چار؛


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


چار؛ : دفتر من
اینجا نوشته ها و عکس هامو میزارم
@MattinMalek
ترجیحن به خودم پیام بدید کاری بود ولی اینم ناشناس
http://t.me/HidenChat_Bot?start=7493332542

Related channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter


اَاَاَه... دوباره این نکبت و پرستارا دورش اومدن.
نذاشتم برسن بالاسرم، همونجا از رو تخت با تموم جونم داد زدم:
«چی می‌خواید از جون مننن؟!... بابا، ولم کنید! من حالم خوبه، حالم عالیه! شما احمقا منو نکشید، خودم نمیمیرم!»

آهان... آقادکترِ، انگار بدجور یکه خورد.
همینه! ولم کن دیگه مرتیکه؛ یک هفتست منو نگه داشتین، شبی بیست تومن از اون بچه‌ی احمق و بدبخت من می‌گیرین!
وایسا ببینم چی داره می‌گه به اون عن‌چوچَکای دورش...

دکتر اومد بالاسرم، با یه نفس عمیقِ اندازه‌ی فیل گفت:
«خب خب... می‌بینم که بهتر شدی پیرمرد. صداتو بلند می‌کنی، فحش می‌دی... باریکلا! دیگه چی؟»

همون‌جوری که با چشم‌های ریزشده نگاهش می‌کردم، گفتم:
«اگه این سیم و لوله‌ها بهم وصل نبود، دهن تو یکی رو حتماً سرویس می‌کردم!»

بدون اینکه اعتنایی کنه، زل زده بود به برگه‌های تو دستش و اون کامپیوتر (مانیتور) کنار تخت. بعد با لحن نسبتن جدی گفت:
«نه داداشم... امشبم باید مهمون ما باشی. هنوز نمیتونی منو بزنی.»

صدامو انداختم تو گلوم:
«مرتیکه ضیغی... من جای باباتم! به من میگی داداش؟!»

دکتر چشم‌هاش داشت از عینکش می‌زد بیرون، گفت:
«عه عه... دفعه قبلی بهت گفتم "پدرجان"، گفتی "پدرجان باباته". مگه من چند سالمه؟ این دفعه اینجوری میگی؟ عجب آدمی هستی تو، پیرمرد!»

برای اینکه حرصشو دربیارم، گفتم:
«پیرمردم باباته!»

این دفعه دیگه هیچی نگفت... یه‌دونه زد تو پیشونیش، رفت. جرات نداشت!
هاها... خوب حالشو گرفتم. انشالا دیگه امشب آزادم.

بعد از چند ساعت، شام آوردن برام و بعدم یه‌چیزی دوباره ریختن تو سرم. دیگه یادم نیست چی شد تا فردا صبح که بیدار شدم، دیدم پسرم داره با دکتر حرف می‌زنه.
بالاخره مرخصم کرد، مثل اینکه.

از بیمارستان که اومدیم بیرون، یه نفس عمیق کشیدم. انگار هوا هم بوی آدمیزاد می‌داد بعد اون همه روز. ولی توی ماشین همه‌چی دوباره نکبت شد.
پسرم مثل همیشه شروع کرد نصیحت کردن.
آخه بچه، به تو چه که سیگار می‌کشم!

واسه اینکه ادامه نده، پرسیدم:
«چقدر خرج رو دستت گذاشتم؟»

یه نگاه نصفه‌نیمه انداخت و گفت:
«بابا، الان وقت این حرفاست؟»

گفتم:
«چرا وقتش نیست؟ این همه خرج من می‌کنی، تهش دو روز اینور اونور من رفتنیم.»

زد رو ترمز، ماشین یه تکون خورد. برگشت سمتم:
«باز شروع کردی؟ من دارم همه‌چی رو به خاطر خودت می‌گم! تو هی حرف از مردن می‌زنی...»

داد زدم:
«نمی‌خوام! نمی‌خوام به‌خاطر من کاری بکنی! ببرم قبرستون! ببرم سر قبر مادرت...»
اومد حرف بزنه که محکم‌تر گفتم: «الان!»

هرچی گفت و غر زد، دیگه محل نذاشتم. تهش دید که فایده نداره، ماشینو به سمت بهشت زهرا برگردوند. رسیدیم، پیاده شدم. به پسرم گفتم بره، وقتی زنگ زدم برگرده. یه‌کم سخت راه می‌رفتم، اما رفتم... همون‌جا، کنار اون سنگ مرمر سفید، سنگ قبرشم منو یاد خودش می‌نداخت.


توی دو پارت تصمیم گرفتم بزارم اگر کسی خواست بگه براش پارت دو رو هم میفرستم


خب تموم شد
خیلی سخت‌بود
بعد چندین سال که ذوقم کور شده بود امشب و الان بهم ثابت شد که واقعا برای اینکارا ساخته شدم
وقتی داشتم متنم رو مینوشتم خودم بغضم گرفته بود و غرق داستان بودم‌.
داستان نوشتن خیلی جالبه بچه ها
از یجایی به بعد شما داستانو جلو نمی‌برین اونه که شما رو به کار میگیره برای نوشته شدن


تا تو نگاهم می‌کنی
در خود تمام میشوم
ای انعکاس روی من
بی تو به شب نمی‌کشم

#متنامه


.


Forward from: "𝖬𝖺𝗏𝗂 Lens
چالش با ماوی لنز
این متن رو فوروارد کنید و روی یکی از عکس هاتون که از حیوانات یا حشرات گرفتید ریپلای کنید تا با هم ببینیم.✨






Forward from: 𝐋𝐎𝐓𝐔𝐒🪷
محبوب من!
امیدوارم روزگاری که خواستی
به این قلبِ ترک‌خورده‌ای
که خودت با دست‌های خودت
آن را ساختی، بازگردی
و خواهان شروعی دوباره
بودی؛ جایی برای بازگشت داشته باشی و بتوانی تمام روزهایی که ز فراغِ دوری‌ا‌ت گریستم را جبران کنی.
تمام آن روزهایی که به جای تو، برای خود خرمالو چیده‌ام و با بغض آن‌را قورت داده‌م، تمام آن روزهایی که به یادت غذاهای رنگین پختم و با گریه آن‌را زهره‌مار کردم. امیدوارم روزی بازگردی که من، هنوز هم مثلِ روزهای اولِ عاشقی‌مان، دچارت باشم.
#ئافرت


باران باشد
و تو باشی
و یاد نگاهت،
امشبم زود گذشت

#متنامه


امروز یه داستان کوتاه رو شروع کردم متاسفانه بلند شد نتونستم جمعش کنم😂


نخونید اگه با فحش مشکل دارید


سرزنش میکنن؛
میکنن آدمارو زود
من عاشق سکوتم،
شما تهش دود

نگاهی به من بکن
خائن صمیمی
اینجا دشمنا هم،
میدن به هم نود

توو این جنگلای
فاسد و قدیمی
حرومزاده بودن
شده یجور سود

من از سیاهی میرم
به عمق سیاهی
سر قلبت و مغزت
بذار کلاه‌خود


خوشی رو گاییدن،
تا به خدا برسیم
لعنت به اون عقیده
که عشقمو سوزوند

ما اینجا موندیم،
حافظ پی عرقه
از خون خداس
که آبت شده رود

#متنامه


آن دوست که من دارم وآن یار که من دانم
شیرین دهنی دارد دور از لب و دندانم
بخت این نکند با من کآن شاخ صنوبر را
بنشینم و بنشانم گل بر سرش افشانم
ای روی دل‌آرایت مجموعهٔ زیبایی
مجموع چه غم دارد از من که پریشانم؟
دریاب که نقشی ماند از طرح وجود من
چون یاد تو می‌آرم خود هیچ نمی‌مانم
با وصل نمی‌پیچم وز هجر نمی‌نالم
حکم آن چه تو فرمایی من بندهٔ فرمانم
ای خوب‌تر از لیلی بیم است که چون مجنون
عشق تو بگرداند در کوه و بیابانم
یک پشت زمین‌دشمن گر روی به من آرند
از روی تو بیزارم گر روی بگردانم
در دام تو محبوسم در دست تو مغلوبم
وز ذوق تو مدهوشم در وصف تو حیرانم
دستی ز غمت بر دل پایی ز پی‌ات در گل
با این همه صبرم هست وز روی تو نتوانم
در خفیه همی نالم وین طرفه که در عالم
عشاق نمی‌خسبند از نالهٔ پنهانم
بینی که چه گرم آتش در سوخته می‌گیرد
تو گرم‌تری ز آتش من سوخته‌تر ز آنم
گویند مکن سعدی جان در سر این سودا
گر جان برود شاید من زنده به جانانم


شاید من
مستحق ناسزا باشم
تو برای گفتنش اما
زیادی زیبایی


#متنامه


این فکر میکنم چیز جالبی بشه


Forward from: عارضه
در صورت تمایل این پیام رو فوروارد کنید و یکی از نوشته های چنلتون رو انتخاب کنید تا براتون تبدیلش کنم به یک عکس.
" دیلی نباشه چنلتون"


من به خدا اعتقاد دارم، اما نمی‌توانم جهان او را بپذیرم. نمی‌توانم برای رنج کودکان بخشش بطلبم... چه چیزی می‌تواند رنج یک کودک بی‌گناه را توجیه کند؟
و اگر همه حقیقت در این باشد که این رنج‌ها برای نجات انسان لازم است، من پیشاپیش اعلام می‌کنم که این حقیقت را نمی‌پذیرم.

داستایفسکی
برادران کارامازوف


به اندازه
اولین شبِ نبودنت
غم دارم


#متنامه


مثل همیشه هادی بهترین رو فرستاد

20 last posts shown.

31

subscribers
Channel statistics