واژه‌ها_ با_ فرشته


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


هر واژه بر کاغذ، روایتی از درونِ من است!
|𝟷𝟼.ɴᴏᴠ.²0²4 ᴄʀᴇᴀᴛ🗓

Related channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter


کسی هرگز نمی داند
چه سازی می زند فردا

چه می دانی تو از امروز
چه می دانم مــن از فردا

همین یک لحظه را دریاب
که فردا قصه اش فرداسـت

#واژه‌ها_با_فرشته


در سفر زندگی، گاهی با خودم در جنگم، گاهی با مسیرم، گاهی با همین زندگی.
گاه بیزار، گاه خشنود.
گاه زنده‌ام، گاه حس می‌کنم مرده‌ام.
گاه خودم هستم، گاه در روح دیگری نا‌پیدا.
گاه با خودم همراه، گاه از خود بی‌خبر.

گم‌گشته در جهان، سرگردان به دنبال خودم می‌گردم.
اما همیشه، خودم در کوچه‌ای خیالی، با دغدغه‌ها و افکارم،
دستم را گرفته‌ و به راهم ادامه داده‌ام.

خودم خود را یافته‌ام،
با خودم ساخته‌ام،
مدارا کرده‌ام،
به آغوش کشیده‌ام،
اشک‌هایم را پاک کرده‌ام،
دستم را گرفته‌ام.

سرم را بلند کرده‌ام و گفته‌ام:
"نشستن کار ما نیست!
تسلیم شدن در شأن ما نیست!
باید برخیزیم،
برویم،
بدویم،
برسیم،
و بسازیم...!"

ما می‌توانیم!

²⁷
#فرشته


شب سردی است؛
ناامیدی را چون جامه‌ای بر تن پوشیده‌ام،
غم جان‌فرسا دامن‌گیر است،
و بغضی چون ریسمانی دور گلویم پیچیده، گلویم را می‌فشارد و می‌درد.

شادی، همچون قطرات باران، بر زمین غم سقوط کرده است.
از سردی شب، تنم چون بید می‌لرزد.
رخنه‌ی غم، دیدگانم را تار کرده است.
ناامیدی مرا به سیاه‌چاله‌ی خویش می‌کشاند...!

و دستانی از ناکجاآباد به دورم حلقه می‌زند،
هر بار مرا از دره‌ی ناامیدی می‌قپد!

اما گمان می‌کنم این دستان را می‌شناسم...
دستانی گرم که قلبم را لمس می‌کند،
تنم را در حریری از نور می‌پوشاند،
و مرا از این سرزمین سرد و غم‌زده می‌رباید.
چشمانم را به سوی روشنایی باز می‌کند.

گویی تولدی دوباره یافته‌ام.
این دستان، نرم، گرم و لطیف چون بال پرندگان است،
چون ابریشم بهشت است.
این دستان، دستان خدای من است؛ این دستان دستان امید و یار من است!
²⁶
#فرشته


می‌دانم که من را نیمه‌راه رها نمی‌کنی؛
تویی که در آسمان به پرندگان راه را نشان می‌دهی!
²⁵
#فرشته


Forward from: the library /کتابستان📚
میدانی چرا نیلوفر در مرداب گل میدهد؛
چون به همه ثابت کند؛
در بدترین شرایط هم میشود زیبا بود؛
شاد بود؛ 
قوی بود؛
و امید داشت!

#read_book


Forward from: سکوت | فائزه هاشمی
در آغوش خدا، زندگی، و امید آرام بگیر!
اینجا، کلمات می‌توانند گرمایی باشند برای لحظه‌هایت.
پس قلبت را با عشق و مهربانی بغل می‌کنم و می‌گویم:
همه‌چیز درست خواهد شد! تو تنها نیستی!

#رفیقم


Forward from: شاگردِ خدا
درود!

تقاضایِ برگذاریِ دهمین‌کارگاهِ نویسندگی (دومین‌دوره‌ی نویسندگی "یک‌فیصدی و تغییر") زیاد است.
کسانی‌که می‌خواهند دورِ دهم برگذار شود و اشتراک کنند, یک بارِ دیگر پیام بگذارند!
اگر داوطلب‌ها مشخص شد، تاریخ را مشخص می‌کنم و بدون تبلیغات، دهمین‌دوره را هم برگذار می‌کنم!
@Mehras001
مربیِ نوشتن
احمد نصیر مهراس


گنجینه‌ای بی‌پایان!

جهان از بدو تولد تا کنون در سینه‌ی زمین، معادن طلا و گنجینه‌هایش را پنهان کرده است؛
این امر انسان را وا می‌دارد که سالیان سال زمین را برای یافتن تکه‌ای از آن گنجینه‌ها بکاود.

اما حقیقت این است که طلا و گنجینه‌های اصیل، در همین جمجمه‌های کوچک سرهای‌مان قرار دارند،
فقط ما هنوز ابزار استخراج آن‌ها را نیافته‌ایم.

این گنجینه‌های دفن‌شده در مغز انسان، مانند گنجینه‌های دفن‌شده در دل زمین، پایان‌پذیر نیستند.

این جمله ما را به فکر وامی‌دارد:" بیشتر از زمین می‌توان از مغذ انسان طلا برداشت کرد"

شاید به‌جای حفر و کاویدن زمین، مغزهای خودمان را بکاویم و به طلا و گنجینه‌های اصیل دست یابیم.

ما انسان‌ها عجیب هستیم.
به‌جای این‌که بیاییم و به این بیندیشیم:
"در وجود ما چیست که باید کشف شود؟
چه توانایی‌هایی داریم؟
چه توانایی‌هایی می‌توانیم داشته باشیم؟
به چه چیزهایی می‌توانیم دست یابیم؟
با این ذهن و مغز چه چیزهایی می‌توانیم بیافرینیم؟ که به طلا و گنجینه‌های از جنس واقعی دست یابیم"
در حسرت چیزهایی هستیم که از بیرون چشم‌مان را می‌دزدد، و دل های مان را اسیری خود می‌کنند.

چنان که شوق دستیابی به طلا و گنجینه‌های دفن‌شده در زمین، ما را از گنجینه‌های اصیل و دفن‌شده در درون‌مان بی‌خبر گذاشته است.

طلا و گنجینه‌های اصیل در درون انسان نهفته‌اند، و ما باید با به‌کار بردن مغز و خرج کردن خلاقیت، آن‌ها را استخراج کنیم.
²⁴
#فرشته




Forward from: طـوبـی و قـلـم♡
زندگی سخت است و زندگی کردن سخت‌تر؛
اما انسان سرسخت‌تر است.
برگ برنده در دست کسی است که شکست را نه شکست؛ بلکه فرصتی برای گام برداشتن بهتر می‌بیند.


#طوبی_صالح


بگذار...

"بگذار ردپای تو در این جهان باقی بماند.
آوای تو در گوش دنیا طنین‌انداز شود.
تو همیشه جنگنده بمان...!

گلوی خود را خفه نکن، بگذار صدایت به آسمان برسد.
بگذار صدایت به قلعه آرزوهایت برسد و آرزوها دلگرم شوند که صاحبی دارند.

دست‌های خود را نبند، بگذار دست‌هایت گل بکارند، بنویسند، شاهکار بسازند.
و دنیا را تغییر دهند."

2024/14/12
#فرشته
²³


Forward from: Mahtab Sadid🌙
https://t.me/+lSh5KX4IAo5hMmM0
شیرین بیان😊


https://t.me/mahtab_sadid15
مهتاب سدید😊


https://t.me/delgouftaha
با من بخوان😊


https://t.me/Chakawakm
دریا چکاوک😊




https://t.me/mehwarrmantiqpubliclinkchaneel
محور منطق😊

https://t.me/MadinaKhedry006
آرامش😊‌

https://t.me/linashams
نگاه در آیینه قلم😊



https://t.me/+eFNvSZWOFUU5Zjc1
دیار ثنا😊

https://t.me/rukhsar_amin
کلبه رخسار امینی😊


https://t.me/RaKhn
شاگرد خدا😊


https://t.me/Sham20024
واژه های خموش😊

https://t.me/AGAIN2691402
سکوت فائزه هاشمی😊


https://t.me/caFe_banOo13
کلبه آرامش بانو😊


https://t.me/+hTYTtzUHMNA2N2E9
شفق😊

https://t.me/hettpnabila00
گوهر شب😊

https://t.me/Qalam_marwa2024
قلم مروه😊


https://t.me/+kXALpetMMGg4OGI9
شهر بی غنچه😊


https://t.me/Freshta134
واژه ها با فرشته😊


https://t.me/+ZBYNX-vi2qkwN2Fl
تمدن وطن😊

https://t.me/asmazhiyan285
ژابیز😊



https://t.me/chakadhonar1321
چکاد هنر😊


https://t.me/afrat_Nill
آفرت😊


https://t.me/beautiful_poemss/482
با قلم شکریه😊

@KOTAH_MINAVESAM
کوتاه مینویسم عمیق بخوان😊


https://t.me/Kariklamatorupdates
تازه های کاریکلماتور 😊


https://t.me/Avai_wazha_ha
آواز واژه ها😊

https://t.me/MTbaran
باران😊

https://t.me/Roozgar_man
روایت های زندگی من😊

https://t.me/BanoFatem2004
کاشف فاطمه خموش😊

https://t.me/Tobasaleh85
طوبی و قلم😊

https://t.me/sarahdawnstarpage
پیله ای من آیا تو پروانه می‌شوی😊


https://t.me/artistgirl1
دختر هنرمند😊

https://t.me/hadiyahqatee
الف😊


https://t.me/window_of_hop
پنجره اُمید😊


امید؛

زمانی امید در وجود انسان ریشه‌کن می‌شود و از جوانه زدن بازمی‌ایستد که او دیگر از زندگی چیزی نخواهد؛ هدف نداشته باشد.
این تمایل و پای‌بندی او را در زندگی کم‌رنگ می‌کند که منجر به مرگ امید می‌شود و انسان نیز شکست را می‌پذیرد.
امید آن‌قدر نیرومند است که حتی در تاریک‌ترین گودال‌ها شمع راهت شود، در قلبت نور بکارد، در گلویت نفس و بر تنت جان ببخشد.
من می‌اندیشم که زندگی بدون امید همچون جسم بی‌روح، سرد هست.

پس از زندگی باید امیدوارانه بخواهیم و نگذاریم خزندگان روزگار، امید را از ما بگیرند.
تنها چیزی که از انسان گرفته نمی‌شود، آزادی درونی و انتخاب‌های قلبی اوست.
بنابراین، این گوهر گرانبهای وجودمان را حفظ کنیم و با کم‌رنگ شدنش، مهر نابودی بر سر آن نزنیم. نگذاریم شرایط زندگی و سختی‌ها این نعمت ارزشمند را از ما بگیرند.

زیرا امید همان گوهر گرانبهای درون‌مان است که به زندگی معنا و زیبایی می‌بخشد.

²²
#فرشته
2024/14/12




من در رگ‌های زمین چون آبی جریان یافته‌ام، که با هر سنگ و دره‌ای که در مسیرم قرار می‌گیرد، زندگی بر تماشای موج‌های زیبای من می‌نشیند.
این موج‌ها همان رنج‌های من‌ هستند که مرا خالص‌تر و زیباتر می‌کنند.

²¹
#فرشته


بیا نفس‌های‌مان را در زندگی کردن بکشیم، نه فقط در زنده بودن!
²⁰


گاهی خاکستر شدن برای از سر جوانه زدن ضروری هست...!
¹⁹


Forward from: کافه‌ی مهراس
²⁹
صبح، در اصل نشانی‌ست که بیدار شوی!
#مهراس
https://t.me/Mehra30Night


تو آن دست‌نیافتنیِ نزدیکی،
تو آن دورِ نزدیکِ منی.

تو کجایی؟
گاهی میانِ جانی،
گاهی چون رؤیایی،
گاهی در ریتمِ نفس‌هایم،
و گاهی دور، در آسمانی.

تو کجایی؟
گاهی غرقِ وجودت،
گاهی مست حضورت
گاهی از تو خالی‌ام.

تو کجایی؟
تو درونِ مایی،
در قعرِ وجودم،
در پهلویِ، دورترینِ نزدیک،
در رگ‌به‌رگِ وجودم
هم‌خانه‌ی مایی
تو خدایی...

¹⁸
#فرشته


خلاصه کتاب( انسان در جستجوی معنا)

کتاب انسان در جستجوی معنا نویسنده‌اش دوکتور ویکتور فرانکل یک کتاب روانشناسی هست.
این کتاب به دو بخش تقسیم شده هست.

۱:در بخش اول کتاب نویسنده زندگی مشقت‌بار و تجارب‌اش را از اردوگاه کار اجباری بیان می‌کند.
دوکتور فرانکل در اردوگاه کار اجباری زندگی غیر انسانی را تجربه کرده است، شرایط سختی را گذرانده است که درس های زیادی را از آن می‌توانیم بگیریم.
دوکتور سرگذشت‌اش را که در اردوگاه کار اجباری سپری کرده در این کتاب به طور خلاصه و سانسور شده‌ای بیان می‌کند و به ما می‌آموزد که اگر انسان اراده قوی و امید داشته باشد می‌تواند در بدترین شرایطِ غیر انسانی دوام بیاورد و خود را رهایی بخشد.
چنان که دوکتور فرانکل دوام آورد، گوشتی در تن‌اش باقی نمانده بود، با یک وعده غذا صبح تا شب کار های شاقه انجام می‌داد.
کوچک ترین خطا و یا تعجیل در کار باعث می‌شد به طورِ وحشت انگیزی شکنجه شود و یا راست در کوره های آدم سوزی روانه شود.
از خانواده‌اش خبری نداشت و گمان می‌کرد که به کوره های آدم سوزی سپرده شده باشند و یا در اردوگاه های دیگری به سر می‌برند.
با این همه سختی باز هم دوکتور فرانکل دوام آورد و از تعداد محدود انسان های بود که از اردوگاه زنده بیرون شد.

۲: و بخش دوم کتاب ( انسان در جستجوی معنا) چگونه‌گی معنا‌جویی و یافتن معنای زندگیست.
معنای زندگی هر شخص منحصر به فرد است.
یعنی فرد نباید بپرسد که معنای زندگی او چیست، چون تنها پاسخ دهنده این سوال خودِ فرد است.
معنای زندگی دوکتور فرانکل در اردوگاه کتابی بود که به چاپ آماده‌ کرده بود اما نتوانست و زمانی که به اردوگاه آورده شد از او گرفته شد.
و او میلِ بی‌حد برای چاپ کتابش داشت و این هدف او معنای شد برای او تا سختی های اسارت را تحمل کند.
ویکتور فرانکل در کتاب‌اش می‌گوید: در دنیا چیزی وجود ندارد که به انسان بیشتر از یافتن معنی وجودی خود در زندگی یاری کند.
کسی که چرایِ زندگی را یافت، با هر چگونگی ساخت.

20 last posts shown.

39

subscribers
Channel statistics