وقتی روحم به تاریکی و انزوا مبتلا شده بود و کلمات ناگفته توی ذهنم انباشه شده بودن؛ تو اتفاق افتادی، پس نمیخوام ارزشت رو تا حد کلمات پایین بیارم. مثل آرامش نیمه شبی هستی که فقط میتونم از حسش لذت ببرم و نخوام برای هیچکسی توضیحش بدم چون من از کلمات و تمام این کلیشه ها فراری ام.
پس فقط ممنونم که به دنیا اومدی.