Forward from: پژواک 🖤| نویسنده
سلام بر شما، بانو جان.
میشود گفت بهنحوی خوبم؛ چون مدتیست دیگر نگران چیزی نیستم و این روزها تعبیرم از «خوب بودن» همین است؛ اینکه دلواپس چیزی نباشم.
قلبم؟ میدانید، همین لحظه بعد از خواندن این بخش از نامه، دستم را روی قلبم گذاشتم و تازه به یاد آوردم که قلبی دارم. گمان میکنم از دست من خسته است و میدانم عذرخواهی عمیقی به او بدهکارم.
درک کردن خودم این روزها سختترین کار زندگیام شده است. گاهی فقط سکوت میخواهم؛ سکوتی عمیق. انتظارها پایانی ندارند و انگار فقط باید این چرخهٔ زندگی را چرخاند. کاش گاهی از من هیچ انتظارِ نداشته باشند.
گاهی با خود میاندیشم اگر خدا نبود، به چه چیزی چنگ میزدم تا ادامه بدهم؟
در تلاشم خودم را بهتر کنم و از این روزها و از این زندگی که گاه دشمن خود میپندارمش، رهایی یابم. شاید اینها امتحانهای الهی باشند؛ شاید خداوند صبرمان را میآزماید و در دل همین سختیها، چیزی را در وجودمان میپروراند.
خداوند را برای بودنش سپاس میگویم.
از نامهٔ زیبا و پرمهر شما و وقتی که برای نوشتنش گذاشتید، صمیمانه سپاسگزارم. ممنونم که من را مهمان نامه قشنگتان کردید...
دوستدار شما #پژواک
میشود گفت بهنحوی خوبم؛ چون مدتیست دیگر نگران چیزی نیستم و این روزها تعبیرم از «خوب بودن» همین است؛ اینکه دلواپس چیزی نباشم.
قلبم؟ میدانید، همین لحظه بعد از خواندن این بخش از نامه، دستم را روی قلبم گذاشتم و تازه به یاد آوردم که قلبی دارم. گمان میکنم از دست من خسته است و میدانم عذرخواهی عمیقی به او بدهکارم.
درک کردن خودم این روزها سختترین کار زندگیام شده است. گاهی فقط سکوت میخواهم؛ سکوتی عمیق. انتظارها پایانی ندارند و انگار فقط باید این چرخهٔ زندگی را چرخاند. کاش گاهی از من هیچ انتظارِ نداشته باشند.
گاهی با خود میاندیشم اگر خدا نبود، به چه چیزی چنگ میزدم تا ادامه بدهم؟
در تلاشم خودم را بهتر کنم و از این روزها و از این زندگی که گاه دشمن خود میپندارمش، رهایی یابم. شاید اینها امتحانهای الهی باشند؛ شاید خداوند صبرمان را میآزماید و در دل همین سختیها، چیزی را در وجودمان میپروراند.
خداوند را برای بودنش سپاس میگویم.
از نامهٔ زیبا و پرمهر شما و وقتی که برای نوشتنش گذاشتید، صمیمانه سپاسگزارم. ممنونم که من را مهمان نامه قشنگتان کردید...
دوستدار شما #پژواک