مُب

‌ R :
‌ ‌‌‌ ‌
به دنبال رویای نقل شده از خوابت میگردم، شهر به شهر، کوچه به کوچه، پلاک به پلاک، به دنبال بوی تن تو در میان اغوشم میگردم نیستی مگر در رویا، در رویاهای من فرشته ی زنجیر شده‌ات با ابلیس میان جان من به رقص درمی اید و به هنگام پیچش فرشته در میان دستان ابلیس شاخه گلی خشک می‌شود، به زمین می افتد و روح پاکی فدای پلیدی میشود، قفسه ها در هم میکوبند، بلاخره نفرین شب به تمنای دیدن روز محکوم شد، درهم شکست و شب در کنار روز و روز در کنار شب برابر هم به طلوع و غروب برمیخیزیدند، هر پیچش سیاهی دیگری به دنیای ما می آورد، تا حکم صادر شد، جدایی، جدایی در اخرت جان ما نوشته شده بود عزیز به غم نشسته ی من، در اغوش میگیرمت همچون کودکی که به دنبال اغوش مادرش میگردد و پیداش میکند، میبوسمت همچون مجنون به رویای لیلی رسیده‌اش، میخوانمت همچو شمسِ مولانا خوان محفل ها، میبینمت همچو خورشید پشت ابرها، جان به غم نشسته ی من، جدایی انتهای راه ما نخواهد بود، این غروب و طلوع خونین اشک آور، با لبخند به اتمام خواهد رسید، با لبخندی خونین تر از غروب جمعه‌.

_
M :

سزاوار است اگر تمام گل ها خشکِ جان دردمند تو شود. مگر تو همان ذات پاکی نیستی که محکوم به سقوط شد؟ غم وجود بی گناهت را دارم که با پلیدی پیوند خورد و اکنون سخن از پاکی روح من میگویی
گر ابلیس وجودت تمام روح تورا تسخیر کند من بازهم تسلیم روح زجر کشیده تو خواهم بود. پاکی وجودم را با تمام وجود فدای رویایت میکنم اگر قرار است در آن تقابل ها پایان گرفته، شب و روز و سیاهی و سفیدی کناریکدیگر قرار گیرند. پلیدی را میپذیرم گر با این بها توانم از درد تو و خودم کاسته، و تو را در آغوش کشم. محفل خورشید پشت ابر ها منتظر ماست. شمس و مولانا، مجنون و لیلی اش، مادرانِ سوخته برای فرزندان هیچ یک ترس از پلیدی نداشته اند. جان غمگینِ درد مند من، با لبخندی خونین که در رویاهایت دیدی به سمتت می ایم. این جدایی پایان نخواهد بود

اینترنت ریده به ما🤝

برای اولین بار جز فندوم پسرام جای دیگه هم دلقک شدم😂😂🤡🤝🏻🙌🏻

ولی حق نبود پشمام اینطوری بریزه بعد اتفاقی نیفته

بازم میگم
رجینا>>>>>>>>>>>>>>>>>

هیچی از انتگرال نمیفهمم

خوابم میاد

خودم کم بدبختی دارم تیلورم درباره یه پسر بچه که مریض بوده و میمیره اهنگ مینویسه میخونه

و نایلی که حتی بین فندوم خودمون انقدر آندر ریتد نباشه:)

البته مودیم دراین مورد
گاهی اوقات فقط دلم خواب میخواد
اما بیشتر وقتا جغد بودن رو ترجیح میدم

من 🤝 حرص خوردن در حد خودزنی سر مسائلی که کنترلی روش ندارم

میدونید، مدتیه به این موضوع فکر میکنم که خیلی وقته هیچکس حالش خوب نیست.
جدا از اینکه کووید تا به حال دو سال از زندگیمون رو گرفته و شرایط رو برای همه سخت کرده، کلی دلایل دیگه میتونه پشت این قضیه و اتفاق باشه
چند وقت پیش داشتم یکی از پیج های اینستاگرام رو که تکست پست میکنه چک میکردم، و یکی از پست ها کاملا متفاوت با بقیه، متنش این بود "?Is your heart ok" و موج و سیلی از کامنت های اون پست همشون جواب منفی بود
همه رو توی دنیای معمولی، ویدیو کال یا پیج اینستاگرامشون میبینی کاملا خوب و نرمال به نظر میان اما بیشترش فقط تظاهر کردنه
بزارید اسم بهتری روش بزاریم، بروز ندادن.
البته تاحدی درستشم همینه، سوشال مدیا جایی نیست که آدم بخواد از احساسات عمیقش حرف بزنه و دلیلی هم وجود نداره اونو با ده ها، شاید صد ها نفر شر کنه
اما هرکسی به تعدادی آدم سیف احتیاج داره تا باهاشون روز های خوب و بدش رو بگذرونه و از احساساتش بگه
هرکسی احتیاج به فرد یا افرادی داره که باعث شه احساس تنهایی نکنن یا مورد اعتمادش باشن
از نظر من آدم به جای خاصی تعلق نداره، آدم به احساسات ود افکارش تعلق داره و اون احساسات خیلیاش متعلق به ادم های اطرافمون هستن
شخصی که تو زندگیش‌افرادی رو داشته باشه که به احساساتش صدمه نزنن، بلکه کمک کنن اون احساسات رو پرورش بده
شخصی که آدم های سمی اطرافش نباشن که بهش اسیب بزنن
شخصی که تونسته باشه ناراحتی و خوشحالیش رو درست و سالم بروز داده باشه و ساپورت شده باشه
شخصی که به خاطر دیگران منتال هلثش آسیب ندیده باشه
میتونه تمام وایب خوب و مثبت بودنی که توی وجودش ذخیره کرده رو به محیط اطراف انتقال بده
اما متاسفانه از همون اول ما هیچکدوم عادت به ابراز احساسات و کنار اومدن باهاشون نداشتیم. انگار با این ترس بار اومدیم که اگه احساساتمون رو بروز بدیم اسیب میبینیم

"پدر و مادری را در نظر بگیرید که به فرزندش میگوید : گریه نکن! مرد که گریه نمیکند یا مثلا میگوید : بلند نخند زشت است یا جملات معروفی که بسیار زیاد استفاده میشود: بعد از هر خنده گریه است مواظب باش و...
در تمام این جمله ها و کلمه ها نوعی تحدید میبینیم که مواظب احساس های خود باش و آنها را سرکوب کن"
_تکه هایی از یک کل منسجم

شاید مسخره به نظر بیاد اما شده توی خیابون یکی رو ببینید و فکر کنید چقدر خوشگله، و این رو بیانش کنید؟ یا مثلا از استایل یکی که فکر میکنید خیلی قشنگ بوده تعریف کنید؟
قطعا نه چون ما حتی راحت به اطرافیان خودمون هم نمیتونیم احساساتمون رو نشون بدیم
غافل از اینکه این کار چقدر میتونه گاهی اوقات نجات بخش که آدم باشه یا حداقل خوشحالش کنه و باعث لبخندش بشه

آدمی که احساساتش سرکوب بشن، آدمی که درونش پر بشه از احساسات منفی و کسی نباشه که اون هارو ازش دور کنه، آدمی که حی کنه همه کنارشن ولی هیچکس رو نداره به سمت زوال میره
و فقط خودمونیم که میتونیم این شرایط رو برای خودمون و دیگران بهتر کنیم

خواستم بگم تقریبا همه شما توله سگا جز آدم های ارزشمند زندگی منید و خوش شانس بودم که شناختمتون
حضورتون باعث شد فرق آدم های واقعی و درست ریل لایف رو با آدم های سمی و تاکسیک تشخیص بدم و با ادم های درست زمان بگذرونم و الان رو به زوال نباشم♡✨

_مُب