیدگاه‌تان را با ما شریک بسازید!❤️
@Roman_Sara23
┈┉━━•⊰✯♥️✯⊱•━┉┉┈


کدام رُمان را بیشتر دوست دارید که در کانال نشر شود؟
So‘rovnoma
  •   رُمان دختر پنجشیر عاشق طالب شد
  •   رُمان با لج آغاز شد با عشق تمام
  •   رُمان عشق مغرور
50 ta ovoz


#حکایت_آموزنده

روزى مردی نزد عارف اعظم آمد و گفت:
من چند ماهى است در محله‌اى خانه گرفته‌ام روبروى خانه‌ى من يک دختر و مادرش زندگى مى‌کنند هرروز و گاه نيز شب مردان متفاوتى آنجا رفت‌وآمد دارند.
مرا تحمل اين اوضاع ديگر نيست....

عارف گفت: شايد اقوام باشند.
گفت: نه من هر روز از پنجره نگاه مي‌کنم گاه بيش از ده نفر متفاوت مي‌آيند بعد از ساعتى ميی‌روند.

عارف گفت: کيسه‌اى بردار براى هر نفر يک سنگ در کيسه انداز، چند ماه ديگر با کيسه نزد من آيى تا ميزان گناه ايشان بسنجم!

مرد با خوشحالى رفت و چنين کرد.
بعد از چندماه نزد عارف آمد و گفت:
من نمى‌توانم کيسه را حمل کنم از بس سنگين است شما براى شمارش بيايید.!

عارف فرمود:
يک کيسه سنگ را تا کوچه‌ى من نتوانى چگونه ميخواهى با بار سنگين گناه نزد خداوند بروى؟؟؟

حال برو به تعداد سنگها حلاليت بطلب و استغفار کن...

چون آن دو زن همسر و دختر عارفى بزرگ هستند که بعد از مرگ وصيت کرد؛ شاگردان و دوست‌دارانش در کتابخانه‌ى او به مطالعه بپردازند...

هرگاه حرف و سخنی را در مورد کسی شنیدید تا با چشمان خودتان ندیده‌اید قضاوت نکنید!

اگر پسندیدید، لایک کنید و دیدگاه‌تان را با ما شریک بسازید!❤️
@Roman_Sara23
┈┉━━•⊰✯♥️✯⊱•━┉┉┈


#رمان
#مغرور_زاده🫀
#نویسنده: احرار ماندگار
#قسمت: 144

نگاهم را از تصویر خودم گرفتم و به جمال دیدم که گفت
ـــــــ به چی فکر می کنی؟
لبخند زده گفتم
ـــــــ فکر می کنم یعنی واقعاً همه چیز خوب شده و دیگر هیچ مانعی نیست؟
جمال آرام دستم را گرفت و گفت
ــــــــ بله همه چیز خوب شده یکتایم ما ساعات قبل با هم نکاح کردیم
آرام خندیدم و گفتم
ــــــــ فراموشم نشده که نکاح کردیم
با لبخند گفت
ــــــــ پس چی؟
دستش را محکم تر گرفته گفتم
ــــــــ هیچی
صدای موزیک تعغیر کرد و من دیدم تمام چراغ های صالون به یکبارگی خاموش شد.....
فقد یک چراغ بزرگ روشن بود آن هم وسط میدان رقص.....
موزیک بی کالم و آرامی بود، جمال مرا سمت خود کشید و هر دو آرام آرام رفتیم به میدان
رقص.....
هر دو مقابل هم ایستادیم و من به صورت جمال دیده دست هایم را روی شانه هایش قرار
دادم که دست هایش را دور کمرم حلقه کرده خم شد جبینش را روی جبینم گذاشته چشم
هایش را بست و آرام گفت
ـــــــ شب سرودش را خواند، نوبت پنجره هاست.
سهراب سپهری...

من هم چشم هایم را بستم و گفتم
ــــــــ صفحات غم انگیز داستان پایان یافت و حال نوبت نوشتن صفحات شادیست.........
در حریم دلبری حسن تو طوفان وی کند
با تماشای تو دل در سینه طغیان می کند
در سحر گاه محبت، آن طلوع چهره ات
ِن ارزان می کند
قیمت خورشید را از
جلوه ای پر نوِر رخسار تو در هنگام ناز
ظلم ِت دیرینه ای دل را، چراغان می کند
مرغ دل از قید من دیگر رمید از آن زمان
تا به کوی عشق تو پرواز و جوالن می کند
عشق چون و نفس، مبنای هستی ام شده
همچو خون در رگ رگم، هر لحظه دوران می کند
وحیدالله "نصرت"
۱۴۰۴/۲/۲۰

#پایان
اگر پسندیدید، لایک کنید و دیدگاه‌تان را با ما شریک بسازید!❤️
@Roman_Sara23
┈┉━━•⊰✯♥️✯⊱•━┉┉┈

410 0 0 11 10

#رمان
#مغرور_زاده🫀
#نویسنده: احرار ماندگار
#قسمت: 143

راوی
همه اقارب و نزدیکان این خوانواده بزرگ امشب به یکی از بزرگ ترین تالار ها به محفل
با شکوه ازدواج جمال و یکتا آمده بودن........
آنجا جمال پشت دروازه آرایشگاه منتظر دیدن محبوب اش بود و چقدر زیبا می نمود با
لباس پیراهن تنبان سفید، موهای حالت داده شده و ریش اصالح شده....
ضیا که در این همه مدت همیشه یار درد های جمال بود با خنده شیطنت آمیز گفت
ــــــــ هرگز فکر نمی کردم روزی این قدر زیبا ببینمت جمال خان
جمال که از فرط خوشی لبخند از لب هایش جمع نمی شد با لبخند گفت
ــــــــ امشب هر کاری می کنی بکن به مناسبت ازدواجم عفو می کنم
ضیا آرام خندید و گفت
ــــــــ وای خدا هزار بار شکرت که لبخند این دژ آباد را دیدم
جمال یک آه کشید و گفت
ــــــــ چرا این بانوی من بیرون نمی شود هه؟
ضیا سمت دروازه آرایشگاه رفت و گفت
ــــــــ بی صبری نکن داماد جان
دروازه را کوبید که سما خواهر عروس گفت
ــــــــ کیست.؟
ضیا صاف ایستاد و گفت
ــــــــ داماد است دنبال عروسش آمده
سما لبخند زد و گفت
ــــــــ اما من صدای ضیا را شنیدم
جمال یک قدم سمت دروازه گذاشت و گفت
ــــــــ خودم هستم لالا بگو بیرون شود برویم شام شده حاال شب می شود
سما با ناز گفت
ــــــــ فکر کنم عروس خانم می خواهد ضیا برود
ضیا با قدم های آرام سمت موتر خودش رفته گفت
ــــــــ من هم همانند سمع در موتر منتظر هستم اما امید وارم کارتان هر چی زود تر تمام
شود
جمال گفت
ــــــــ ضیا رفت سما جان حالا چی کنم؟
تا چند دقیقه صدایی نشنید تا که خود یکتا از صالون آرایشگاه به محوطه اش بیرون شد و
چشم در چشم جمال دوخته گفت
ــــــــ حالا تو بیا مرا کمک کن
جمال در حالیکه لبخند به لب داشت سمت یکتا رفت و دستش را گرفته گفت
ــــــــ عالم همچون شب ، و تو همچو ماه
موالنا
یکتا لبخند زده گفت
ــــــــ و دنیا پُر از ظلمت، تو همچو خورشید تابان
یکتا
صدای موزیک مست و خیلی شاد حاکم فضای این صالون بزرگ است....
خیره شدم به سما و ریحان که چطور مستانه می رقصند و مهمانها چطور با خوشحالی
نگاه شان دارند.......
نگاهم در آیینه مقابل روی خودم قفل شد، آرایش ساده روی صورتم پهن شده بود، موهایم
پشت سرم خیلی ساده بافت داده شده بودن و با مروارید های سفید کوچک تزین شده
بودن........
لباس بزرگ و سفیدم خیلی خوب می گفت و اینجا جمال کنارم......

#ادامه_دارد...
اگر پسندیدید، لایک کنید و دیدگاه‌تان را با ما شریک بسازید!❤️
@Roman_Sara23
┈┉━━•⊰✯♥️✯⊱•━┉┉┈


#رمان
#مغرور_زاده🫀
#نویسنده: احرار ماندگار
#قسمت: 142

۱ هفته بعد
بعد از دین اسالم و اینکه ما مسلمان هستیم بزرگ ترین نعمت خوانواده مهربان و با درک
است........
سپاس خالقی را که شاهد چنین روزی هستم و کنار خوانواده ام یکجا هستیم و با جمال،
سمع، سما و ریحان اطاقمان را تزین داریم.............
جمال مصروف پوقانه های سرخ رنگ است و دارد آنها به سقف اطاق می چسپاند، ریحان
لباس های من را در الماری می چیند، سما سر تختی را هموار داشت اما سمع نسبت به
کار بیشتر سما را آزار می داد.........
من هم نشسته بودم و نگاه شان داشتم که جمال گفت
ــــــــ یکتا می گویم بعد از ازدواج ما به چند وقت خارج از کشور برویم کمی تبدیل هوا
شود

سما دست از کار کشید و گفت
ــــــــ نخیر این حرف قابل قبول نیست جمال جان من خواهرم را تازه پیدا کرده ام باز می
خواهی جدایی بیندازی؟
جمال آرام خندید و گفت
ــــــــ تو هم همرای ما برو مشکلی نیست
سمع از جایش بر خواست و با قهر ساختگی گفت
ــــــــ نمی گذارم مرا از نامزدم جدا کنی
آرام خندیدم و با صدای لاستیک های موتر بر خواستم سمت پنجره اطاق رفته گفتم
ــــــــ بس کنید نه من جایی می روم نه هم شما جدا می شوید
خانم کاکایم دخترا و پسرا که بازار رفته بودن همگی یکجا از بازار آمده بودن..........
جمال که کارش را تمام کرده بود سمت من آمد و
آرام لبخند زد و گفت
ــــــــ راستی یک سوال آن دست بند زمرد را از کجا پیدا کردی
سمت دروازه اطاق رفتم و گفتم
ـــــــ آن را ساقی برایم داده اما نیاز نیست عصبی شوی و کدام فکر کنی
سرش را تکان داد و چیزی نگفت من هم سمت اطاق خودم رفتم وضو ساختم نماز ادا
کردم و نماز عصر ادا کردم........
آن شب وقتی با جمال به عمارت امدم همگی از آمدنم شوکه شده بودن، و حیران بودن که
آن شخص چرا مرا صحیح و سالم دوباره آورده....؟

من هم می گفتم دید من یا خوانواده گناه نداریم دوباره مرا آورد اما در این میان فقد به
جمال، و حاجی حمید واقعیت را گفته بودم که جمال تا آخرین حد عصبی و بی اختیار شد
اما خودم آرامش کردم و گفتم آن طور که فکر می کند ساقی منظور بد و چشم بد
نداشت.............
فردا شب.....
شب ازدواج ما بود در یکی از تالار ها........
همگی دعوت شده بودن و امشب اقارب نزدیک ما به عمارت می آمدن............
نگاهم به لباس سفیدم افتاد، دامن خیلی بزرگی داشت، بالا تنه اش با مروارید های ریزه و
براق تزین شده بود، آستین هایش مکمل بود و دامنش تقریباً نصف بیشتر اطاقم را احاطه
کرده بود..................

#ادامه_دارد...
اگر پسندیدید، لایک کنید و دیدگاه‌تان را با ما شریک بسازید!❤️
@Roman_Sara23
┈┉━━•⊰✯♥️✯⊱•━┉┉┈


#رمان
#مغرور_زاده🫀
#نویسنده: احرار ماندگار
#قسمت: 141

ـــــــ داکتر جمال اینجا یک مریض عاجل داریم هر چه زود تر بیرون منزل خود را
برسانین
لبخند زدم و از حرف های ضیا به مشکل خنده ام را کنترول می کردم......
ضیا با دستش اشاره کرد که به پنجره اطاقش ببینم....
دیدم پرده پنجره کشیده شد و قامت بلند صاحب قلبم نمایان شد.....
موبایل در گوشش بود و لباس های سیاه تن کرده بود، به ضیا دید و هنوز متوجه من
نشده بود تا ضیا با قدم های آرام آمد و به فاصله چند قدم ازم ایستاد شد و گفت
ــــــ انتظار به پایان رسید جمال یکتا آمد
نگاه های جمال سمت من کشده شد و با چشم های حیرت بار نا باورانه از آن سوی اطاق
مرا دید.....
لبخند زدم و از همین جا به چشم هایش دیدم....
قطره های اشکم بی اختیار روی صورتم لغزیدن که سمتش دست تکان دادم.....
گویا در خواب باشد، چشم هایش را مالید و سرش را تکان داد....
ضیا موبایل را روی بلند گو گذاشت که صدایش را شنیدم گفت
ــــــــ ضیا من خواب میبینم..؟
ضیا آرام خندید و گفت
ــــــــ خواب چی بادار واقعیت است ینگه آمده حاال تو زحمت آمدن به خود نمی دهی
جمال موبایل را رها کرد و با عجله از کنار پنجره دور شد.......
ضیا یک آه کشید و گفت
ــــــــ خوب شد از پنجره خود را نینداخت
لبخند زدم و اشک هایم را پاک کردم، چرخیدم و مقابل دروازه منزل ایستادم.......
سر بلند کردم و به تمام وجودم مقابل شدم.....
نفس نفس می زد و از چشم هایش خوشی می بارید.....
گویا رمق ایستادن نداشت که از دیوار محکم گرفت و زیر لب آهسته چیزی گفت.......
همه مریض ها نگاهش داشتن و بعضی از پشتش بیرون امده بودن که چی خبر است این
سر طبیب دویده دویده بیرون رفت....؟
با قدم های آرام سمتش رفتم و گفتم
ــــــــ قسم خورده بودم می آیم آمدم
به چشم هایم دید و با صدای دلنوازش آرام گفت
ــــــــ یعنی باور کنم انتظار پایان یافت؟
سرم را تکان دادم که یک آه کشید و با قدم های آرام سمتم آمد در یک قدمی ام ایستاد، خم
شد و سرم را مالیم بوسیده گفت
ــــــــ خداوند تو را جبران درد هایم برایم داد یکتایم قدمت خجسته باد محبوب قلبم
سر بلند کردم و به چشم های اشکی اش دیده با لبخند گفتم
ــــــــ حالا که بهم رسیدیم و هیچ مانعی نیست چرا گریه داری؟
لبخند زد و گفت
ــــــــ گریه شوق است
با انگشت هایم اشک هایش را پاک کردم و گفتم
ــــــــ همه چیز خوب می شود جمال روز های بهتر در راه هستند گریه نکن دلم تاب ندارد
جمال یک آه کشید و گفت
ــــــــ برویم؟
گفتم
ــــــــ کجا؟
ابرو بالا داد و گفت
ــــــــ به عمارت
سرم را به معنی تایید تکان دادم و هر دو همقدم پیاده روی کرده جاده ها را در خلوت
شبانه طی می کردیم.....
نه من حرف می زدم نه جمال، این سکوت مطلق میان ما خبر از غوغای درون می داد که
چقدر خوشحالیم......
بلاخره راه عمارت را قدم زنان طی کردیم.....
گارد نگهبان از دیدن من حیران شده بودن، در کمال نا باواری دروازه را باز کردن و ما
داخل رفتیم.........
چون هوا هنوز گرم بود سر و صدا های نه چندان شاد از چمن به گوش می رسید......
جمال ایستاد و با صدای نسبتاً بلند گفت
ـــــــــ یکتا آمد، ماه آمد، روشنی آمد و بهار آمد
لبخند زدم و نگاهش کردم که دستم را آرام گرفت و به چشم هایم دیده گفت
ــــــــ بدن تو هیچ چیز معنا نداشت، عمرم بی تو تباهی بود و خراب
دستش را مالیم بوسیدم و گفتم
ــــــــ همه چیز گذشت اگر آن شب های تاریک را سپری نمی کردیم حالا کنار هم نمی بودیم
جمال یک لبخند زد که گفتم
ـــــــ خنده ات خاتم غم های دل ماست بخند
یک آه کشید و آرام دستم را بوسید که صدای حاجی حمید نگاه مان را سمت خود کشید....
او هم بد تر از جمال حیران حیران نا باورانه نگاهم می کرد..............

#ادامه_دارد...
اگر پسندیدید، لایک کنید و دیدگاه‌تان را با ما شریک بسازید!❤️
@Roman_Sara23
┈┉━━•⊰✯♥️✯⊱•━┉┉┈


#رمان
#مغرور_زاده🫀
#نویسنده: احرار ماندگار
#قسمت: 140

هنوز داکتر ها و مریض ها در داخل رفتن و بیرون شدن بودن، از همین جا به پنجره اطاق
جمال دیدم.......
چراغ اطاقش روشن بود و من دانستم هنوز آنجاست و حظور دارد....
موتر ساقی با سرعت بالا حرکت کرد و کم کم دور شده رفت تا که کاملآ از دیدگانم محو
شد.....
همیشه پایان هر داستان خوب نمی باشد، اگر داستان ها پایان خوبی می داشتن مجنون به
لیلی می رسید و فرهاد به شیرین........
تا سختی نبینی به آسانی نمی رسی، تا صبر نکنی میوه شیرین به دستت نمی رسد، تا از
شب سیاه عبور نکنی طلوع آفتاب را نمی بینی......
باید چیز هایی را از دست بدهی تا چیز هایی را به دست بیاری......
چی می کردم..؟
داخل می رفتم..؟
تصمیم داشتم همینجا منتظر بمانم تا بیرون شود و غافل گیرش کنم.......
رفتم یک گوشه ای نشستم و به پنجره اطاقش خیره شدم و فکر کردم حاال کدام مریض
مقابلش نشسته..؟
چی کسی ارزش کلماتش را نمی داند در حالیکه من اینجا از درد انتظار می سوزم......
تقریباً ۳۰ دقیقه ای گذشت که صدای کسی باعث شد پشتم را ببینم.....
گفت
ـــــــ خانم محترم اینجا چی کار دارید؟
دیدم داکتر ضیا بود، تا مرا دید گویا باورش نمی شد، گفت
ــــــــ خانم یکتا

از جایم بر خواستم و گفتم
ــــــــ خودم هستم آقا ضیا حالتان خوب است؟
لبخند زد و چشم هایش را مالیده گفت
ــــــــ این همه وقت کجا بودین؟ اصلن معلوم است از کجا آمدین؟ خوب هستین؟
لبخند محوی زده گفتم
ـــــــ هر جایی که بودم آمدم خوب هستم تشکر جمال است؟
با لبخند گفت
ــــــــ البته که است چرا اینجا نشستین؟ داخل نرفتین؟
یک نفس عمیق گرفتم و گفتم
ــــــــ نخیر راستش منتظر هستم جمال بیرون شود
ضیا یک آه کشید و گفت
ــــــــ اگر از درد و رنج اش خبر می بودین یک لحظه تامل نمی کردین خانم احرار
یک آه کشیدم و گفتم
ــــــــ می فهمم از همه چیز می فهمم و خاص به خاطر جمال آمدم
ضیا لبخند زد و گفت
ــــــــ من تماس بگیرم زود تر بیرون شود درست است
با سرم حرفش را تایید کردم که موبایل را بیرون کرده تماس بر قرار کرد و سمت گوشش
بورد.....
خیلی زود شروع به صحبت کردن کرد و گفت

#ادامه_دارد...
اگر پسندیدید، لایک کنید و دیدگاه‌تان را با ما شریک بسازید!❤️
@Roman_Sara23
┈┉━━•⊰✯♥️✯⊱•━┉┉┈


#رمان
#مغرور_زاده🫀
#نویسنده: احرار ماندگار
#قسمت: 139

شب روز شد و روز هم شام شد و ما در طی کردن راه بودیم، از خوشی زیاد یک لحظه
نخوابیدم و کمی غذا هم با اسرار های ساقی میل کردم....
چون شیشه های موتر سیاه بودن جایی درست قابل دید نبود و به احتمال زیاد کابل رسیده
بودیم، با این سرعت بی وقفه موتر حتماً نزدیک مقصد هم هستیم......
نمی دانستم کجا می رویم، به عمارت؟
به ساقی دیدم و گفتم
ـــــــ کجا می رویم ساقی؟ به عمارت؟
از شیشه عقب با چشم های و آتشی اش به من دید و گفت
ــــــــ من هم دقیق نمی فهمم تو بگو کجا برسانمت؟
کمی فکر کردم و خواستم اول جمال را ببینم، هر چند فکر می کردم در عالم خواب هستم و
این روز واقعیت ندارد اما به خدا ایمان داشتم که چنین روزی را حتماً نصیبم می کند.....
گفتم
ــــــــ راه بیمارستان جمال را بلد هستی؟
به سرک دید و گفت
ـــــــ بله می فهمم کجاست همین سرک آخرین کوچه
یک نفس عمیق گرفتم، و چشم هایم را بستم.....
دور ام به نزدیک رسیده بود و اندکی مانده بود که این غم پایان یابد، و رنج رخت سفر
ببندد..........
دستم را روی قلب بی قرارم گذاشتم و تا ایستاد شدن موتر صبر کردم....

بلاخره بعد از دقایق محدود موتر ایستاد، یک نفس عمیق گرفتم و چشم هایم را باز کرده
دیدم ساقی نگاهم داشت........
لبخند زدم و گفتم
ـــــــ به نظرت جمال را دیده می توانم..؟
لبخند زد و به ست تکیه زده گفت
ــــــــ بله نتیجه صبر زیباست چرا دیده نتوانی؟
گفتم
ــــــــ اگر حس ام نسبت به جمال زود گذر می بود حتماً به عشق ات لبیک می گفتم ساقی
ولی چی می کنم که اینجا اسیر است
دستم را روی قلبم قرار دادم و گفتم
ــــــــ من از سالهای کودکی جمال را دوست داشتم و خودت بهتر از من می فهمی عشق
چیست
سرش را تکان داد و گفت
ــــــــ عاشق ات شدم و چیزی جز درد ندیدم، از این عشق فقد یک درد ناسور برایم باقی
ماند و بس حاظر بودم جهان را به آتش بکشم و دنیا را به پایت بریزم اما قسمت نبود گناه
کسی نیست
از حرف هایش یک قطره اشکم چکید که خودش هم اشک هایش ریخت اما یک نفس
عمیق گرفته زود اشک هایش را پاک کرده درست نشست گفت
ـــــــ برخیز برو آقا داکتر را بیشتر از این درد نده
اشک هایم را پاک کرده گفتم
ـــــــ من تو را اسطوره این عشق می نامم ساقی اگر دست مردانگی و مهربانی تو نمی
بود خدا می دانست چی می شد، هیچ وقت فراموشم نمی شوی همیشه به یاد دارمت خدا
حافظ ساقی
لبخند زد و گفت
ـــــــ خدا نگهدار خوشی های بی پایان و اقبال بالا نصیبت باد دختر چشم آهویی
لبخند محوی زدم و از موتر پیاده شده بکسم را گرفتم..............
خودم را مقابل منزل بیمارستان یافتم....
هنوز داکتر ها و مریض ها در داخل رفتن و بیرون شدن بودن، از همین جا به پنجره اطاق
جمال دیدم.......
چراغ اطاقش روشن بود و من دانستم هنوز آنجاست و حظور دارد....

#ادامه_دارد...
اگر پسندیدید، لایک کنید و دیدگاه‌تان را با ما شریک بسازید!❤️
@Roman_Sara23
┈┉━━•⊰✯♥️✯⊱•━┉┉┈


امشب...پایان یک سفر!
رُمان «مغرور زاده» به آخرین فصل خود رسید.
روایتی که با شما آغاز شد، با شما معنا گرفت، و حالا...
امشب قسمت پایانی‌اش منتشر می‌شود.
با ما باشید در پایان این داستان پر فراز و نشیب 🌙✨

#نکته: لینک کانال را با دوستان خود شریک بسازید تا آن‌ها هم از داستان‌ها و محتواهای زیبای ما لذت ببرند. 👇
https://t.me/Roman_Sara23

20 ta oxirgi post ko‘rsatilgan.

529

obunachilar
Kanal statistikasi