Forward from: کلبه نانوشتههای من
نامهات را چند بار خواندم...
نمیدانم چطور از تو تشکر کنم.
بعضی نوشتهها فقط خوانده نمیشوند، بلکه آرامآرام در دل آدم مینشینند؛ نامهی تو از همانها بود.
راستش...
مدتها بود نوشتهای اینقدر به دلم ننشسته بود.
تکتک جملههایت را با دقت خواندم و حس کردم با دل نوشته شدهاند، نه فقط با قلم.
از اینکه اینقدر زیبا و مهربانانه برایم نوشتی، واقعاً ممنونم.
این نامه را برای همیشه نگه میدارم. 🤍
و ممنونم که میان تمام نوشتههایم، قلبم را دیدی و با این همه مهربانی برایم نوشتی.
امیدوارم خدا همیشه دلِ مهربانت را آرام نگه دارد و هر محبتی که به دیگران میبخشی، چند برابر به خودت برگردد.
از صمیم قلب سپاسگزارم. 🤍🥹
— مسعوده
https://t.me/the_postman0
نمیدانم چطور از تو تشکر کنم.
بعضی نوشتهها فقط خوانده نمیشوند، بلکه آرامآرام در دل آدم مینشینند؛ نامهی تو از همانها بود.
راستش...
مدتها بود نوشتهای اینقدر به دلم ننشسته بود.
تکتک جملههایت را با دقت خواندم و حس کردم با دل نوشته شدهاند، نه فقط با قلم.
از اینکه اینقدر زیبا و مهربانانه برایم نوشتی، واقعاً ممنونم.
این نامه را برای همیشه نگه میدارم. 🤍
و ممنونم که میان تمام نوشتههایم، قلبم را دیدی و با این همه مهربانی برایم نوشتی.
امیدوارم خدا همیشه دلِ مهربانت را آرام نگه دارد و هر محبتی که به دیگران میبخشی، چند برابر به خودت برگردد.
از صمیم قلب سپاسگزارم. 🤍🥹
— مسعوده
https://t.me/the_postman0