𝑪𝒂𝒏𝒅𝒚 𝑩𝒍𝒐𝒐𝒅🍭


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


https://telegram.me/BChatBot?start=sc-224565-7PX5V8d
I'm a sad/happy girl

Related channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter


من خودم به شخصه دنیای شیفت دوست ندارم


شیفت فقط برای مدت کوتاهیه تا وقتی جسمت زنده باشه روحت نمیتونه جای دیگه برای همیشه زندگی کنه


من به اینا کاری ندارم به نظرت با یچی مث شیفت میشه رفت؟


ببین یه تئوری به اسم اثر پروانه ای وجود داره که میگه از تو نسخه های دیگه ای توی دنیای های موازی زندگی میکنن.
فرض کن ده تا از تو با زندگی،جنسیت ،سن های مختلف وجود داره.همتون مثل یک زنجیر بهم وصل شدید.
هر تصمیم تو یا یکی از اون ۹ نفر دیگه میتونه زندگی کلتون تغییر بده.
نمیتونیم با قطعیت بگیم اگه اونجا بودیم زندگی مون بهتره بود.
زندگی تو هم مثل اثر پروانه ای میمونه هر تصمیم غلط تو میتونه اثر زیان باری به جا بذاره و هر چیز خوب میتونه اثر خوب بذاره.
همچی به خودت و تصمیم هات و فکرت بستگی داره.
ما انسان ها همچی تقصیر دنیا و زندگی میندازیم.دیگه نمیگیم اشتباه از خودمون بوده،نمیگیم تصمیم غلط ما زندگی برامون تلخ کرده.


یعنی اگه میتونستیم به یه دنیای جدید بریم اوضاعمون بهتر میشد؟




Even after having a beautiful family and some amazing friends, I sometimes feel like loneliest person of the world. I feel like something is missing in me, and like I am incomplete. I have been judged and left alone so many times in my life that now I feel like I don't deserve love. The constant fear that I have in my heart feels heavy and I can't sleep at nights because of my over-thinking. I feel like a trapped soul who is helpless and trying its best to get out of it, which never happens and every day repeats the same story.

حتی با وجود داشتن یه خانواده‌ی قشنگ و چندتا دوست و رفیق خوب، گاهی حس می‌کنم که تنهاترین آدم دنیام.
حس می‌کنم از درون کمبود یه چیزی دارم، و یه جورایی انگار کامل نیستم.
توی زندگیم بارها قضاوت شدم و تنهام گذاشته شدم که حالا باعث شده فکر کنم لیاقت دوست داشته شدن رو ندارم.
اون ترس دائمی که همیشه توی قلبم دارم احساس سنگینی میکنه و شبا به خاطر زیاده‌روی تو فکر کردن نمی‌تونم بخوابم.
حس می‌کنم یه روحم که تو تله افتاده و درمونده‌ست و تموم تلاششو می‌کنه که از اون وضع بیاد بیرون، که هيچ‌وقت موفق نمی‌شه و هر روز همین داستان هی تکرار میشه...






آدم های صبور یه خصوصیت عجیب دارن!
بی نهایت لبخند می زنن...
این لبخند شاید تو نگاه اول حس گذشت بده؛اینکه «هر زخمی زدی،هر‌ چیزی که گفتی فدای سرت،من فراموش می کنم»ولی آدم های صبور هیچوقت هیچ چیزی رو فراموش نمی کنن!
زخمارو می شمارن،حرفارو مرور می کنن و همچنان لبخند می زنن‌...
یه روز که صبوری دیگه جواب نداد،با همون لبخند تو یه چشم بهم زدن برای همیشه فراموشت می کنن ...
انگار که هیچوقت تو زندگیشون نبودی ...
آدم های صبور تا یه جایی میگن فدای سرت...




روانشناسی میگه،
مردها گریه می‌کنن.
اصلا چرا گریه نکنن؟
مگه انسان نیستن؟
مگه احساسات ندارن؟
وقتی شاهد گریه‌ی پدر و مادرشون باشن، اشک خودشون هم درمیاد.
با اینکه همیشه به عنوان تکیه‌گاه استوار و محکم تلقی شدن، وقتی قلبشون بشکنه گریه می‌کنن خوب هم گریه می‌کنن.
زیر بار یه عالمه مسئولیت و وظیفه‌ان.
خانواده‌ی خودشون رو دارن و همچنان کسی رو ندارن که باهاش غمشون رو شریک بشن.
فقط اون حجم از فشاری که تحمل میکنن و دم نمیزنن رو درنظر بگیرید.
مردها بهترین بازیگرها هستند که پنهون کردن غمشون زیر یه لبخند شده براشون یه عادت.
پس ازتون خواهش میکنم، هيچ‌وقت هيچ‌وقت نگید که مردها گریه نمیکنن چون اونا گریه می‌کنن!
و این هیچ اشکالی نداره.


هیچکس تولد من یادش نیست






If you continuously compete with others, you become bitter, but if you continuously compete with yourself, you become better.


Forward from: ♡
اگه دوست داشتید اینو فور کنید یه سؤال ازتون بپرسم




The best revenge is to move on. Yes, they tore your heart into a thousand pieces. Yes, they let go of you when you needed them most. They also gave you something you're not realizing... The strength to succeed. So use it!


Video is unavailable for watching
Show in Telegram
ظاهر و باطن دنیل:

20 last posts shown.

28

subscribers
Channel statistics