3 Aug 2025, 10:44
3 Aug 2025, 01:17
2 Aug 2025, 11:00
2 Aug 2025, 10:56
با اینکه هرگز همدیگه رو ندیدن، اما دیدگاهشون درباره دین و انسان، کاملا متفاوت بود. داستایوفسکی به رستگاری از طریق رنج و ایمان باور داشت، تولستوی به عقل، اخلاق، و صلح.
تولستوی با نمایشنامههای چخوف خیلی ارتباط نمیگرفت و اونها رو بدون پیام جدی میدید. چخوف هم ناراحت بود ولی برخورد تندی نشون نداد.
جیمز معتقد بود تولستوی بیش از حد اخلاقمحور مینویسه و داستانهاش حالت موعظه دارن. این نقدها بیشتر بعد از شهرت جهانی تولستوی مطرح شد.
سالها بعد از مرگ تولستوی، ناباکوف بهصراحت از آثارش، مخصوصا آنا کارنینا، انتقاد کرد. از سبک نگارش تولستوی خوشش نمیاومد و اون رو زمخت و اغراقآمیز میدونست.
تولستوی با نوع نگاه عاشقانه و فمینیستی ژرژ ساند موافق نبود. به نظرش نوشتههای او زیادی احساساتی و سطحی بودن. البته برخورد مستقیمی بینشون وجود نداشت.
2 Aug 2025, 10:53
با اینکه دوستیشون از ابتدا خوب شروع شد، اما بهمرور اختلافهای عمیقی بینشون شکل گرفت. تولستوی سبک غربگرای تورگنیف رو سطحی میدونست، حتی یه بار کارشون به دوئل کشید. بعدها آشتی کردن، ولی اختلاف فکری باقی موند.
گورکی در ابتدا تحت تأثیر تولستوی بود، اما بعدها بهخاطر دیدگاههای دینی و کنارهگیرانهی تولستوی ازش فاصله گرفت. تولستوی به سیاست بیاعتماد بود، در حالی که گورکی انقلاب رو تنها راه نجات میدید.
تولستوی با تصویر عقلگرای چرنیشفسکی از انسان مدرن و ایدههای انقلابیاش موافق نبود. نگاه اخلاقمحور و سادهزیستانهی تولستوی، تضاد کامل با دیدگاه علمی-سوسیالیستی چرنیشفسکی داشت.
سولویف بهشدت با درک شخصی و غیرکلیسایی تولستوی از مسیحیت مخالف بود. او تولستوی رو متهم میکرد که با حذف دین سازمانیافته، ایمان مردم رو تضعیف میکنه.
بونین تولستوی رو تحسین میکرد، ولی عقیده داشت که اون بیش از حد به موعظه اخلاقی میپردازه و ارزش هنری رو فدای پیام میکنه.
لسکوف با باورهای ضدکلیسایی تولستوی مخالف بود و نگران بود که آموزههای او پایههای سنت مذهبی روسیه رو به خطر بندازه.
مرژکوفسکی از منتقدان تند تولستوی بود و معتقد بود که تفسیرهای او از دین، خطرناک و گمراهکنندهست. نوشتههاش پر از انتقاد مستقیم به افکار تولستویه.
1 Aug 2025, 19:39
1 Aug 2025, 14:41
30 Jul 2025, 11:38
29 Jul 2025, 21:18
29 Jul 2025, 13:54
29 Jul 2025, 00:33
من هیچوقت نتوانستهام یک رمان روسی را تا آخر بخوانم، خیلی کسالت آورند. آدم فکر میکند هزاران شخصیت در رمان هستند و در پایان معلوم میشود که فقط چهار یا پنج نفرند. آیا کلافهکننده نیست که تازه با مردی به نام الکساندر آشنا شده باشید که یکهو او را ساشا و بعد ساشکا، و بالاخره ساشنکا بنامند و یکدفعه نام پرتصنعی مثل الکساندر السکاندروویچ بونین و بعد از آن هم فقط الکساندر الکساندروویچ بخوانند. و هنوز نفهمیدهاید کجا هستید که دوباره پرتتان میکنند یک جای دیگر. این کار پایانی ندارد؛ هر شخصیتی برای خود یک خانوادهٔ تمام و کمال است!
27 Jul 2025, 17:14
26 Jul 2025, 17:40
26 Jul 2025, 17:39
25 Jul 2025, 19:48
آنا کارنینا، لئو تولستوی
24 Jul 2025, 10:29
24 Jul 2025, 10:22
• در پیری هیچ کس نمیتواند تنها باشد. اما این امری اجتناب ناپذیر است.