در دل دردی دارم که از آنِ من نیست. از او مانده و هرچه اسید میریزم پاک شدنی نیست. آرام آرام تمام وجودم را فرا گرفته است. نفسهایم از سرِ وجود همین درد است و زندگانیام نیز؛
که اگر نبود...
اگر نبودی جانان من...
اگر نبودی من قبل از مرگ به که میاندیشیدم؟
نگران که میشدم و حیرانِ رخِ که بودم؟
تو بلندای آسمانِ منی،
من چاهم و سایهای از تو نصیب من شده است.
تو همان حرارت خورشیدی و من گلِ آفتابگردان؛ که حتی اگر بسوزانیام باز به سوی تو برخواهمگشت.
خاطرههایی که نداریم بوی میوه و رطوبت دریا را دارد. آغوشی که مال من نشد آوایِ دهل داشت و چه بسا که از دور خوش بود...
با تمام نداشتنها و نشدنها و نبودنها، باز من تو را خواهانم!
با تمام گرفتگیهای خونی و عضلانیام
باز خونِ تو را در رگهایم جریان میدهم
و باز قلبم ضربههایی بس سخت به سینهام میزند.
#برای_بهجت
که اگر نبود...
اگر نبودی جانان من...
اگر نبودی من قبل از مرگ به که میاندیشیدم؟
نگران که میشدم و حیرانِ رخِ که بودم؟
تو بلندای آسمانِ منی،
من چاهم و سایهای از تو نصیب من شده است.
تو همان حرارت خورشیدی و من گلِ آفتابگردان؛ که حتی اگر بسوزانیام باز به سوی تو برخواهمگشت.
خاطرههایی که نداریم بوی میوه و رطوبت دریا را دارد. آغوشی که مال من نشد آوایِ دهل داشت و چه بسا که از دور خوش بود...
با تمام نداشتنها و نشدنها و نبودنها، باز من تو را خواهانم!
با تمام گرفتگیهای خونی و عضلانیام
باز خونِ تو را در رگهایم جریان میدهم
و باز قلبم ضربههایی بس سخت به سینهام میزند.
#برای_بهجت