دُختِ شب✨


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


"واژه‌هایم آینه دل‌ام‌اند،
هر سطر، پاره‌ای از من است…
در دخت شب، با واژه‌ها حرف می‌زنم و خودم را پیدا می‌کنم."

Related channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter


#دیالوگ_نویسی.......


– چرا خیره شدی به برگ‌های زرد خزان...؟
– چون یادم آمد که گفته بود می‌آید...
گفته بود با آمدنش، با هم روی همین برگ‌ها قدم می‌زنیم،
تا صدای خش‌خش‌شان مثل موسیقی در گوش‌هایمان بپیچد.
اما انگار... وعده‌هایش هم مثل همین برگ‌ها، زرد شدند...
افتادند...
و زیر پا له شدند.



#محال_بهار🍂

@MAHAL_BAHAR


یک وقت، در یک لحظهٔ ناب، یا شاید میان هیاهوی خاموش زندگی، ناگهان می‌فهمی...
که آن "تو"یی که بودی، دیگر نیستی.
نه آن نگاه، نه آن شور، نه آن لبخند بی‌دلیل...
همه‌چیز تغییر کرده، آرام و بی‌صدا.
خودت را در آیینه هم نمی‌شناسی،
و دردناک‌تر از همه این است که دلت برای خودت تنگ می‌شود…
برای آن انسانی که روزی بودی.


#محال_بهار🍂

@MAHAL_BAHAR


شب، هرچند با اشک و بغض به پایان برسد…
صبح که می‌رسد، با لبخندی هرچند خسته، اما پابرجا برمی‌خیزم.
انگار دلم یاد گرفته
هر شب، در تاریکی آرام گریه کند
و هر صبح، در روشنایی بی‌ادعا لبخند بزند…
این عادتم شده؛ گریه در شب، لبخند در طلوع.


#محال_بهار🍂
#صبح_بخیر✨

@MAHAL_BAHAR


خیلی ساده...
شب‌ت خوش، مثل لبخند آرامت... 🌙✨



#محال_بهار🍂
#شب_تان_عالی_متعالی ✨

@MAHAL_BAHAR


‍ ‍ بگو ای فاتح بی‌لشگر قلبم کجایی؟!
ای آتشفشان خفته در قلبم کجایی؟!

بیا در من که بی‌تو طاقتم طاق است
ای مرهم دردهای طاقت‌‌ فرسایم کجایی؟!

دیده در خلوت شبهای خود مستانه می‌بارد
ای عذر اشکهای پنهان نیمه‌شبهایم کجایی؟!

قلم دیوانه شد از شدت خون‌بازی دل
ای تنها دلیل خون‌بازی قلبم کجایی؟!

کرکسان در کمین آهوی دل نشستند
ای عقاب تیز پرواز آسمان قلبم کجایی؟!

خانه‌ام اسیر مکر طوفانی سهمگین است
ای طوفان مکّار و طغیانگر قلبم کجایی؟!

دل عشق بازی می‌کند با رویای تو هر شب
بگو ای بانوی بی‌همتای رویاهایم کجایی؟!


#سپهر

@MAHAL_BAHAR


نمی‌دانم چرا این سردرد لعنتی از دیروز تا اکنون دست از سرم برنمی‌دارد…
انگار دل بسته مه شده، افتاده به جانم و قصد رفتن ندارد.😒
نه با دوا آرام می‌گیرد، نه با خواب...
فکر کنم این درد هم، مثل همه‌ی چیزهای دیگر، عاشقم شده! 😫🤭
و من... فقط نشسته‌ام و نگاهش می‌کنم، شاید دلش آرام گیرد... یا شاید من به بودنش عادت کنم!
🫩🤒


نمی‌دانید چقدر با این ریکشن هایتان قلمم جان گرفته و تقلا در نوشتن می‌کند.🤭..... از کسانی که حمایت می‌کنند قدردانی کرده سپاسگذارم......😇


می‌گم، اگر کسی یادش نبود چی؟
اگر برایش مهم نبود چی؟
اگر حتی تاریخش به خاطرش نمانده بود، چی؟

هیچ…
نه دنیا می‌ایستد
نه زمان عقب می‌رود
فقط دلی کمی بیشتر یخ می‌زند
و لبخندی کمی تلخ‌تر می‌شود...
همین.....
😕

#محال_بهار🍂

@MAHAL_BAHAR


آخــر می‌دانید چیست؟
تولدم نزدیک است...
من یک دختر پاییزی‌ام!
دختری از تبار برگ‌های زرد و نارنجی،
از جنس هوای خنکِ احساسی،
از خون آفتابِ غروب که روی گونه‌های ابر پخش می‌شود............🤭



#محال_بهار🍂

@MAHAL_BAHAR


آب‌و‌هوای پاییز خودش هم تکلیفش با خودش معلوم نیست...
یک روز آفتابی‌ست، یک روز بارانی،
گاهی سرد، گاهی گرم،
گاهی دل‌گیر، گاهی پر از حال خوب.
آن‌وقت از ما دختران پاییزی توقع دارید متعادل باشیم؟
ما هم مثل فصل‌مان پر از تناقضیم،
گاهی پر از شور، گاهی پر از سکوت...
اما همین ناپایداری، همین بی‌ثباتی،
ما را خاص می‌سازد.
پس اگر دیدی دل‌مان بارانی‌ست،
بدان که این رسم فصل ماست،
نه بی‌ثباتی، بلکه پاییزی بودن است.
......


#محال_بهار🍂
#دخت_پاییزی🍁

@MAHAL_BAHAR


زنده‌گی آن‌چنان نیست که ما خیال می‌کنیم،
نه طبق نقشه‌های ما پیش می‌رود،
و نه به میل دل‌مان رقم می‌خورد.
ما گاهی فقط بازیچه‌ایم، مهره‌ای در دست بازی‌گر ناشناسی به نام سرنوشت.
اما...
همین ما، همین انسانِ ظاهراً بی‌دفاع،
می‌تواند کارگردان قصه خود باشد.
می‌تواند بایستد، تصمیم بگیرد،
و نگذارد هر کس و ناکس در صحنه زنده‌گی‌اش نقشی ایفا کند.
قدرت را به دستانت پس بده،
و نگذار زنده‌گی فقط از تو عبور کند،
بلکه تو باش که زنده‌گی را جهت می‌دهی.



#محال_بهار🍂

@MAHAL_BAHAR


#دیالوگ_نویسی.......



– تشویش نکو و گریه هم نکو، موهای‌ت دوباره بلند و دراز میشه...

– نخیر، فکر نمی‌کنم...
اونا هم دیگه بی‌وفا شدن، مثل همه رفتنی شدن.
با این‌که من خیلی دوست‌شان دارم،
اما انگار اونا دیگه من‌را دوست ندارن…
موهایم هم از دلم خبر دارن، شاید از غمم خسته شدن....


#محال_بهار🍂

@MAHAL_BAHAR


شغلت چیست؟
خیلی ساده‌ست...
فکر کردن به تو،
در هر لحظه، هر مکان،
در میان شلوغ‌ترین ساعت‌های روز،
و در سکوتِ مطلق شب...
شغلی که نه خسته‌گی دارد، نه مرخصی،
فقط دلتنگی‌اش همیشه سر وقت می‌رسد.



#محال_بهار🍂

@MAHAL_BAHAR


#حسرت_نویسی.......13


داشتن‌ات که محال شد،
من هم خودم را به خیال سپردم،
به رویاها پناه بردم،
جایی که هنوز می‌شود کنارت نشست،
با تو قدم زد، خندید، و گفت:
کاش این رویا... یک‌ذره واقعیت داشت.
حالا هر شب، در آغوش خواب،
می‌سپارمت به دنیایی که دستِ هیچ محالی به آن نمی‌رسد...

#محال_بهار🍂

@MAHAL_BAHAR


چی می‌شد اگر ریزش مو هیچ ربطی به اضطراب و استرس نداشت؟
چی می‌شد اگر هر بار که دلم می‌لرزید، موهایم نمی‌لرزیدند؟
چی می‌شد اگر استرس، خسته‌گی، شب‌بیداری و بغض، تارهای نازک و سیاه مویم را هدف نمی‌گرفت؟
من موهایم را دوست دارم...
دوست دارم همیشه باشند، همیشه براق، همیشه بلند، همیشه همراهم
اما افسوس... این دل که آرام ندارد، آرامش را از موهایم هم می‌گیرد...
و آدمی وقتی چیزی را دوست دارد، از نابودی‌اش بیشتر می‌ترسد.



#محال_بهار🍂

@MAHAL_BAHAR


ما چشمه نوریم بتابیم و بخندیم
ما زنده عشقیم نمردیم و نمیریم

هم صحبت ما باش که چون اشک سحرگاه
روشندل و صاحب اثر و پاک ضمیریم

از شوق تو بی تاب‌تر از باد صباییم
بی روی تو خاموش‌تر از مرغ اسیریم




#صبح_بخیر✨


@MAHAL_BAHAR


Forward from: ناگ‌زاد
از تجربیات زیبای خود بگم.

ساخت و بودن چند شخصیت خیلی عالیست
مثلا من توانستم بدترین رقیب خودرا با حساب کاربری فیک زمین گیر کنم و همچنان در حال پیشرفت

یا در پهلویش شخص دیگری را انقدر مدیون همان حسابم کنم که فکر میکند شخص واقعیست.

شاید بهترین دوستتان بدترین رقیبتان باشد!


گمان نمی‌کنم این پاییز هم، هم‌قدم من باشد… انگار مسیرش را از دل من جدا کرده، نه برگ‌ریزانش با حال من هم‌صداست و نه بادش با بغض من همراه…


#محال_بهار🍂
#شب_تان_عالی_متعالی✨

@MAHAL_BAHAR


کدام بخش از دخت شب را می‌پسندد؟
Poll
  •   دیالوگ نویسی....
  •   حسرت نویسی....
  •   روزگار تلخ شرین.....
  •   دلبر وطن یار خانه گی......
  •   بغض همرنگ باران....
  •   شعر.....
14 votes


#روزگار_تلخ_و_شیرینم.......6


امروز از همان ثانیه‌ای که از خواب بیدار شدم، یک حال عجیب داشتم... انگار چیزی درونم فریاد می‌زد که قرار است روز سختی باشد. سرم سنگین بود، آن‌قدر که حس می‌کردم هر لحظه ممکن است بیفتم. چشم‌هایم می‌سوخت، مثل شب‌هایی که زیاد گریه کرده باشی. گلوی بیچاره‌ام هم تیر می‌کشید؛ انگار یک مشت خار راه گلوی نازک مرا گرفته باشند و اجازه عبور نفس را هم نمی‌دادند.
با آن‌که می‌دانستم حالم خوب نیست، اما مگر می‌شود دختر خانه بود و کارهای خانه روی زمین بماند؟ دل را به دریا زدم و رفتم دنبال پاک‌کاری خانه. هر گوشه را با زور و سختی برق انداختم، بعد رفتم سراغ آشپزی. همه این کارها را که تمام کردم، با خودم گفتم: کمی هم برای دل خودم بنویسم، شاید کمی سبک شوم… اما نه، چشمانم یاری نکردند. نمی‌دانم تار می‌دیدند یا دنیا خودش تیره شده بود. نتوانستم حتی یک پاراگراف تمام کنم.
رهایش کردم، رفتم وضو گرفتم و نماز خواندم. ولی سجده برایم سخت بود؛ هر بار که پیشانی به خاک می‌گذاشتم، حس می‌کردم زمین می‌لرزد، گویا دردهای پنهان، حالا همه ریخته بودند روی شانه‌هایم. هنوزم شک ندارم که این حال، همان ریزش لعنتی‌ست. با آن‌که می‌دانستم بیمارم، باز هم رفتم سراغ شاگردانم. برای‌شان درس دادم، ولی آن‌ها هم فهمیدند استادشان مثل همیشه نیست. امروز کمتر حرف زدند، کمتر شیطنت کردند، بی‌صدا درس خواندند، خداحافظی کردند و رفتند.
آمدم کنار پنجره، بیرون را نگاه کردم. برگ‌ها ریخته بودند... همان برگ‌هایی که در تابستان برای دیده‌ها خودنمایی می‌کردند، حالا بی‌جان و خاموش، افتاده بودند روی زمین. درخت‌ها خشک شده بودند. آسمان هم مثل دلم ابری بود.
پدرم مثل همیشه اخبار می‌دید، مادرم با چهره خسته و بی‌جان، آرام آرام در آشپزخانه غذا می‌پخت. هیچ‌کدام حال خوبی نداشتند. من هم در دل شب گم شده بودم.
شب که شد، فکر کردم حالا دیگر پایان روز است، اما نه… حالا بدترین قسمت ماجرا شروع شد؛ گؤلی‌های تلخ و بی‌مزه‌ای که برایم آوردند. نمی‌خواستم مادرم بفهمد که مریضم، نمی‌خواستم نگرانش کنم… اما او همیشه می‌فهمد، همیشه زودتر از همه درد دلم را می‌خواند. فهمید و حالا اصرار می‌کند دوا بخورم.
ولی این دوا، اصلاً دوا نیست. یک شکنجه‌ است. تلخ‌ترین مزه‌ی دنیا از گلویم پایین نمی‌رود. هر دانه اش انگار بغض‌ هایم را بیشتر می‌تراشد…
با همه این‌ها، هنوز ایستاده‌ام. هنوز در دل خستگی‌هایم، یک نَفَس مانده که می‌گوید فردا شاید بهتر باشد.
و این هم از من… دختری که در خاموشی خانه، در شلوغی کار، در سرمای ریزش و در تلخی دوا، باز هم دست از زنده‌گی نکشیده…





#محال_بهار🍂

@MAHAL_BAHAR

20 last posts shown.

248

subscribers
Channel statistics