برگردان


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


@Eskafi74
ابراهیم اسکافی

Related channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter


Forward from: شیرازه کتاب ما
در کتاب حاضر مباحث قومیت و قوم‌گرایی از منظر چگونگی عملکردشان مورد بحث قرار گرفته‌اند. حرف اصلی نویسنده آن است که تمامی مفاهیم و مقولات، آداب و رسوم، نهادها و نمادها، ویژگی‌های زبانی و تاریخی و نژادی و جغرافیایی‌ای که برای تبیین قومیت به کار گرفته می‌شوند نمی‌توانند در عمل به تعریف جماعتی جدا از سایر جماعت‌ها بینجامند مگر آنکه بتوانند به میانجیِ ترسیم مرزهای مشخصی میان «یکی» و «دیگری» یا «دیگران» وجهی عملی بیابند. نویسنده کتاب بر این نظر است که با تکیه بر استعاره «مرز» می‌توان به جستجوی پاسخی برای این پرسش مهم برآمد که چرا قومیت، در جوامع مختلف، در موقعیت‌ها و در دوره‌های متفاوت، به میزان و صورت‌های گوناگونی رُخ نموده، اهمیت می‌یابد و بازتولید می‌شود. یا در مقابل، دستخوش دگرگونی شده، از تأثیر‌گذاری‌اش کاسته می‌شود و رو به امحاء می‌گذارد
http://telegram.me/ShirazehKetab
http://Instagram.com/shirazehketab
Shirazehketab.net


Forward from: شیرازه کتاب ما
مرزبندی قومیتی
نهادها، قدرت‌ها و شبکه‌ها
آندره اس ویمر
ترجمه: محمدرضا فدایی
چاپ: ۱۳۹۶
۳۰۰۰۰ تومان

http://telegram.me/ShirazehKetab
http://Instagram.com/shirazehketab
Shirazehketab.net


Forward from: شیرازه کتاب ما
کتاب حاضر هم بحثی است درباره تعدد و تفاوت نظریه‌هایی که همگی در چارچوب مکتب لیبرالی قرار می‌گیرند و هم نظریه‌ای لیبرالی پیرامون حقوق اقلیت‌ها. نظریه‌ای که مدعی است علیرغم اتکاء این مکتب بر حقوق فردی و آزادی و برابری تک‌تک شهروندان، می‌توان در همین چارچوب، حقوقِ جمعی را نیز که ناظر بر اقوام باشد تبیین کرد. چرا که به باور نویسنده، لیبرالیسم چندان هم با نگاه به تاریخ به منزله منبع ارزش‌های هنجاری بیگانه نیست و همچنین اکثر نظریه‌پردازانش تلویحاً پذیرفته‌اند که فرهنگ‌ها و ملت‌ها، واحدهای اصلیِ نظریة سیاسی لیبرالی هستند.
راهکارِ نویسنده کتاب البته در راستای سایر همفکرانِ لیبرالش باقی می‌ماند. یعنی راهکارهایی است عمدتاً سیاسی که به مدیریتِ مشکلات می‌اندیشد و سودای حلّ آنها را از سر دور می‌دارد و به این اعتبار بر این نظر است که قدم اصلی برای تبیین و تدقیق حقوق اقلیت‌ها در کشورهای دارای شهروندان چندفرهنگی، بسیج تک‌تکِ منابع است برای کمک به حفظ وحدت ملی شهروندان و حراست از کلیّت فرهنگی‌شان.
■ در این کتاب به قومیت، لیبرالیسم، ملی‌گرایی، ملیت، چندفرهنگی، اقلیت، سرمایه‌داری، اشاره شده است.
http://telegram.me/ShirazehKetab
Shirazehketab.net


Forward from: شیرازه کتاب ما
شهروندی چندفرهنگی
نظریه‌ای لیبرالی در باب حقوق اقلیت‌ها
ویل کیملیکا
ترجمه: ابراهیم اسکافی
۲۰۰۰۰ تومان
۱۳۹۵
http://telegram.me/ShirazehKetab
Shirazehketab.net


بسم‌الله الرّحمن الرّحیم

بدینوسیله اینجانب محمد ابراهیم اسکافی نوغانی فرزند علی متولد ۱۳۵۳، بنا بروظیفهٔ اخلاقی و با آزادی کامل، بابت تمامی توهین‌ها و نسبت‌هایی که به آقای محمد اصلانی عضو هیئت علمی دانشگاه رازی کرمانشاه زده‌ام، عذرخواهی می‌کنم و تمامی تقصیرات خود را در این‌باره می‌پذیرم. ازآنجاکه این موارد زیاد است، به منظور اعادهٔ حیثیت و دلجویی از ایشان و روشن شدن حقایق به برخی موارد اشاره می‌کنم:
۱) ادعای بنده درباره اینکه آقای محمد اصلانی دبیر شورای هم‌اندیشی اساتید دانشگاه رازی نیست و حکم انتصاب ندارد و این عنوان را برای خود جعل کرده است، کذب محض است.
۲) ادعای بنده درباره اینکه ایشان هیچ وقت در شورای فرهنگی دعوت نشده کذب محض است. ایشان ازسال ۱۳۹۰ شمسی تا ۱۳۹۵ دائماً یکی از اعضای اصلی شورای فرهنگی دانشگاه بوده و در تمامی جلسات شورای فرهنگی دانشگاه رازی دعوت شده است. (با دعوت رسمی مدیریت قبلی و مدیریت فعلی دانشگاه) بنده این اطلاعات را اخیراً از مدیریت دانشگاه اخذ کرده‌ام.
۳) ادعای بنده درباره اینکه «مجمع دروغ‌پردازان و پرونده‌سازان دانشگاه دست به جعل سندی تاریخی زدند»، کذب محض است. بنده اخیراً از مسئولین دانشگاه درباره صحت حکم مأموریت ایشان جویا شدم و به بنده گفتند که حکم مأموریت ایشان صحیح است و رسماً ازطرف مدیریت دانشگاه صادر شده است.
۴) بابت انتشار مطالب «اصلانی و توهم دبیری شورای هم‌اندیشی اساتید» - «مأموریتی در تونل زمان» - «اصلانی شرایط دبیری هم‌اندیشی اساتید را ندارد» در کانال خبرنامه رازی عذرخواهی می‌کنم.
۵)این ادعا که «سه تن از فعالان دانشجویی به اتهام فعالیت در صفحات اجتماعی علیه اساتید مذکور به مراجع قانونی فراخوانده شده‌اند»، کذب محض بوده است. خبر درست این بوده که «سه تن از فعالان دانشجویی به اتهام توهین و افترا به آقای محمد اصلانی توسط دادگاه فراخوانده شده‌اند.».
۶) بنده برخی از آثار پیتر سینگر را ترجمه کرده‌ام و ترجمه آنها به معنای ترویج آن مطالب یا پذیرفتن کلیه محتوای آنها نبوده است و ازاین بابت ابراز پشیمانی می‌کنم.
۷) بنده به خاطر تمام توهین‌هایی که به ایشان نمودم ازجمله «متوهم، مشکوک به بیماری شیزوفرنی، دارای لیسانس از مسجد دانشگاه، دروغگو، خالی‌بند» متواضعانه و به حکم وظیفه اخلاقی خود عذرخواهی و از ایشان طلب بخشش می‌نمایم.

محمد ابراهیم اسکافی نوغانی


Forward from: انجمن فرهنگ و سیاست رازی
✅ قابل توجه علاقه‌مندان به کتاب

تعدادی از کتاب‌های جدید انتشارات شیرازه کتاب در دفتر انجمن فرهنگ و سیاست رازی واقع در دانشکده فنی موجود است و علاقه‌مندان با مراجعه به دفتر در اتاق ۶۹ می‌توانند با برخورداری از تخفیف ویژه دانشجویی، این کتاب‌ها را تهیه بفرمایند.

۱- قدم اول دموکراسی، رابرت کاوالیه

۲- شهروندی چندفرهنگی، ویل کیملیکا

۳- اندیشه اصلاح دین در ایران، دوجلدی، سید مقداد نبوی رضوی

@farhangsiasatrazi


Forward from: شیرازه کتاب ما
📚 مجموعه کامل کتابهای قدم اول انتشارات شیرازه کتاب ما:
شهر كتاب نياوران (باهنر)
: تهران- خیابان باهنر(نیاوران)، چهارراه کامرانیه تلفن: ۲۲۲۸۵۹۶۹
shirazehketab.net


13960816-3006-2-2.pdf
179.9Kb
گفتگو با روزنامه شرق ضمیمه کرمانشاه


Forward from: شیرازه کتاب ما
واژه دموکراسی به معنای حکومت مردم،قدمتی طولانی دارد و ابداع آن به دوران یونان باستان باز میگردد. اما معنای آن در دوره های مختلف و بسته به نگاه فلسفی شارحانش، جامعه شناسی جوامعی که این حکومت در آنها استقرار یافته و همچنین شرایط تاریخی و جغرافیایی کشورها متغیر بوده است.
این تغییر معنا، از قرن نوزدهم میلادی روندی شتابان به خود گرفت. اول به این دلیل که مردم بیش از پیش نقشی محوری در اقتصاد و سیاست و فرهنگ به دست آوردند، و دوم به این دلیل که کشورهای هر روز بیشتری در سطح جهان به این نوع از حکومت اقبال نشان دادند.
کتاب حاضر قدم اولی است در شناخت تاریخی این نوع از حکومت و دیدگاه ها و باورها و وقایعی که همراه با تغییرات مهم در زمینه فن آوری، بر روند اجرایی آن تاثیر گذاشتند.
http://telegram.me/ShirazehKetab
http://Instagram.com/shirazehketab
Shirazehketab.net


Forward from: شیرازه کتاب ما
 دموکراسی

رابرت کاوالیه
طراح: روبن نگرون
مترجم: مسعود یوسف حصیرچین
چاپ: ۱۳۹۶
۱۰۰۰۰ تومان
shirazehketab.net


Forward from: انجمن فرهنگ و سیاست رازی
مسابقه شطرنج برق‌آسا
سه‌شنبه ۱۶ آبان
@farhangsiasatrazi


Forward from: امتداد
ابراهیم اسکافی در گفت‌وگو با امتداد: عملکرد منفی غلامی در دانشگاه همدان در سطح وزارت علوم گسترش پیدا خواهد کرد

این یادداشت را در لینک زیر بخوانید:
https://t.me/emtedadnet/9564

#امتداد
@emtedadnet


Forward from: انجمن فرهنگ و سیاست رازی
🔴 بیانیه انجمن فرهنگ‌وسیاست دانشگاه رازی کرمانشاه پیرامون رفراندوم غیرقانونی در مناطق کردنشین کشور عراق

بسم الله الرحمن الرحيم

✅ خاورمیانه همواره دستخوش ماجراجویی‌ها و تعرضات قدرت‌های بزرگ بوده است. در قرون بیستم و بیست و یکم قدرت‌های بزرگ برای کسب منافع تجاری خود بی‌انکه به اصل حاکمیت مردم این منطقه احترامی بگذارند مداخلات نظامی و سیاسی گسترده‌ای کرده‌اند. آخرین تعرض نظامی آمریکا حمله به عراق به بهانه‌ای واهی بود که نتیجهٔ آن جز بی‌نظمی و آشوب و تضعیف دولت نبود. پس از آن امنیت خاورمیانه چنان ضعیف شد که نیروی تروریستی دیگری به نام داعش آرامش منطقه را برهم زد. اکنون که امید می‌رود با پیروزی‌های اخیر علیه داعش طومار این سازمان تروریستی برای همیشه در هم پیچیده شود و امنیت و آرامش به منطقه بازگردد، رهبر اقلیم کردستان با طرح یک‌سویه و خلاف موازین حقوقی همه‌پرسی استقلال اقلیم بار دیگر به تضعیف حکومت‌های منطقه روآورده است، گویا بنا نیست این منطقه هیچ‌گاه روی آرامش ببیند.
ظهور و یورش داعش به کشورهای این منطقه بیش از هر چیزی نشان داد که سرنوشت مردمان این منطقه به یکدیگر گره خورده است، تضعیف هر کشوری در این منطفه به معنای کاهش امنیت همه کشورهای منطقه است. ازاینرو ما با تضعیف حاکمیت ملی چه از طریق تهاجم نظامی، چه بواسطه پرورش تروریسم و چه با تجزیهٔ یکسویه در منطقه مخالفیم و معتقدیم منطقه خاورمیانه بیش از هر زمانی به همبستگی و اتحاد نیروها نیازمند است. اغلب کشورهای منطقه و بخش اعظم کشورهای جهان امروزه دارای کشورهای چندفرهنگی هستند و این تکثر فرهنگی امتیاز مهمی برای غنای فرهنگی کشورهاست. بدون شک فرهنگ‌های گوناگون اگر به دنبال دست‌یابی به مطالبات خاص خودشان باشند، تحقق پایدار این مطالبات منوط به اتخاذ شیوه‌های مسالمت‌جویانه و توافق همه‌جانبه از طریق مذاکرات سازنده است. اقدامات یک‌سویه به شیوه‌ای که رهبر اقلیم کردستان در پیش گرفته است، به نحوی که نه تنها مورد تأیید دولت مرکزی عراق نیست بلکه هیچ کشور و نهاد بین‌المللی نیز آن را نپذیرفته است، بدون شک به افزایش تنش و بی‌ثباتی خواهد انجامید.
ازاینرو ما اقدام یک‌جانبهٔ همه‌پرسی استقلال در کردستان عراق را بر خلاف منافع مردم اقلیم کردستان و ملت عراق می‌دانیم و آن را عاملی برای بی‌ثباتی بیشتر منطقه خاورمیانه می‌دانیم. هرگونه تغییر و تحول سیاسی در این منطقه باید در چارچوب حاکمیت ملی، تمامیت ارضی و اصلاحات دمکراتیک باشد، در غیراینصورت تاریخ منطقه نشان داده است که حاصلی جز بی‌ثباتی و ناامنی نخواهد داشت.

☘انجمن فرهنگ‌وسیاست دانشگاه رازی
چهارم مهرماه سال ۱۳۹۶

✅@farhangsiasatrazi


1- با توجه به نقض گسترده حقوق شهروندی فعالان دانشجویی در دانشگاه ها و یا برخی نهادهای امنیتی و قضایی، تشکیل کارگروه یا کمیته ای برای پیگیری نظارت و صیانت از حقوق شهروندی فعالان دانشجویی، زیر نظر وزیر و یا دستیار یا مشاور حقوق شهروندی وی، ضرورتی غیرقابل انکار است.
2- عدم حمایت مالی یا حمایت های نابرابر و سلیقه ای، مهم ترین مشکل نشریات دانشجویی در سطح کشور است؛ سازماندهی و سپس نظارت دقیق بر این حمایت ها، راهکار حل این معضل جدی است. می بایست دانشگاه ها موظف شوند که در بودجه فرهنگی سالیانه خود، رقم مشخصی را به تفکیک به انواع فعالیت های دانشجویی اختصاص داده و ضمن انتشار عمومی آن، متعهد به تخصیص این بودجه گردند و البته وزارت علوم بر این روند، نظارتی دقیق و جدی داشته باشد.
3- ابهامات و مسائل گوناگون موجود در نظام قانونی ناظر بر نشریات دانشجویی مساله مهم دیگری است که علیرغم گذشت4 سال همچنان مغفول مانده و زمینه قانون شکنی ها و بهانه جویی های مسئولان دانشگاهی را فراهم کرده است؛ اجرای دستورالعمل اجرایی ناظر بر نشریات دانشجویی که به صورت کاملا غیرقانونی در سال 1386 در دولت آقای احمدی نژاد اصلاح شد در دانشگاه ها، مورد انتقاد و اعتراض جدی ماست. بازگشت به دستورالعمل اجرایی ضوابط ناظر بر نشریات اولیه و هم چنین تدوین و تنقیح شیوه نامه ها و مصوبات شورای مرکزی ناظر بر نشریات وزارت علوم بر این اساس و سپس انتشار آن، کمترین انتظاری است که می توان از وزیر علوم آینده داشت.


همه می دانیم که در هشت سال ریاست جمهوری آقای احمدی نژاد، چه مصایبی بر سر دانشگاه آمد؛ ضربه ای که دولت مدعی عدالت خواهی در آن سالها به عدالت آموزشی زد و تعرضی که به استقلال دانشگاه صورت گرفت و سرکوب، محدودیت سازی ها و برخوردهای سختگیرانه و غیرقانونی که در آن سالها با دانشگاهیان و فعالیت های دانشجویی صورت گرفت، قصه پر غصه ای است که هزاران بار گفته و شنیده شده است. وضعیت نابهنجار پژوهشی و آموزشی، اخراج اساتید و دانشجویان، ستاره دار کردن دانشجویان و جذب فله ای اساتید و بورسیه های غیرقانونی و ...، همه و همه برای منی که در آن دوران دانشجو بودم، واقعیتی غیرقابل انکار است. از همین رو بود که در انتخابات سال 1392 دانشگاهیان آزاده و مستقل تمام هم و غم را برای پیروزی آقای روحانی گذاشتند و دانشگاه بخش مهمی از شعارها و برنامه های انتخاباتی آقای روحانی را اختصاص داد. و هرچند در 4 سال گذشته دولت کارنامه مطلوبی در زمینه آموزش عالی از خود به جای نگذاشت، اما در انتخابات امسال هم هسته اصلی کمپین های انتخاباتی آقای روحانی، حول حضور پرشور دانشجویان شکل گرفت تا مبادا باز کشور درگیر افرطی گری ها و تمامیت خواهی های گروهی انحصار طلب شود که آزادی و آزاداندیشی و عدالت خواهی و صلح و پیشرفت کشور را دست مایه منافع جناحی و باندی خود می کنند.
پاسخ دولت به این مشارکت حداکثری دانشگاهیان اما، پاسخی دلسرد کننده بود. علیرغم گذشت چندین ماه، وضعیت وزارتخانه متولی آموزش عالی در کشور همچنان بلاتکلیف مانده و این بلاتکلیفی امید دانشگاهیان به دولت را مخدوش کرده و البته زمینه را برای جوسازی و تلاش عده ای فرصت طلب برای تصدی سمت وزارت علوم فراهم کرده است؛ عده ای که هیچ سنخیتی با شعارهای انتخاباتی دولت درباره دانشگاه نداشته و کارنامه عملکرد قبلی شان در سمت های دولتی و دانشگاهی، آنقدر سیاه است که معرفی شان به عنوان وزیر، نتیجه ای جز روسیاهی دولت در برابر دانشگاهیان دربرنخواهد داشت.
آقای دکتر هاشمی
دوره سرپرستی شما بر وزارت علوم، با توجه به سابقه شما در معاونت فرهنگی، فرصت مغتنمی است که می توان با استفاده از آن، درباره بسیاری از مشکلات موجود در عرصه فرهنگی دانشگاهها، تدابیری مناسب اندیشید. امروز ما دیگر با وزیری روبه رو نیستیم که کمر به بستن فضای دانشگاه و اختناق و سرکوب بسته باشد یا با وزیری سروکار نداریم که با عرصه فرهنگی بیگانه باشد.
شما می دانید نظارت غیرقانونی پیش از انتشار در دانشگاهها چه بلایی بر سر آزادی بیان آورده است. از سنگ اندازی های دانشگاه ها در صدور مجوز نشریات دانشجویی و طولانی بودن روند رسیدگی به امور فعالیت های دانشجویی مطلعید. از برخوردهای سختگیرانه و بعضا غیرقانونی با دست اندرکاران نشریات دانشجویی در کمیته های ناظر و کمیته های انضباطی خبردارید. از محدودیت سازی ها و برخوردهای سلیقه ای و حمایتهای نابرابر از فعالیت های دانشجویی مطلعید. گزارش های متعددی از قانون شکنی ها در دانشگاه ها به دست شما رسیده است. در یک کلام از تداوم فضای امنیتی و نبود آزادی بیان و پس از بیان در دانشگاه های کشور اطلاع کامل دارید. از وجود بالغ بر بیست پرونده قضایی برای دانشجویان فعال در دانشگاهها، آن هم تنها به دلیل فعالیت دانشجویی در قالب همین نهادهای قانونی دانشجویی مطلعید و می دانید چند ده دانشجو در این سالها برای فعالیت دانشجویی گذارشان به راهروهای پرپیچ وخم دادسرا و دادگاه افتاده، بازداشت شده اند و حتی برای برخی از آنها حکم محکومیت صادر شده است.
در حوزه فعالیت های دانشجویی و به طور خاص نشریات دانشجویی از میان مشکلات متعدد موجود و هم چنین راهکارهای گوناگون پیش رو، سه پیشنهاد خاص، از اهمیت بالاتری برخوردار است:


صحبتهایی که دیروز در نشست فعالان دانشجویی با مسئولان وزارت علوم بعنوان نماینده نشریات دانشگاهی وزارت علوم بیان کردم:




اگر از دههٔ نخست انقلاب که فجایع بزرگی علیه دانشگاه و نظام آموزش عالی رخ داد، بگذریم پس از آن دانشگاه زمانی به قهقهرا رفت که دولت و ارکانی از حاکمیت این حق را به خود دادند که درخصوص فعالیت‌های دانشجویی آیین‌نامه و مقررات محدودکننده وضع کنند به نحوی که تمام فعالیت‌ها، خلاقیت‌ها و ابتکارات دانشجویان غیرقانونی اعلام شد، جز اینکه از کمیته‌ها و هیئت‌هایی مجوز بگیرند که خود دانشجویان و دانشگاهیان نقش چندانی در آن ندارند. گاهی حتی این کمیته‌ها حق داشتند در خصوص ورود و خروج دانشجویان به دانشگاه هم تصمیم بگیرند. وقتی این باب گشوده شد و دولت احمدی‌نژاد روی کار آمد سنگ تمام گذاشت و قوانین را به نحوی تغییر داد که ساده‌ترین کار برای مدیران دانشگاه سرکوب فعالیت‌های دانشجویی، بازنشسته کردن اساتید و حراج گذاشتن اعتبار دانشگاه باشد آن هم البته با نام قانون. از آن پس دانشگاه با تنفس مصنوعی به حیات راکد خود ادامه می‌دهد.
دولت تدبیر و امید در وضعیتی روی کار آمد که دانشگاه چندان تمایزی با آموزشگاه نداشت، البته وسیع‌تر بود و زمینه رانت و فساد در آن بیشتر. دمیدن روح امید و نشاط به این دستگاه عظیم نیازمند به وزیرانی شجاع و آزاداندیش داشت. مدت کوتاهی دکتر فرجی دانا تلاش کرد با برخی زمینه‌های فساد از جمله بورسیه‌های غیرقانونی مبارزه کند که مجلس تحمل نکرد و برکنار شد.
حال دانشگاه نیازمند به تحولی اساسی است. اگر بنا باشد به همان منوال گذشته شاهد سرکوب و خفقان در دانشگاه‌ها باشیم در چهارسال آینده اثری از روحیه علمی و پرسشگری و شور دانشجویی در دانشگاه‌ها باقی نخواهد ماند. دانشگاه باید مسیر استقلال خود را طی کند و احیای دانشگاه در این مسیر نیازمند روحیه‌ای جسور و آزاداندیش در مدیریت و نیز دانشجویان و دانشگاهیانی مطالبه‌گر از درون دانشگاه‌ها است. برای زودن فضای پادگانی از دانشگاه و مداخلهٔ غیردانشگاهیان در امور داخلی دانشگاه و برای زنده نگه داشتن دانشگاه و نجات دانشگاه نیاز به عزمی جدی و همگانی داریم.

#نجات_دانشگاه


(ادامه از بالا 👆👆👆)
دسته نخست که عمومیت بیشتری دارند در مواجهه با بحران سعی در سوءاستفادهٔ کامل از قضایا را دارند و شدیداً هم فعال می‌شوند. برخورد آنان معمولاً دو ویژگی ثابت دارد، نخست به تخطئهٔ سایر اصلاح‌طلبان می‌پردازند و آنان را سرزنش می‌کنند که چرا با ایجاد بحران باعث بروز مشکل برای جمع اصلاح‌طلبان شده‌اند. در هر بحرانی عده‌ای از خود اصلاح‌طلبان را قربانی می‌کنند. اتهامات آنان به سایر اصلاح‌طلبان در بهترین حالت «تندروی»، «نشناختن شرایط و اوضاع» است که با کلیشهٔ «اینجا سوئیس نیست» ختم می‌شود و در وضعیت خاص این اتهامات به «ضدیت با دین و انقلاب» و بر باد دادن منافع ملی هم می‌رسد. آنها به خوبی می‌دانند که این صحبت‌ها مورد استقبال اقتدارگرایان قرار می‌گیرد و از این طریق با یک تیر دو نشان می‌زنند، هم سعی می‌کنند که بخشی از اصلاح‌طلبان را تضعیف کنند تا در رقابت درونی برتری پیدا کنند و هم اینکه خوش‌خدمتی آنها به اقتدارگرایان باعث نرمش آنان شده و سرمایه‌ای می‌شود برای تأیید صلاحیت احتمالی در انتخابات‌های پیش رو یا استعلام مثبت برای گزینش. روشن است که مخرب‌ترین بخش اصلاح‌طلبان همین دسته هستند که اتفاقاً شمار آنها کم نیست. در حوادث سال گذشته پیش‌فرض بسیاری از اصلاح‌طلبان کرمانشاه تخطئهٔ مدیران فرهنگی دانشگاه بود. اگر مطلبی می‌نوشتند مقدمه‌اش محکومیت مسئولان اصلاح‌طلب دانشگاه بود و اگر نهادهای دانشجویی درون دانشگاه نبودند، تقریباً هیچ کس به دنبال بررسی ماهیت واقعی موضوع نمی‌رفت. برخی از سیاستمداران باسابقه حتی مطالب تندی علیه دانشگاهیان رازی بیان کردند که در تیتر اصلی رسانه‌های اصولگرا جا خوش کرد.
دستهٔ دوم افرادی هستند که در بزنگاه بحران‌ها به شدت دستهٔ قبل دنبال بهره‌برداری سیاسی نیستند، موضع‌گیری هم می‌کنند، اما هیچ‌گاه دیدگاه روشن و شفافی را بیان نمی‌کنند. مواضع آنها به نحوی است که اصطلاحاً نه سیخ بسوزد، نه کباب. بیانات آنها مملو از عبارات کلی است و معمولاً از شخص خاصی اسم نمی‌برند و مستقیماً از هیچ مقامی انتقاد نمی‌کنند و به سختی می‌توان تشخیص داد که موضع‌شان کدام سوست. آنها رابطهٔ خوبی با هر دو جناح دارند اما به دلیل ناروشن بودن مواضع، معمولاً پایگاه اجتماعی و محبوبیتی در هیچ جناحی کسب نمی‌کنند. زبان پرابهام آنان باعث می‌شود در بین هر دو جناح بتوانند از موضع‌شان دفاع کنند. بودن یا نبودن این افراد چندان تأثیری در فضای سیاسی ندارد.
دستهٔ آخر دستهٔ بسیار نادری هستند« کسانی که قصد کوبیدن سایر اصلاح‌طلبان را ندارند و حرف روشنی می‌زنند و در تحلیل نهایی از جبهه اصلاحات و ارزش‌های دمکراتیک دفاع می‌کنند. این افراد معمولاً هم مورد هجمهٔ اصلاح‌طلبان فرصت‌طلب دستهٔ اول هستند و هم هدف حملهٔ اصول‌گرایان افراطی. در مورد وقایع سال گذشته از بیرون دانشگاه تقریباً هیچ حزب و گروهی در این دسته جای نگرفت، اما برخی افراد سیاسی به صورت شخصی تحلیل‌های اصلاح‌طلبانه‌ای را منتشر کردند که کمی دیرهنگام بود و کار از کار گذشته بود.
با وضعیت کنونی فضای اصلاح‌طلبی در کرمانشاه چشم‌انداز روشنی ندارد، مگر اینکه تحولات سیاسی بزرگی رخ دهد. مسلماً دستهٔ اول اصلاح‌طلبان کرمانشاه باید منزوی شوند، تا صدای سایر اصلاح‌طلبان به گوش برسد. البته سایر فعالان سیاسی هم باید با شفافیت بیشتر و به‌موقع مواضع خود را منتشر کردند تا اصلاح‌طلبی در فضای عمومی معنا پیدا کند. مبارزهٔ سیاسی نباید به زمان انتخابات محدود شود، احزاب و گروه‌ها باید از هر فرصتی برای معرفی و اعلام مواضع شفاف و روشن خود و سازمان متبوع‌شان بهره بگیرند. تجربه نشان داده است تشکیل نمایندگی جدید برای احزاب سراسری یا راه‌اندازی احزاب محلی، اگر بدون هدف و برنامهٔ مشخصی باشد، جز افزودن بر آشفتگی موجود حاصلی نخواهد داشت. در سازوکار نهادهای ائتلافی اصلاح‌طلبان مثل شورای هماهنگی یا شورای سیاست‌گذاری که در دو انتخابات اخیر در کرمانشاه ناکارآمد بودند، بهتر است تجدیدنظر اساسی صورت بگیرد، صِرف لابی کردن با افراد بانفود در دفاتر مرکزی احزاب سراسری و دریافت حکم سیاسی حزبی نباید ملاکی برای شرکت در تصمیم‌گیری‌های کلان سیاسی در این منطقه شود، مگر اینکه این اقدامات حقیقتاً همراه با عزم جدی برای مبارزهٔ سیاسی و سازمان‌دهی تشکیلاتی و شفافیت بیشتر فضای سیاسی باشد.
@ebrahimeskafi


آسیب‌شناسی اصلاح‌طلبی در کرمانشاه
۲- فقدان سازمان‌دهی و موضع‌گیری
- ابراهیم اسکافی -
اگرچه تکثّر و تعدّد گروه‌های سیاسی در کرمانشاه بسیار بالا است اما لزوماً به معنای توسعه‌یافتگی سیاسی و سازمان‌دهی نیست. شفافیت سیاسی هم تقریباً وجود ندارد. نیروهای سیاسی در کرمانشاه را می‌توان به چند شکل متفاوت شناسایی کرد. نخست احزاب منطقه‌ای که در استان کرمانشاه فعال هستند که تعدادشان کم نیست و شاید شاخص‌ترین آنها حزب مجمع هماهنگی اصلاح‌طلبان باشد که شروع پرشوری داشت اما خیلی زود این حزب هم شورونشاط اولیه‌اش فروکش کرد و دچار انفعال شد. احزاب و سازمان‌های سیاسی کشوری نیز عموماً دارای شعبه‌های استانی هستند و افرادی آنان را نمایندگی می‌کنند، کارگزاران، ندای ایرانیان و اخیراً اتحاد ملت هم اعلام حضور کرده‌اند. از سوی دیگر شخصیت‌های سیاسی نیز هستند که یا اساساً وابسته به هیچ یک از گروه‌های سیاسی نیستند یا وابستگی سیاسی دارند، با این حال، دیدگاه‌ها و تحلیل‌های خود را به صورت شخصی منتشر می‌کنند. رسانه‌های سیاسی نیز گرچه تیراژ قابل توجهی ندارند، اما تنوع زیادی دارند، برخی رسانه‌ها محلی هستند و برخی هم ویژه‌نامه‌های ضمیمه بر نشریات سراسری. تشخیص گرایش سیاسی نشریات چندان ساده نیست. نشریه‌ای مثل «آوای کرمانشاه» تا حدود زیادی هویت اصلاح‌طلبانهٔ باثباتی دارد، اما نشریهٔ «غرب» گاهی صفحهٔ اولش شبیه کیهان می‌شود و گاهی شبیه نشریات اصلاح‌طلب.
بررسی هر کدام از این نوع فعالیت‌‌های سیاسی مجال زیادی را می‌طلبد، اما بطور کلی می‌توان گفت تکثر احزاب و گروه‌ها باعث آشفتگی، بی‌نظمی و تقابل‌ها و تخاصم‌های قابل توجهی شده است. تعدد گروه‌های سیاسی تناسب معقولی با شمار فعالان سیاسی ندارد از اینرو طبیعی است که ایجاد نمایندگی یک حزب سراسری یا افتتاح یک حزب محلی، لزوماً به معنای سازمان‌دهی سیاسی چشمگیری نیست. در برخی از آنها کلیت یک سازمان سیاسی همان افراد در رأس هستند و اتفاقاً از بدو تشکیل آن، روند انشعاب و ریزش افراد و انشعابات آغاز می‌شود، بدون آنکه رهبران سیاسی آن احزاب برنامه روشنی برای گسترش سازمانی داشته باشند. نهایتاً احزاب و گروه‌ها تبدیل به گروه‌های تک‌نفره‌ای می‌شوند که هر کدام مقامی حزبی را یدک می‌کشند و نقش فعال‌شان این است که در بزنگاه‌هایی چون انتخابات یا عزل و نصب‌ها در صف سهم‌خواهی در ائتلاف‌های اصلاح‌طلبان باشند.
فلسفهٔ وجودی احزاب درجوامع توسعه‌یافته تربیت نیروهای سیاسی و موضع‌گیری و کنش‌های جمعی است. اما در کرمانشاه معمولاً احزاب چنین کارکردی ندارند. در بزنگاه‌های گوناگون سیاسی که جامعه طالب آن است که مواضع، تحلیل‌ها و دیدگاه‌های فعالان سیاسی را بشنود، معمولاً احزاب اصلاح‌طلب کرمانشاه موضع روشنی ندارند و سکوت اختیار می‌کنند. در مورد وقایع چند سال اخیر از قبیل تصویب برجام، حمله به سفارت عربستان، تلاش برای بازداشت شبانهٔ محمود صادقی و مواردی از این دست، سندی بیانگر موضع مشخص احزاب اصلاح‌طب کرمانشاه دیده نمی‌شود. هرازگاهی در جریان استعفا یا برکناری برخی مسئولان محلی واکنش‌های احساسی از سوی فعالان سیاسی انجام می‌شود که فاقد هرگونه شفافیت سیاسی است و برای شهروندانی که این واکنش‌های پرهیاهو و پرجاروجنجال را می‌بینند و شاهد سیل طومارها و نامه‌های سرگشاده هستند، آنچه آشکار نمی‌شود این است که این آمدن‌ و رفتن‌ها دقیقاً چه تأثیر سیاسی دارد و چه تغییر و تحولی در راه است. آنچه در فضای عمومی مطرح می‌شود تنها این است که عده‌ای فرد برکنار شده اعم از مدیر یا مشاور را خیلی دوست دارند و احیاناً عده‌ای هم نظر دارند بر اینکه فلان فرد جایگزین شود و معمولاً بر سر تعیین جانشین دعواهای زیادی صورت می‌گیرد! مشکل این است که پیامدهای سیاسی این تغییرات آشکار نمی‌شود تا جامعه هم بتواند نسبت خودش را با آن درک کند.
به دلیل فقدان موضع‌گیری سیاسی، از نظر شهروندان کرمانشاهی و کسانی که تحولات سیاسی در این منطقه را دنبال می‌کنند، تمایز آشکاری میان مواضع اصول‌گرایان و اصلاح‌طلبان وجود ندارد، چون هیچ‌کدام موضع روشنی نمی‌گیرند که قابل استناد باشد. مثلاً در خصوص حمله به سفارت عربستان موضع اصلاح‌طلبان کرمانشاه عموماً تفاوتی با موضع حمله‌کنندگان نداشت، دست کم اختلاف نظر تا حدی نبود که احساس کنند لازم است موضعی بگیرند.
با بررسی تحولات چند سال گذشته، موضع‌گیری اصلاح‌طلبان کرمانشاه را عمدتاً به سه دسته می‌توان تقسیم کرد.
(ادامه در پایین 👇👇👇)

20 last posts shown.

196

subscribers
Channel statistics