-


Kanal geosi va tili: ko‘rsatilmagan, ko‘rsatilmagan
Toifa: ko‘rsatilmagan



Kanal geosi va tili
ko‘rsatilmagan, ko‘rsatilmagan
Toifa
ko‘rsatilmagan
Statistika
Postlar filtri


این‌قدر بچه خوردی بچگانه رفتار می‌کنی سارینا


گیفتی که من سال ۲۰۲۵ دادم بهش رو اد کرده توی کالکشن اوباش‌ اکانتش تا مثلاً بخواد خیلی جینیس به‌نظر برسه


فکر می‌کنید دفاع سارینا بعد خوردن بچه، فیس شیم، اسلات شیم، سایبر بولی، زن ستیزی، استفاده از لقب جنده و فحش‌های مادر و و چی بوده؟


#کنسلی #جاس #سارینا #سایبر_بولی


let's lala with joss 💘 dan repost
جاس من پدوفیلی نکرده، جاس من فیس شیم نکرده، جاس من اسلات شیم نکرده، جاس من به کسی نگفته جنده و فحش خواهر مادر نداده، جاس من سایبر بولی نیست، جاس من فقط قربانی شد، قربانی مرد ستیزی‌. اون فقط به خانم‌ها گفته بود که می‌شه شیرتون رو بدوشم؟ که منظورش هم این نبوده، اون‌ کلمه فقط توی تایلندی شبیه به شیر شنیده می‌شد که چون خطاب به خانم‌ها و اشاره به سینشون گفته شد این‌طوری قضاوتش کردید🥲 جاس من مظلوم‌ترین آدمیه که دیدم. ارگانیگ، ۹ می‌خوابه ۶ بیدار می‌شه، ورزش می‌کنه، پسر می‌خوره اما الکل نمی‌خوره، با گاوین رابطه‌ی خوبی داره اما همزمان ارث رو هم‌ دوست داره، ایزی لایف می‌بنده و از هوش مصنوعی استفاده نمی‌کنه تا آب به قسمت‌های خشک کره‌ی زمین هم برسه. جاس من همچین آدمیه اما باز هم شما ترجیح دادید به‌جای سارینا جاس رو کنسل کنید.... آدم‌های بد و مرد ستیز :)


وردهای کمجیرا رو می‌خوام پیاده کنم ولی مترجم سریال فقط گفته بود «داره ورد می‌خونه» و من الان نمی‌دونم چی باید بگم.


من و نیران داریم جن گیری می‌‌کنیم شیطون از جلد سارینا و سایا و اکیپ اوباش در بیاد و تصمیم بگیرن زندگی جدیدی رو بدون بدجنسی و حرف‌های بد به بقیه شروع کنن :)🥲❤️


Video oldindan ko‘rish uchun mavjud emas
Telegram'da ko‘rish


هنوز هم پیام و مدرک بر بد رفتاری‌هاشون از گذشته، یعنی تا به امروز، زیاد هست اما امیدوارم که مجبور نشیم چیز جدیدی رو اینجا قرار بدیم و تصمیم بگیرن که خودشون رو اصلاح کنن.


‌ ‌‌ : ‌‌‌ ‌🗞 dan repost
پشت این کلمات آدم‌هایی ایستاده‌ان، آدم‌هایی که آسیب دیده‌ان، آدم‌هایی که گریه کرده‌ان، آدم‌هایی که از خونه بیرون نرفته‌ان، آدم‌هایی که به مرز آسیب‌زدن به خودشون رسیده‌ان، و یه دختر پانزده‌ساله که باید به جای دفاع از یه بزرگسال، اول از همه امنیت خودش برامون مهم باشه اما چنان فریب خورده که همچنان زیر بار نمی‌ره این براتون ترسناک‌تر نیست؟
اگر دیدن این حرف‌ها شما رو عصبانی می‌کنه، شاید بهتر باشه از خودتون بپرسید دقیقا از چه چیزی عصبانی شدید. از اینکه این اتفاق‌ها افتاده، یا از اینکه بالاخره کسی جرئت کرده درباره‌شون حرف بزنه؟ چون من عصبانی‌ام. و تا وقتی کسی مسئولیت کارهایی رو که کرده نپذیرفته، تا وقتی قربانی‌ها به جای شنیده‌شدن مجبورن از خودشون دفاع کنن، و تا وقتی آدم‌ها حاضرن برای حفظ یه دوستی چشمشون رو روی این چیزها ببندن، من دلیلی برای آروم‌شدن نمی‌بینم. بعضی چیزها رو نباید عادی کرد. بعضی چیزها رو نباید بخشید و رد شد فقط چون در فضای مجازی اتفاق افتاده‌ان.


‌ ‌‌ : ‌‌‌ ‌🗞 dan repost
این که خودت اون حرف رو نزدی، به این معنی نیست که هیچ انتخابی نکردی. تو انتخاب کردی سکوت کنی، انتخاب کردی راحت بمونی، انتخاب کردی دوستیت رو از حقیقت مهم‌تر بدونی. و اگر امروز، بعد از اینکه همه‌چیز بیرون اومده، هنوز هم همون انتخاب رو می‌کنی، حداقل اسمش رو بی‌طرفی نذار. بی‌طرفی این نیست که یه طرف رو می‌بینی که دیگری رو له می‌کنه و می‌گی من خودم که نزدم، بی‌طرفی این نیست که وقتی قربانی بالاخره حرف می‌زنه نگران آبروی عامل ماجرا می‌شی، بی‌طرفی این نیست که وقتی یه نفر می‌گه این رفتار من رو تا مرز آسیب‌زدن به خودم برد اولین چیزی که برات مهم می‌شه تعداد ممبرهای چنلت باشه. این بی‌طرفی نیست، این انتخاب راحتی خودته. و فاجعه‌ست. تو فاجعه‌ای.
تازه بعد، وقتی قربانی بالاخره دهن باز می‌کنه، چه اتفاقی می‌افته؟ می‌شه کسی که دنبال ترحمه. کسی که درباره‌ی فیس‌شیم و بادی‌شیم و توهین جنسی حرف می‌زنه باید جواب بده چرا چنل فلانی رو کنسل کردی؟ واقعا؟ یعنی یه انسان باید بابت اینکه بعد از ماه‌ها تحقیر بالاخره حرف زده محاکمه بشه؟ باید توضیح بده چرا سکوت نکرده، چرا اجازه نداده دوباره به اون بخندن، چرا تصمیم گرفته خودش رو از زیر دست آدم‌هایی که تحقیرش می‌کردن بیرون بکشه؟ قربانی قرار نیست برای فرارکردن از آزار از آزارگر اجازه بگیره😂😂😂😂. و اینجا دوباره همون جمله‌ها رو می‌بینیم. من کاری نکردم، چرا به چنل من آسیب زدید؟ اما من یه جمله‌ی دیگه می‌خواستم ببینم، فقط یه بار اشتباه کردم، نباید این کار رو می‌کردم، متأسفم. لعنتی چطور دهنت نمی‌چرخه همچین چیزی رو بیان کنی؟ موقع انجام کارهای دیگه‌ات و یا حرف‌های دیگه‌ای که زدی که حسابی از قدرت اختیار و انتخابت استفاده کردی. چه اتفاقی افتاد؟ ترسیدی؟ امیدوارم ترسیده باشی. صدها برابر افرادی که ترسوندی. هیچ توقفی نیست، هیچ شرمی نیست، هیچ مواجهه‌ای با خود وجود نداره. فقط دفاع، فقط انکار، فقط پیدا کردن راهی برای اینکه دوباره قربانی جای خودش رو با عامل ماجرا عوض کنه. و این شاید برای من از همه‌چیز ترسناک‌تر باشه. چون اشتباه‌کردن انسانیه و البته که نه چنین اشتباهات آگاهانه‌ای. اما دیدن آسیبی که زدی و باز هم تصمیم گرفتن که هیچ اشتباهی نکرده‌ای، یه انتخابه.
اگر کسی بعد از دیدن تمام این‌ها هنوز می‌خواد از خودش بپرسه خب، ولی چرا من باید کنسل بشم؟ سؤال من از اون اینه که چرا اصلا باید بعد از دیدن این‌ها همچنان بخوای کنار چنین آدمی بایستی؟ اگر واقعا از رفتارش بی‌خبری، برو ببین. اگر می‌گی مدرک نداری، پیام‌ها هنوز هستن. اگر می‌گی نمی‌دونستی، حالا می‌دونی. و اگر حالا می‌دونی و باز هم انتخاب می‌کنی همون‌جا بایستی، دیگه مسئله کمبود اطلاعات نیست، مسئله انتخاب توئه. و خطابم به کسانیه که هنوز دارن از این رفتارها دفاع می‌کنن، فقط یه سوال دارم. اگر اون دختر پانزده‌ساله خواهر خودت بود، باز هم می‌گفتی سن عقلی مهم‌تره؟ اگر کسی که تا مرز آسیب‌زدن به خودش رفته بهترین دوست خودت بود، باز هم می‌گفتی من که کاری نکردم؟ اگر کسی که هر روز به خاطر ظاهرش تحقیر می‌شد بچه‌ی خودت بود، باز هم می‌گفتی شوخی بوده؟ اگر جواب همه‌ی این‌ها نه هستش، پس دیگه نمی‌تونی به من بگی من اطلاعات ندارم. اطلاعات هست، پیام‌ها هستن، قربانی‌ها هستن، حرف‌هایی که خودشون زده‌ان هستن. فقط انتخابه که باقی مونده و تنها چیزی که از شماها دیده شده استفاده کردن ازش در بدترین نقطه‌ی‌ ممکنه.
من از این عصبانی‌ام. من عصبانی‌ام چون پشت این اکانت‌ها آدم‌های واقعی ایستاده‌ان. پشت خوکی یه انسانی بوده که بعدش یه ماه از خونه بیرون نرفته. پشت هر فیس‌شیم یه نفر بوده که مجبور شده با تصویری که از خودش داره دوباره زندگی کنه. پشت هر توهین جنسی یه انسانی بوده که باید بار کثافت کلمه‌ای رو که دیگری برای خندیدن نوشته با خودش حمل کنه. پشت هر موج سایبربولی یه نفر بوده که تلگرامش رو باز کرده و به جای زندگی خودش با تصویری که دیگران از اون ساخته‌ان روبه‌رو شده. پشت اون دث‌ویش یه انسان بوده، پشت اون دختر پانزده‌ساله یه کودک بوده، و پشت همه‌ی این‌ها خانواده‌هایی بوده‌ان که مجبور شده‌ان ببینن عزیزشچن به‌خاطر حرف چند نفر ناشناس داره فرو می‌ریزه. این‌ها محتوای تلگرام نیستن این‌ها انسان‌ان. و من دیگه حاضر نیستم برای اینکه عده‌ای احساس ناراحتی نکنن درباره‌ی اون‌ها با زبان نرم و بی‌خطر حرف بزنم. چون بعضی کلمات وزن دارن. جنده فقط یه فحش نیست وقتی قرن‌ها از همین کلمات برای تحقیر زن‌ها استفاده شده. خوکی فقط یه شوخی نیست وقتی انسانی رو وادار می‌کنه از بدن خودش متنفر بشه. دث‌ویش فقط چند حرف روی صفحه نیست وقتی کسی اون رو از طرف چند نفر می‌خونه و بعد باید با فکر اینکه دیگران آرزوی مرگش رو کرده‌ان زندگی کنه. و پدوفیلی... چی بگم؟ افراد پدوفیل رو مستحق مرگی دردناک می‌دونم.


‌ ‌‌ : ‌‌‌ ‌🗞 dan repost
نتونستم راجع به این داستان ساکت بمونم، چون بعضی چیزها رو نمی‌تونم ببینم و بعد به خودم بگم به من ربطی نداره. داره. به هر کسی که خودش رو انسان می‌دونه ربط داره.
خودتون رو بذارید جای آدمی که هر روز تلگرامش رو باز می‌کنه و می‌بینه یه عده آدم نشستن و از هر چیزی که می‌تونن برای تحقیرش استفاده می‌کنن؛ از وزنش، از لباسش، از ظاهرش، از صداش، از طرز حرف‌زدنش، از محل زندگی‌ش، از رتبه‌ی کنکورش، از بینی‌ش، از هر چیزی که بشه بهش چنگ زد تا چند نفر بخندن یا نمی‌دونم به چه علتی... من واقعا نمی‌تونم بفهمم چرا؟ هر چیزی که بشه تبدیلش کرد به ابزار نفرت؟ حالا یک قدم جلوتر برید و خودتون رو بذارید جای آدمی که خانواده‌اش هم این چیزها رو دیده‌ان. جای پدری که می‌بینه بچه‌اش هر شب گریه می‌کنه و نمی‌دونه دقیقا باید چه کار کنه، نه می‌تونه جلوی یه مشت آدم ناشناس رو بگیره، نه می‌تونه تک‌تک پیام‌هاشون رو پاک کنه، نه می‌تونه وارد صفحه‌ی آدم‌هایی بشه که از پشت یه اکانت به فرزندش حمله می‌کنن و جلوشون رو بگیره. حالا تصور کنید حضوری هم اتفاق افتاده باشه وای. فقط می‌تونه کنار بچه‌اش بشینه و گریه کنه. فقط همین. حالا هنوز می‌خواید بگید دراماست؟
بذارید واضح‌تر بگم. یک آدم به‌خاطر همین پیام‌ها، یک ماه از خونه بیرون نرفته. یک ماه. سی روز. برای اینکه از دیده‌شدن می‌ترسیده، برای اینکه صدای تحقیر آدم‌هایی که پشت صفحه نشسته بودن انقدر در سرش مونده بوده که دیگه نمی‌تونسته مثل قبل از خونه بیرون بره. یه مشت کلمه رو با چند ثانیه تایپ کردی، اما اون چند ثانیه برای یه نفر شد یک ماه زندگی. این تفاوتیه که خیلی‌ها هنوز حاضر نیستن بفهمن. شما اسمش رو نمی‌دونم چی می‌ذارید چون برای شما احتمالا در لحظه‌ی نوشتنش فقط یک سلاح لحظه‌ای بوده تا هر گوه‌کاری‌ای کردید رو پشت این‌ها پنهان کنید؛ اما کسی که هدفشون قرار گرفته مجبور می‌شه با تعریف شما از خودش زندگی کنه. متوجهید؟ و این فقط یک نفر نیست هر چند یک نفر هم زیاده. آدم دیگه‌ای از همین فضا حرف زده. از اینکه این حجم از تحقیر و سایبربولی اون‌قدر او رو به تاریکی برده که به مرز آسیب‌زدن به خودش رسیده. اینجا دیگه واقعا نمی‌دونم چه چیزی باید اضافه کنم. وقتی یه انسان به شما می‌گه رفتارتون اون رو تا مرز آسیب‌زدن به خودش برده، دیگه مسئله این نیست که شما موقع نوشتن پیام قصد بدی داشتید یا نه. هر چند که این افراد واضحا همچین قصدی رو داشتن و این اوضاع رو حتی بدتر می‌کنه. فرض کن فکر کنی، تصمیم بگیری و عملیش هم بکنی. فرایند کاملا آگاهانه‌ایه نه؟ الان هم مسئله اینه که بعدش چی کار کردید.
و چیزی که من رو عصبانی می‌کنه دقیقا همین بعدشه که در حال حاضر در اون قرار داریم. چون اگر آدمی بفهمه رفتارش به دیگری آسیب زده، می‌تونه بایسته، فکر کنه، خجالت بکشه، عذرخواهی کنه، مسئولیت بپذیره. اما اینجا چی داریم می‌بینیم؟ انکار، دفاع، حمله به قربانی، و دوستانی که به جای اینکه یه لحظه از خودشون بپرسن چطور ممکنه این اتفاق افتاده باشه؟(هر وند انتظار بعیدیه، این‌ها در حینش حضور داشتن و یک ذره حس نکردن در ماجرای شدیدا اشتباهی قرار دارن) مشغول دفاع از کسی هستن که این رفتارها به اون نسبت داده شده. و بعد می‌رسیم به جایی که دیگه. یه دختر پانزده‌ساله. پانزده ساله. نه بیست‌وپنج، نه سی، پانزده. در این ماجرا درباره‌ی رابطه‌ی اون با یک فرد بزرگسال صحبت شده. خود فرد بزرگسال خودش رو پدوفیل خطاب کرده. خودش. نه دشمنش، نه یه اکانت ناشناس، نه کسی که از دور درباره‌اش داستان ساخته. خودش نوشته. و با این حال هنوز آدم‌هایی هستن که می‌آن می‌گن سن عقلی مهم‌تره😂. نه. وقتی پای یک فرد پانزده‌ساله در میونه، نمی‌شه مسئولیت تصمیم‌ها و رفتار یه بزرگسال رو با عبارت مبهمی مثل سن عقلی به دوش همون نوجوان انداخت. یه نوجوان پانزده‌ساله مسئول محافظت از خودش در برابر تمام قدرت، تجربه و موقعیت یه فرد بزرگسال نیست. این مسئولیت رو نمی‌شه به خود کودک پس داد و بعد اسمش رو گذاشت انتخاب.
و من واقعا نمی‌فهمم چطور می‌شه این رو دید و هنوز سکوت کرد. چطور می‌شه این پیام‌ها رو خوند و باز هم گفت ولی من دوستشم، چطور می‌شه این رو فهمید و باز هم از همون آدم دفاع کرد، چطور می‌شه یه دختر پانزده‌ساله رو دید و دغدغه‌ی اولت این باشه که مبادا دوستت در این ماجرا آسیب ببینه. واقعا چطور؟ و بعد یه چیز دیگه هست که باید درباره‌اش حرف زد: تماشاگرها. آدم‌هایی که خودشون اون حرف‌ها رو نزده‌ان، آدم‌هایی که می‌گن من که کاری نکردم. اما عزیزم، همه‌ی مسئولیت با کسی نیست که اولین سنگ رو پرتاب کرده. بعضی وقت‌ها مسئولیت با کسیه که دید سنگ‌ها دارن به یه نفر می‌خورن و تصمیم گرفت کنار بایسته. دید، شنید، می‌دونست، و باز هم انتخاب کرد بمونه، باز هم انتخاب کرد دفاع کنه، باز هم انتخاب کرد دوست بمونه. این یعنی انتخاب.


به‌عنوان چکیده ماجرا و ختم جریان


thinking of you dan repost
اینارو آینه هم فیس شیم میکنه.


thinking of you dan repost
حالا هرکی میخواد اذیت کنه


thinking of you dan repost
من فیس شیم نکردم ولی اگه دوستامو اذیت کنید فیس شیمتون میکنم


thinking of you dan repost
فکر کن بعد از یه روز کیری و سر و کله زدن با استاد نفهم تر از نادیا بیای ببینی یه تهران نشین به اسم نوا کنسلت کرده


:))


هوش مصنوعی نیاز نیست، از هوش واقعی هم استفاده کنید جوابگو هست.



20 ta oxirgi post ko‘rsatilgan.

48

obunachilar
Kanal statistikasi