تو نومه قبل که واسمون فرستادی گفتی بغل. بغلت خونمون بود یار، ازت که دور شدیم انگار خونمون سوخت و دود شد هوا. انگار بیپناه شدیم، انگار دیگه پشتی گل قرمزی نبود که بش تکیه بدیم و چشامونو ببندیم و به شوما فکر کنیم. به شومایی که جونمونی، بخدا که جونمون. دلمون پر میکشه که یبار دیگه بشینیم ور دلت و موهاتو گیس کنیم و فرق سرتو ببوسیم. اما دوریم ازت...دور.
-از او.
@iheral