پژواک گاهان، آیین زرتشتی


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


🔥پیروز باد خَروِه اَویژِه وَه دینِ مازدیَسنان🔥
(پیروز باد دین نیک و ویژه و فرّه‌مند مزدیسنا)
کتابخانه : t.me/Library92ZO

گروه گفتگو : t.me/Zoroastrianschat
یوتیوب: https://youtube.com/@echoesofgataha?feature=shared

Related channels  |  Similar channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter


Forward from: پژواک گاهان، آیین زرتشتی
🖤 روز خور (خیر) از ماه دی 🖤


🥀 روز خور ایزد از ماه دی برابر با پنجم دی‌ ماه ، سالروز درگذشت پیام آور خرد ، وخشور ایران اَشو زرتشت مهر اسپنتمان به یاد باد.


🔅 اشو زرتشت اسپنتمان برای بهبود وضع اجتماع ، مردم را به شهرنشینی و کشاورزی تشویق می‌نمود. از این رو بیابان‌گردانی که جز گله داری و گاهاً غارتگری کاری دیگر نداشتند، با مخالفان زرتشت همگام گردیدند. در میان این گروه مردم از تورانیان باید نام برد که برای شهرنشینان بلای بزرگی به شمار می‌آمدند و گشتاسب شاه را مجبور به پرداخت خراج سالانه کردند. زرتشت پرداخت خراج را ناستوده دانست و گشتاسب را از پرداخت آن بازداشت. از این رو دشمنی و جنگ بین تورانیان و ایرانیان گسترده تر گشت. اشو زرتشت نیز در یکی از همین جنگ ها هنگامی که با یاران خودشان در آتشکده به گفتگو نشسته بودند به دست " توربراتور " گجسته کشته شدند. به این ترتیب دفتر زندگانی پیام‌آور ما در سن ۷۷ سالگی بسته شد، و پیام و اندیشه آن بزرگوار تا به امروز زنده و پابرجاست.[1]

[1] 📚 نسک بدانیم و سربلند باشیم




🌐 t.me/EchoesofGATAHA


Forward from: رادیو زرتشتیان 🌐
Video is unavailable for watching
Show in Telegram
🌹ویژه برنامه شب چله🌹


شعر از رها امینی


🎖اجرا از انوش حسنوند پویا


تهیه و پخش از رادیو زرتشتیان ایران

@zntv1


💫 شب چله بر همگی ایرانیان و نیز همگی همکیشان، خجسته و شاد باد


✍ بهدین پارسا

#شب_چله

🌐 @EchoesofGATAHA


با توجه به شواهد معاصر و تاریخی، در دیدگاه شما، کدام یک از جهانبینی‌ها در صورت اجرایی شدن، در رشد و بالندگی جهان اثر گذارتر هستند؟
Poll
  •   دین زرتشتی
  •   مذهب اسلام
  •   مذهب یهودیت
  •   مذهب مسیحیت
103 votes


Forward from: پژواک گاهان، آیین زرتشتی
❄️🌸 فرخنده جشن دیگان شاد باد 🌸❄️


☀️ در ماه دی چهار جشن ماهیانه با نام دیگان هست که به ترتیب اورمزد روز برابر با 25 آذرماه، دی به‌آذر برابر با 2 دی‌ماه، دی به‌مهر بابر با 9 دی و دی‌به‌دین برابر با 17 دی‌ماه خورشیدی هستند. واژه‌ی «دی» به چم(:معنی) آفریدن و آفریدگار برابر با واژه‌ی اورمزد است. زرتشتیان همانند جشن‌های ماهیانه‌ی دیگر در این چهار روز در نیایشگاه‌ها گردهم می‌آیند وجشن دیگان را به شادمانی برگزار می‌کنند.


#دِیگان

🌐 @EchoesofGATAHA


Video is unavailable for watching
Show in Telegram
ویدیوی پر بازدید از افزودن چوب به آتش ورجاوند در آتشکده زرتشتیان یزد.
آتش وهرام یزد از مقدس‌ترین و کهن‌ترین آتش‌های زرتشتیان می‌باشد.
این ویدیو در رسانه‌های بزرگ و کوچک به شکل گسترده پخش شد.


🌐 @EchoesofGATAHA


Forward from: پژوهشکده تاریخی وهومن
جفرافیدان یونانی ۲۰۰۰سال پیش می‌گوید همه ایرانیان (ایران بزرگ) زبان واحد و فرهنگ یکسانی دارند.

@Institute_vohman


Forward from: گروه آموزشی،پژوهشی پویندگان راه اَشا
Video is unavailable for watching
Show in Telegram
آنچه هیچگاه از میان نخواهد رفت و راهکار بیرون رفت ایرانیان در پایان هزاره است
برگزاری ایین هایی است که از نیاکان خردمندمان برایمان به یادگار گذاشته اند، روزگاری که با هر پدیده ای در هستی هم انرژی و همسو بودیم می رقصیدیم و شاد بودیم و سپاسگوی پروردگار برای این همه افزونی ، باران می آمد می رقصدیم باد می آمد می سوردیم ، گرما می آمد آب بازی می کردیم ، سرما می آمد دور کرسی با داستان های اسطوره ای سلحشور می شدیم.
ما در این سرزمین کهن آموختیم که تاب بیاوریم و برای بقا دانش افزاییم و خرد پیشه کنیم و شادی کنیم و در گسترش شاد کوشا باشیم، زیرا که باور داریم شادی مردمان زَهر اهریمن است.

شادباش به همه ی مردمان ایرانشهربزرگ برای ثبت جهانی جشن بزرگ مهرگان در میراث مینوی جهانیان سازمان ملل متحد

#هومن_فروهری #اندیشکده_ایرانشهری #پویندگان_راه_اشا #جشن_مهرگان #ثبت_جهانی

https://www.instagram.com/pouyandegan.rah.asha/


🔘 خداشناسی (الهیات) زرتشتی، هماهنگ با دانش و خرد / فرآیند آفرینش و نگاهداری آن توسط خداوند اهورامزدا

● [بخش سوم]

✔️ در جهانبینی مزدیسنی زرتشتی، خداوند اهورامزدا جهان هستی را نخست در اندیشه و منش پاک (وهومن) خود پدید آورد. نسک بندهش در این مورد، رواج آفریدگان اورمزد را به وهومن نسبت می‌دهد.¹در گاهان اشو زرتشت می‌فرماید:
از تو می‌پرسم ای اهورا، به راستی مرا از آن آگاه فرما، کیست نگهدار این زمین در پایین و بالا که به سوی نشیب فرود نیاید، کیست آفریننده آب و گیاه، کیست که به باد و ابر تند روی آموخت، کیست ای مزدا، آفریننده منش پاک.² از تو می‌پرسم ای اهورا به راستی مرا از آن آگاه فرما، کیست آفریننده روشنایی سودبخش و تاریکی، کیست آفریننده خواب خوشی بخش و بیداری، کیست آفریننده بامداد و نیمروز و شب که مردم را به نماز همی‌خواند.² از تو می‌پرسم ای اهورا به راستی مرا از آن آگاه فرما، کیست آفریننده خشَترا و آرمئیتی ارجمند، کیست که از روی خرد احترام پدر در دل پسر نهاد؟ من می‌کوشم ای مزدا، که تو را به توسط خرد مقدس (سپنته‌مینو) آفریدگار کلّ بشناسم.²
پیام‌آور ما در این سروده‌های ژرف، با توجه به سیگنال‌ها و نمودارهای طبیعت به دنبال سرچشمه حقیقی هستی است، همانگونه که در بخش دوم این سری نوشتار نیز آوردیم، شناخت خداوند به یاری خرد و دانش تمثیلی ممکن است که در گفتار و سروده پیام‌آور ما آشکار است. در نهایت بیانات ایشان، خداوند اهورامزدا و نیروی آفرینندگی او (سپنته‌مینو) به عنوان آفریننده کلّ شناسانده می‌شوند. در نسک دینی بندهش نیز آورده‌اند که :
هرمزد پیش از آفرینش خدای نبود، پس از آفرینش، خدای و سودخواه و فرزانه و ضد بدی و آشکار و سامان بخشِ همه و افزونگر و نگرانِ همه شد. نخستین آفرینشی را که خودی بخشید، نیکو رَوشی بود؛ آن مینو که چون آفرینش را اندیشید، بِدان تن خویش را نیکو بکرد. زیرا او را خدایی از آفرینش بود.³
خداوند در وجدان وجود (دَئِنا)، و به وسیله سپنته‌مینو به آن جهان فروهری در وهومن خویش شکل داد،  آنگونه که اشو زرتشت فرموده است:
از تو می‌پرسم ای اهورا به راستی مرا از آن آگاه فرما، دین که از برای بشر بهترین چیزهاست، و آن دین من که با راستی (اَشا) یکسان است، امیدوار اینکه با گفتار و کردار پارسا و نیک، پیرو آنند، به بخشایش تو خواهند رسید ای مزدا.⁴
و باز در کتاب بندهش این موضوع را چنین شرح می‌دهد که:
هرمزد از روشنیِ مادی، راست گویی را آفرید و از راستگویی، افزونگریِ دادار آشکار می‌شود که همانا آفرینش است؛ زیرا او تن بیکران را از روشنی بیکران فراز آفرید و آفریدگان را نیز همه در تن بیکران بیافرید. تن بیکران از گذرائی زمان جداست. از این تن بیکرانه اهونور فراز شد، مینوی یَتااَهووَئیریو که آغاز آفرینش و فرجام آفریدگان از او آشکار شود؛ باشد که دین خوانند، چون دین به همراه آفرینش آفریده شد.⁵
دین و وجدان با راستی (اَشا) در هستی یکسان است که در هستی در جریان است. در فلسفه مزدیسنی همزمانی که آفرینش مستقل از خداوند است، جدا از وجود او نیست، چرا که مینوی ذرّات آفرینش در خداوند و با او هستند؛ پیدایی و نمودار ذرّه ذرّه آفرینش نیز به قدرت آفرینش اوست. جهان هستی متّکی به ذات او و او متّکی به قدرت خویشتن است.  باری در جای دیگر از سروده‌های پیام‌آور راستی، چنین آمده است که:
ای مزدا، تویی پدر مقدس این خرد، ای کسیکه جهان شادمانی بخش آفریدی و پس از مشورت با منش پاک (وهومن) به توسط آرمئیتی به آن صلح و مسالمت دادی.⁶
که این سروده اشو زرتشت نیز گویای پخش جریان راستی، و آرمئیتی (عشق و اندیشه راستین) در جهان هستی است. در راستای متن نقل قول شده از بندهش، مبنی بر آشکاری آغاز و انجام آفریدگان به مینوی سرود اَهونور، تفسیر نسک ورجاوند اوستا از این سرود رو مورد توجه قرار می‌دهیم، که ۵ آموزه دین را در بر دارد:
چنین است که زرتشت را اَهو و رَد شناختیم، اهورامزدا در نخستین اندیشه نزد آفریگان چنین است که او از همه بزرگتر است، زندگی خوب از آن مزداست، او آموزگار منش نیک است و اَهو را نشان می‌دهد، او آفرینش‌راست همانگونه که آفرینش اوراست.⁷
پس گویا که این سرود، سراسر مانتره‌ی ورجاوند است. سراسر آموزه‌های زرتشت است. هنجار و حقیقت هستی را نمایان می‌کند؛ آغاز و انجام آفریدگان. هدف از پیدایش هستی را چنانچه بخواهیم در غالب دو مفهوم کلی دینی بیان کنیم، بالندگی و رسایی مردمان از جوانب اندیشه، گفتار و کردار نیک (هَئوروَتات) و جاودانگی آفرینش از جنبه رسیدن به جهان آرمانی (اَمِرَتات) است.


✍ بهدین پارسا


○ پانوشت:
1 • بندهش؛ فرنبغ دادگی، ترجمه مهرداد بهار - بخش نخست
2 • اوستا، ترجمه ابراهیم پورداوود - گاهان هات ۴۴ بندهای ۴ ، ۵ ، ۷
3 • بندهش، همان
4 • اوستا، همان، بند ۱۰
5 • بندهش، همان
6 • اوستا، یسنا ۴۷:۳
7 • اوستا، یسنا ۱۴-۱۹:۱۲

🌐 @EchoesofGATAHA


همراهان گرامی در نیایش آتش در آذرگان (امروز) ، هنگام فرخنده روز آذر از ماه خجسته ماه آذر خوانده می‌شود.

✍ بهدین پارسا


Forward from: پژواک گاهان، آیین زرتشتی
Video is unavailable for watching
Show in Telegram
🔥 آتش نیایش ، با آوای بهدین پرهام اسمی 🔥


⚜ این نیایش توسط بهدین پرهام اسمی همانگونه که پیداست در روز وَهمن از ماه وَهمن خوانده شده. باورمندان میتوانند از سوی خود ، این نیایش را به مناسبت جشن آذرگان بخوانند.


#آذرگان


Forward from: پژواک گاهان، آیین زرتشتی
🌺 فرخنده جشن آذرگان بر همه ایرانیان نژاده خجسته باد 🌺


🔥 جشن آذرگان ، از جشن های ۱۲ گانه سال است و در این جشن زرتشتیان به ستایش ایزد آذر ، ایزد همه آتش ها و نورها می‌پردازند. احترام و ارادت قلبی نسبت به ایزد آذر ، سبب میشود که انسان در کردار و زندگی خود هم نسبت به نور و روشنایی و آتش که از آفریدگان نیک اهورامزدا هستند ، احترام داشته باشد.


#آذرگان


🌐 t.me/EchoesofGATAHA


Forward from: رادیو زرتشتیان 🌐
Video is unavailable for watching
Show in Telegram
🌺جشن آذرگان فرخنده باد🌺


🎖آرش وندا پیشکش میدارد



🌺پیشکش به شنوندگان رادیوzntv🌺

@zntv1


Forward from: «اَشِمْ وُهو»
↩️ فرزندان مهرنرسه و رد یک افسانه‌ی بی‌پایه درباره‌ی شاهنشاهی ساسانی

💠 یکی از افسانه‌هایی که معمولا نقل محافل ساسانی‌ستیزانه می‌شود، آن است که در دوران شاهنشاهی #ساسانی، ساختار سیاسی-اجتماعی تبعیض‌آمیزی وجود داشته است که یکی از ویژگی‌های بی‌چون‌وچرای آن، موروثی بودن پیشه‌ها بوده است.

💠 آنها به‌نادرست پیشه‌های چهارگانه‌ی دوران ساسانی را یک نظام طبقاتی می‌خوانند به گونه‌ای که کسی حق نداشته است میان پیشه‌ها جابه‌جا گردد و یا حتی فرزندش به پیشه‌ای جز پیشه‌ی پدر خود وارد شود.

💠 با این همه، چنان که پیش‌تر بر پایه‌ی نامه‌ی تنسر نشان داده ام، ادعای نفوذناپذیری پیشه‌ها در روزگار #ساسانیان، چیزی بیش از یک سخن بیهوده نیست.

💠 در نگاره‌ی بالا نیز می‌توانید اشاره‌ی مری بویس به درونمایه‌ی سنگ‌نبشته‌ی مهرنرسه -یکی از بلندپایه‌ترین مقامات دوران ساسانی در دربار شاهنشاهان یزدگرد یکم، بهرام گور و یزدگرد دوم- را ببینید. این سنگ‌نبشته از مشغول بودن سه فرزند مهرنرسه در سه پیشه‌ی گوناگون حکایت دارد.

✍ بهدین #تیرداد_نیک‌اندیش

🔥 @AshemVohu2581 🔥


🔥به خشنودی اهورامزدا🔥


آنگاه شکست و تباهی بر دروج فروخواهد آمد و آنان که به نیکنامی شناخته شده‌اند، به آرزوهای خویش خواهند رسید و به سرای خوش منش نیک و مزدا و اَشَه راه خواهند یافت.


#گاتها_یسنا_هات_۳۰_بند_۱۰


(برگردان جلیل دوستخواه)


💠 دیده من :

اشو زرتشت در ادامه اندرزهای خود، به سرانجام روشن هستی، مردمان نیکنام و جایگاه ایشان اشاره می‌کند. پس از اینکه در سطح هستی و در سطح راه و روش گزینش و زیستن با دو گوهر همزاد و متضاد یکدیگر آشنا شدیم و به ماهیت آن دو پی بردیم، بایستی در عمل اکنون بسنجیم و در آینده پیش‌بینی داشته باشیم که سرانجام هر یک از این دو گوهر همزاد و متضاد و زیرمجموعه آنها چه خواهد بود. پیام‌آور ما در بند ۴ از همین هات، آشکارا چهارچوب و قاعده کلی را به مردم شناسانده است، به گونه‌ای که بدترین زندگی پیروان دروج و بهترین زندگی ازآن جبهه اهوراییان و پیروان اَشه است. و همچنین در بندهای بعد از این، به شرح گزینش راه و روش زندگی بر اساس قواعد و چهارچوب‌های دو مینوی همزاد و متضاد، توسط افراد می‌پردازد. اشو زرتشت خواهان آنست که در جبهه راستی و ازآن خداوند اهورامزدا باشد، و بر ضد جبهه دروغ و نابسمانی در هستی نبرد کند. با سنجش نوع اندیشه و گفتار و کردار دروج و اثرات آنها در جای‌جای هستی به راستی می‌توان فهمید که دروج هرگز در جهان هستی که آفریده خداوند است، سازگار نیست و مخرب چیزهاست. به گفته پیام‌آور راستی، این نابسامانی سرانجام بر خواهد افتاد به یاری خداوند و مردمان نیکنام و اهورایی در جبهه راستی و درستی.



✍ پارسا


🌐 @‌EchoesofGATAHA


Forward from: پژواک گاهان، آیین زرتشتی
🔹 پَتِت (توبه) در آیین زرتشتی

امروزه مذاهب گوناگون از پیروان خود می‌خواهند تا هنگامی که خواسته یا ناخواسته مرتکب اشتباهی شدند، به گونه‌ای اقرار کنند به اشتباه خود و پس از طی کردن فرایندی، گناه و اشتباه خود را پاک کنند. مذاهبی که چهارچوب مشخصی برای پیروان تعیین می‌کنند، هرگز تغییری در نوع فرآیند پَتِت (توبه) ایجاد نمی‌کنند. دین زرتشتی اما در این‌باره پیروان را به طی کردن فرایندی مشخص و غیرقابل تغییر وادار نمی‌کند. برخلاف آن، دین زرتشتی همواره با پیروان مدارا می‌کند و به غیر از اصول پایه‌ای که تغییر ناپذیراند، در دیگر زمینه‌ها انعطاف پذیر است؛ چرایی اینکه دین زرتشتی در زمینه‌های گسترده انعطاف پذیر است، اینست که افزون بر پیشداشت‌ها و باورهای پایه‌ای، از دانش و پیشرفت‌های روز دنیا دست نکشیده.
یکی از باورهای دینی و سنتی زرتشتیان، باور به کار پَتِت می‌باشد؛ زرتشتیان در درازنای زندگی خود بایستی هرگز به سوی نادرستی و گناه و بدی نروند، اما اگر خواسته یا ناخواسته مرتکب اشتباهی شدند، می‌توانند با اجرای آیین پَتِت زمینه‌های گناه و نادرستی را از وجود خود بزدایند.
و اما درمورد فلسفه پَتِت، باید یادآور شد که نمود و تجلّی معمول نیکی و بدی در وجود آدمی به سه گام بیان شده است، اندیشه پایه، گفتار پایه و کردار پایه که طبیعت انسان به ترتیب این سه پایه، نیکی و بدی را در خود بروز می‌دهد که هر یک را منشاء و سرآغاز جدایی است.

در آغاز، آن دو مینوی همزاد و در اندیشه و گفتار و کردار، یکی نیک و دیگری بد، با یکدیگر سخن گفتند. از آن دو، نیک‌آگاهان، راست را برگزیدند، نه دُژآگاهان.¹

در این بند، پیامبر راستی، دو مینوی آغازین را همزاد در اندیشه و گفتار و کردار یکی نیک و یکی بد را به عنوان پیشداشت بیان می‌کند؛ سپس تجلّی این دو در نهاد آدمی، و در نهایت گزینش این دو، نزد انسان‌ها که باز می‌فرماید آن دسته کسانی که زمینه و پایه وجودشان استوار بر نیک‌آگاهی است، راستی را گزینش می‌کنند.
همین گزینش در اندیشه پایه، سپس در گفتار و کردار نمود پیدا می‌کند و به راستی یا گناه شناخته خواهد شد.
چنانچه این سه گام اساسی را در نظر داشته باشیم، مراحل بازگشت از گناه و تعهد نسبت به راه راستی را نیز خواهیم یافت؛ چنانچه بخواهیم از گناه و نادرستی روی برگردانیم، نخست بار بایستی زمینه و پایه (اندیشه و منش) خود را از گرایش به نادرستی بازداریم. در گام بعد اقرار کنیم که ما این کار را انجام دادیم و به قصد داریم به سوی راستی بازگردیم. دقیقاً در این گام پَتِت در گفتار را خواهیم داشت که بازگشتن به راستی و اقرار به گناه و ترک آن را به زبان خواهیم آورد. گام سوم و نهایی، تایید کار پَتِت از سوی خود ماست. در روایتی از مجموعه روایات رده پایین زرتشتی، بنام سد در بندهشن، درمورد پَتِت در کردار چنین آمده است:

و توبه آنست که از کاری توبه کنند و دیگر نکنند، چرا که اگر کنند، آن (گناه) بازمی‌گردد.²

آشکار است که در طی این فرایند، کردار آدمی که بخش بزرگی از برون‌مایه پَتِت می‌باشد، بایستی از گناه پاک باشد. بنابر همان روایات که یاد شد، بهتر است که در این فرایند، موبد یا هیربد و یا مرد درست کرداری نیز شاهد باشد.
گفتنی است که تنها اقرار به پَتِت و پشیمانی حاصلی ندارد و در گفتار اشو زرتشت تنها کار و کوشش در همه زمینه‌هاست که به رهایی می‌انجامد؛ به ویژه در این زمینه که حتماً نیاز است به کار و کوشش برای ترک ناراستی و دروج.


✍ پارسا


● پانوشت:
1 • اوستا؛ گاتها هات ۳۰ بند ۳
2 • سد در بندهشن؛ در چهل و پنجم



🌐 @EchoesofGATAHA


● [ بخش دوم ]

• شرح دوبُن‌انگاری:
دوبن‌انگاری دینی نیز چنانچه در تعریف بالا آوردیم، اِنگاشتن (در نظر گرفتن) دو بُن ، ریشه یا منشاء در هستی است. در مبانی باورهای دینی، تنها بُن آفریننده تن (نمود، گیتیگ) و روان (معنویت، جانمایه) جهان هستی، اهورامزدا خداوند است. و اهریمن بُن مخرّب، مسئول تمام آفت‌ها و نابسامانی‌ها در همین هستی است. در مبانی فلسفه دین، اهریمن قابلیت‌های والا و شایسته برای برابری کردن با اهورامزدا خداوند را ندارد، صرفا یک مخرب ذاتی است که در هرآنچه خداوند آفریده، آفت و نابسامانی می‌اندازد. در این روزنه دیدگاه تاریخی دین زرتشتی، گام نخست پس از ارائه مبانی، ریشه و منشاء نابسمانی‌ها و شرارت‌ها از وجود پا‌ک خداوند دور می‌شوند. در این روزنه دیدگاه دینی همچنین، دستکم یک دلیل منطقی و محسوس برای موجودیت آفریدگان ارائه می‌شود و آن، همین است که اهورامزدا هرآنچه هست را در گستره‌ی قدرت خویش نمودار و متجلّی ساخت برای راندن آن متجاوز بدکار. این ویژگی خاص‌ در نظریه تک‌بن‌انگاری و توحید وجود ندارد، چرا که در بهترین حالت، خالق توحیدی بر مبنای خواسته و کام خود، دست به خلقت زده است. برخی به اشتباه گمان می‌کنند که دین زرتشتی، ستایش دو خدا را مجاز دانسته و ترویج کرده؛ در حالی که شواهد دینی نشان می‌دهند که زرتشتیان همواره از بُن مخرب و بد (اهریمن) بیزار بوده‌اند و شکستگی آن را خواستار می‌شدند و این قاعده تا اکنون نیز برقرار است و خواهد بود. تنها خداوند و آفریننده جهان در مبانی باورهای ما زرتشتیان، خداوند یکتا اهورامزداست.

✔️ با این همه، چگونه می‌توانیم تشخیص دهیم که کدام از این دو روزنه دیدگاه بهتر و عقلانی‌تر هستند؟

• برای پاسخ این مسئله بهتر است بار دیگر اذعان کنیم، از جنبه تاریخی و پشتوانه سنتی، و همچنین شواهد و متون دین، همگی تایید می‌کنند که مبنای باور ما دوبُن‌اِنگاری است. اما کماکان تا همین دوران کنونی، برداشت و نظریه نوین‌تری تحت عنوان تک‌بُن‌انگاری نیز ارائه شده که فارغ از پشتوانه سنتی و تاریخی و دینی بوده و بر اساس برداشت بهدینان از بندهای گاهان اوستا ارائه شده است. در این نوشتار کوشش کردم که از منظر جهانبینی هر دو را به شکل کوتاه شرح بدهم؛ حال در اینجا به یک نتیجه و نظریه کامل‌تر در تعریف می‌رسیم. بر اساس مبانی دینی و همچنین تعریفات مبانی، می‌توان گفت که جهانبینی زرتشتی " دوبُن‌اِنگارِ تک‌بُن‌گِرا " می‌باشد. به این معنا که در تعریف جهانبینی، اِنگاشتن دو بُن و منشاء در هستی (با توجه به پیوند اِنگار) و همچنین در ادامه، گِرایش به یک بُن و ریشه در هستی (با توجه به پیوند گِرا). در تفسیر چنین است که فلسفه دین زرتشتی در حالت عادی، دو بُن و منشاء را در هستی تعریف می‌کند و سپس در باور، تنها به یکی از آنها (اهورامزدا) گرایش دارد.

* به عنوان نویسنده این متن، بهترین نتیجه‌ای که به آن رسیدم پیرامون جهانبینی دین، از این قرار است.


✍ پارسا


🌐 @EchoesofGATAHA


🔶 شرحی بر دو روزنه دیدگاه دوبُن‌اِنگاری و تک‌بُن‌اِنگاری؛ کدام شیوه نگرش بهتر است؟

● [ بخش اول ]

در گاهان اوستا هات ۳۰ بند ۳، برای نخستین بار به یکی از چالش برانگیزترین مسائل اعتقادی زرتشتی می‌رسیم. در بین علاقه‌مندان و هاوشتان دینی (دین‌آموزان) گاهی این مسئله جهانبینی از طولانی‌ترین و مفصل‌ترین مباحث است. یکی از آنها برداشت اصیل و تاریخچه‌دار دوبُن‌اِنگاری است، و نگرش دیگر، نگرش نوین‌تر و برداشتی جدید از گاهان، تک‌بُن‌اِنگاری است. حال به هر کدام از این دو شیوه نگرش می‌پردازیم و راه بهتری را در پایان سخن به پیشنهاد می‌گذاریم.

● تک‌بُن‌اِنگاری: همانگونه که از خود واژه نیز پیداست (تک + بُن + اِنگاری) به معنای باور داشتن به یک بُن و سرچشمه برای کل هستی و هرآنچه در هستی وجود دارد، می‌باشد. هر چیزی در هستی رخ بدهد، در ریشه به همان بُن بازمی‌گردد.

● دوبُن‌اِنگاری: در این نگرش نیز واژه بیانگر باور است؛ در این نگرش (دو + بُن + اِنگار) باور بر این است که برای همه موجودیت هستی یک بُن و سرچشمه وجود دارد، و در مقابل این سرچشمه راستین، یک بُن خرابکار نیز فعال است. نکته مهم در اینجاست که بُن خرابکار، یک بُن شایسته ستایش و خدایی نیست. و تنها یک بُن به عنوان خداوند پذیرفته و ستایش می‌شود.

این مسئله در پایه و اساس حول ۲ مفهوم اصلی (سپنتامینو - انگره‌مینو) می‌چرخد؛ بر این اساس‌، استدلال‌های هر یک از دو شیوه و نگرش بالا را در حوزه جهانبینی، بررسی می‌کنیم.

• شرح تک‌بُن‌انگاری:
تک‌بن‌انگاری چنانچه در تعریف هم گفته شد، تنها به وجود یک بن در هستی باور دارد و بر همین اساس هم همه چیز در هستی را در ریشه و نقطه آغاز، به همان سرچشمه نسبت می‌دهد، حتی اگر چیزهایی بار منفی ذاتی داشته باشند و نیک نباشند. بنابراین در تعریف و برداشت اولیه، مفهوم توحید را می‌رساند؛ اما باید در نظر داشت که توحید تمامی جوانب ، احتمالات و اتفاقات هستی را، ذیل قدرت همان یک بُن و منشاء می‌داند. در نظریه تک‌بُن‌اِنگاری زرتشتی، تمامی اتفاقات و احتمالات هستی (خوب یا بد) به شکل تقسیم شده مابین هستی آفرینش خداوند و اختیار انسان‌ها توجیه می‌شود. باید توجه داشت که اگر اینچنین بخواهیم در مبنای فکری قرارداد کنیم، تمامی خوب و بد در هستی (اختیاری یا جبری) توجیه می‌شوند و هیچ‌گاه علّت و ریشه و شک و شبهه را جویا نمی‌شویم. برای نمونه چنانچه پدیده "بیماری" را به عنوان یک وجود فعال و متغیر در نظر بگیریم و بخواهیم کیفیت، ماهیت و یا نیکی و بدی آن را بسنجیم، در هر صورت باید بگوییم که این پدیده نیز یکی از آفریدگان خداوند در هستی است. بیماری در بهترین حالت خود، دارای زیان اکثریت و سود احتمالی اقلیت است، به این معناست که یک پدیده "بد" قلمداد می‌شود؛ حال اینکه وجود این پدیده زیانبار را به وجود پاک خداوند نسبت بدهیم، عقلانی نیست، چرا که بر مبنای عقیده توحید [قدرت و علم مطلق خداوند] او با قدرت و علم مطلق خودش، پدیده زیانباری را بر خلقتش مسلط گردانیده و این بدخواهی است. گاهی نیز گفته می‌شود که او برای آزمودن خلایق و نیز پادافره (جزا) اینگونه پدیده‌ها را خلق کرده؛ در این حالت، علم مطلق خداوند زیر سوال می‌رود که چرا با وجود این قابلیت، خلایق را می‌آزماید؟ و همچنین اگر او برای پادافره گناهکاران این پدیده زیانبار را در هستی ایجاد کرده، پس این نشان‌دهنده بدخواهی اوست، چرا که خداوند با علم مطلق، به گناه یک گناهکار در زمان آینده، آگاهی دارد و قطعاً خود او نیز در رخداد آن گناه شریک است، به این دلیل که اتفاقی بی اِذن و اجازه او در جهان رخ نمی‌دهد، با این وجود، گناهکار را مجازات می‌کند. همچنین در این نظریه ما چنین متوجه می‌شویم که در هستی، عدالت و یکسانی وجود ندارد. برخی از موجودات، ابزار سرکوب دیگران می‌شوند، برای مثال، ویروس‌ها عامل سرکوب نوع حیوان و انسان‌ هستند و نوعی حیوان، ابزار سرکوب نوعی دیگر. تا به اینجا کوشش شد که شرح کوتاهی از دیدگاه تک‌بن‌انگاری نوشته شود. در ادامه به شرح کوتاهی از دوبن‌انگاری نیز خواهم پرداخت.


Forward from: فریدون راستی
Video is unavailable for watching
Show in Telegram
📹 نماز زرتشتی با اجرای فریدون راستی

سروش واژ
اوستای کشتی افزون
ستایش یکتا خداوند
برساد

🍃 @rastih72 🍃


Forward from: پژوهشکده تاریخی کیومرث
🔸 مباحثی درباره متون و دانش پزشکی در اثر گزیده زادسپرم

" اثر زادسپرم در بر دارنده بخشی بسیار با اهمیت در زمینه پزشکی هم هست (فصل‌های ۲۹-۳۵) که به جز دیگر رساله کوتاه پزشکی در کتاب سوم دینکرد تنها اطلاعات موجود در این شاخه از دانش در کتاب‌های پهلوی به شمار می رود. نویسنده انسان را دارای سه جزء می داند: تن، جان و روان. توصیفات متن در وظایف الاعضا و تشریح یادآور زمینه پزشکی به شمار می رفت. اما بخش هایی که درباره روان یا نفس است عمدتا ایرانی است و تنها نشانه هایی از اندیشه های هندی و یونانی را می توان در آنها یافت. آن دسته از مسیحیان نسطوری که در ایران سکنی گزیدند و مدارسی را بنیان نهادند و در آنها به تدریس پزشکی مشغول شدند. رساله زادسپرم شباهت‌های جالبی نیز با نوشته های اخوان الصفا دارد که در قرن چهارم هجری در بصره به نشر عقاید باطنی مشغول بودند و اعتقاداتشان متاثر از اندیشه های ایرانی، یونانی و هندی بود. "

📚 تاریخ ادبیات فارسی؛ زیر نظر احسان یارشاطر
[بخش ادبیات ایران پیش از اسلام]
✍ به کوشش رونالد امریک و ماریا ماتسوخ
ص ۲۲۲ و ۲۲۳

⚜ پژوهشکده تاریخی کیومرث
🏺
@institute_keyumars

20 last posts shown.

1 385

subscribers
Channel statistics