ቅዳጅ ገፆች📜

.
.
.
"ሀሴት የምር እየሳቅሽ ነው?"

"አይ አብርሽ፤ ምን እንድል ጠብቅህ ነበር? 'አትተወኝ የኔ ፍቅር ይበቃናል' ወይስ 'ካላንተ መኖር አልችልም፤እሞታለሁ' እንድልህ?"

"ምንም ባይበዛ ይሄን አልጠበኩም።ልብሽ ሚሰበር መስሎኝ ነበር ለረጅም ጊዜ ይዤው የነበረው።አንቺ ግን..."

"ሰውነታችን በተለይም ነጩ የደም ህዋሳችን(WBC) አዲስ የpathogen invasion ሲያጋጥመው ይደነግጣል።በቶሎ ማገገም ይከብደዋል።ምንነቱን ለማያውቀው በሽታም በለው ምን ለመከላከል ጊዜ ይወስድበታል።ተጎድቶም ቢሆን ግን ያገግማል።ከጊዜያት በኋላ ግን ያን pathogen በድጋሚ መጥቶ detect ሲያረገው እንደ መጀመሪያው አይሆንም። Already ያንን ነገር experience ስላረገው አዲስ አይሆንበትም።so ራሱን ለመከላከል ዝግጁ አድርጎ ይጠብቃል። ደማችን ውስጥ ስላሉት antibodies ማሰብም ትችላለህ።እና ምን ልልህ ነው ከብርሀኑ ጎን ጨለማ መኖሩን ረስቼው አላቅም።ከፍቅር አንድ ቀን አለመፈቀር ይኖራል።ከዚ በፊት ብዙ ያፈቀርኳቸውን ነገሮች አጥቻለሁ።ከማንም በላይ ታውቃለህ ያን።ከመፈቀር አጠገብ መ:ሰልቸት፤ስሜት ማጣት አለ።እኔም ልክ እንደ white blood cell ራሴን ብዙ ጊዜ ለተጎዳሁበት ነገር ዝግጁ አድርጌ ነበር።ስሜትህን ካንተ በፊት ነው የተረዳሁት።እንድትሰማው እድል ሰጥቼህ ነው።"

"ምን ማለት እንዳለብኝ አላውቅም።ግን አንቺ እንድትጎጂ አልፈልግም ነበር ማንም እንዲጎዳሽም አልፈልግም።"

"አብርሽ ቀለል አርገው።አትጨናነቅ።እኔ አልጎዳም በማፍቀሬ አልፀፀትም።በአንተ ውስጥ የሌለን ስሜት ልጭንብህም አልሻም።ፍቅር ከአንድ ወገን አይሆንም።ካልሆነ ልክ እንደ አጋም እና ቅንጭብ አንዱ ወጊ አንዱ ደሚ የሆነ ግኑኝነት ይፈጠራል።ስለዚህ ልክ ነህ።መቋጫ እናበጅለት።"

"አ...አዎ።"

"ብቻ አደራ እንደ ክፉ ex እንዳንተያይ።አንዳንዶች ስንት ነገር አብረው ያሳለፉትን ሰው እንደ አባታቸው ገዳይ አድርገው ሲተላላፉ ይቀፈኛል።ብቻ አንተም እንዲያ እንዳታረግ ካልሆነ ለእቴቴ ነግሬ ነው ማስመዘልግህ።ሃሃሃ..."

"እብድ ነሽ።እንዴት እንደዛ አረጋለሁ ምንም ቢሆን ትዝታ አለን የምንጋራው ደሞ እወድሻ..."
"አብርሽ እንደ ማይተዋወቅ ሰው እንዳንሆን ነው ያልኩት።ከዚህ በኋላ መመለስ የለም።መንገዳችን ተገንጥሏል።ትዝታችንም በየጓዳው ይቀመጣል።'የበፊት' ብለን የጣልነው ታሪክ አለ።ከንፁህ ጓደኝነታችን እና አሁን ከቆምንበት አፅናፍ መሀል ላይ የነበረውን ቆርጠን እንጥለዋለን።እንዲያ ማትችል ከመሰለህ ሁሉም ይቁም እና ሙሉ ታሪኩ ይሰረዝ።አቋምህን ግልፅ አርግልኝ።"

"እኔንጃ...ሀሱ መቻሌን አላውቅም።"

"ጥሩ። መልካም ቀን አብርሀም።መልካም ህይወት።"

ቆማ ጨብጣው ሄደች።ተመልሳ መጥታ ከእቅፉ እንደምትገባ ነበር ያሰበው።አልዞረችም።በተቃና እርምጃዋ እንደ ሁሌውም ቀና ብላ በፍጥነት ራመድ እያለች ከአይኑ ተሰወረች።እጎዳት ይሆን ብሎ የከፈተው መንገድ ተመዞ ተመዞ እሷን ሸኝቶ መለሰው።ጠብ! አንዲት እንባ አመለጠችው።

✍️🏼ቃል

https://t.me/Piece_of_pages
https://t.me/Piece_of_pages

✨️✨️✨️


"ምን ሆነሻል?" የያዘችውን መፅሀፍ ከሩቅ አይቶታል።ከ15 ቀን በፊት ከራሱው የወሰደችው መፅሀፍ፤ምን ሆኛለሁ?ሰላም ብሏት ቁጭ አለ።ቀኑ ቅዳሜ ነው፤"ቅዳሜ -ዘ-አቢዳን"። በየሳምንቱ ቅዳሜ ይገናኛሉ።ስለ ሳምንቱ፣ስለ መፅሀፍ፣ስለ ቤተሰብ፣ሶሻል ሚዲያ ላይ ስለሰሙት፤ስለ ኳስ(ስለዚስ እሱ ያወራል እንጂ እሷ አዳማጭ ነች። ) ሳይቀር ሚወያዩበትን ቀን፤ "ቅዳሜ ዘ አቢዳን"(ኪዳን እና አብርሃም ሲቀየጥ ሚወጣ ቃል ነው።ሌላ ትርጉም ይኖረው ይሆን?) ብለው ሰይመዋት በየሳምንቱ ይዘክሯታል ።እነሆ ዛሬም የዘውትር መዳረሻቸው የሆነው ካፌ ተገናኝተዋል።

በአይኑ አስተናጋጅ እየፈለገ "እንዴት እየሄደ ነው?እንዲህ መፅሀፍ ላይ ስትቆዪ አይቼሽ አላውቅም?ከበደሽ እንዴ!" ሚከብድ መፅሀፍ እንዳልሆነ ያውቃል።እስካሁን አለመጨረሷ ግን የምርም ገርሞታል። አስተናጋጁ መጥቶ ኖሮ ለሁለቱም ማኪያቶ አዘዘ።ከአፍታ በኋላም አስተናጋጁ የታዘዘውን ይዞ መጣ።

"የሳይኮሎጂ ይዘት ያለው መፅሀፍ ሳነብ ይሄ የመጀመሪያዬ አይደለም ታውቃለህ።በዛውም ልክ እንዲህ ያሉ መፅሀፍቶችንም አላዘወትርም።ልብወለድ ማነበውን ያህል እንዲህ አይነት ይዘት ያላቸውን 3 ወይም 4 ቢሆን ነው ያነበብኩት።አይገርምህም ይሄ ግን ተለየብኝ።" የቀረበላትን ማኪያቶ ፉት አለች።የዛሬው የመክፈቻ ርዕስ ይሄው መፅሀፍ መሆኑ ሆነ።

የመጀመሪያውን ዕትም 2016 ላይ ገዝቶ ከአንዴም ሁለቴ አንብቦታል።ከዚህ በፊት እንድታነበው ጠቆም አርጓት የነበር ቢሆንም ችላ ብላው ነበር፤በዛ ሰዓት የምትመርጠው ይዘት ስላልነበር።ከሁለት ሳምንት በፊት ግን በየሶሻል ሚዲያው የዝናው መቀጣጠል ስቧት "ልሞክረው" በሚል ስሜት ጠይቃው ሰጥቷት ነበር።
"ምን ተለየብሽ?" እሱም በረድረድ ያለውን ማኪያቶ ፉት ብሎ ትኩረቱን እሷ ላይ አረገ።

"አጠቃላይ ይዘቱ።እያንዳንዱ ርዕስ የተለያዩ ሰዎችን እያስታወሰኝ ነበር ማነበው።እስከዛሬ በዙሪያዬ የነበሩ ሳሉን አይቼ ኒሞኒያውን ሳልረዳላቸው በጭፍን treat ያረኳቸውን ሰዎች፤ከዚያም አልፎ መጥፎ ስም ሰጥተን 'እሷ/እሱ እኮ ፀባዩ/ይዋ ነው።' ብለን እስከነ ኒሞኒያቸው አንቅረን የተፋናቸው ሰዎች ስንት አሉ።የሰዎች ባህርይ አሁናዊ ሳይሆን ትላንታዊ መሆኑን፤ በአጠቃላይ አሁን ላይ ሰዎችን የማይበት እይታ ከመፍረድ ላቅ ያለ ሆኗል።"

"Interesting የገመትኩትን ሀሳብ ነው በትክክል የተረዳሽው።ግን አንቺስ ኪዳን?"

"እኔ ምን?"

"አንቺስ ምን ሆነሻል? መፅሀፉ ምን ሆነሻል ብሎ ነገረሽ።ከሌሎችም ባሻገር ራሳችንን እንድንጠይቅ የሚገፋፋ ሀሳብ ይመስለኛል።"

"እኔ...አብርሽ አላውቅም።የኔነቴ ማንነት በቅጡ ማውቀው አይመስለኝም።you know መፅሀፉ በደንብ ነው ችግሮቹን ያብራራቸው።But, I just can't find myself in this book." የምሯን ነበር።የምርም መፅሀፉ የጠቀሳቸው ሳሎች እንዲሁም ኒሞኒያዎች ከእሷጋ የሚጣጣሙ አልነበሩም፤ወይም አልተራዳችውም።

"ህምም...ምናልባት 'ደና ነኝ/ምን ሆንኩ?' ከሚሉት ወገን ራስሽን አስቀምጠሽው እንዳይሆን እእ?"

"No no, I know ደና እንዳልሆንኩ።ግን በቃ እኔን ወይም ትላንቴን የሚመስል ሀሳብ ማግኘት አልቻልኩም። "

"ምናልባትም ራስሽን አላወቅሽም ይሆናል።ሰዎች self knowledge የሚለውን ሀሳብ እንደ ተራ ነገር ሲቆጥሩት አያለሁ።ወደ ውስጣቸው መመልከትን አይሹም።እንደውም ስለ ራሳቸው እነሱ ከሚያስተውሉት በላይ ሌሎች observe የሚያረጉት ይበልጣል።አንዳንድ ሰዎች አጋጥመውሽ አያውቁም በጣም ንዴታም።ንዴት ስልሽ በጣም የሚረብሽ፣ግኑኝነትን የሚያበላሽ እና even ሌሎችን ሳይቀር negative energyን የሚያጋባ ንዴት ይዘው Anger issue እንዳለባቸው ስትነግሪያቸው 'ኸረ እኔ እንደዚህ አይደለሁም።ስራው ነው ፣ሚስቴ ናት፣ባሌ ነው እንድናደድ የሚያረጉኝ እንጂ እኔ እንደውም ሰላማዊ ሰው ነኝ' ብለው ይከራከራሉ ወይ ደሞ ስለ እነሱ መጥፎ ንዴታምነት የሆነ ሰው ሲያወራ ሲሰሙ ወደ ውስጣቸው ከመመልከት ይልቅ ራሳቸውን ከእውነታው ያርቃሉ።እንደውም ያወራውን ሰው ሳይቀር ስለ እነሱ መጥፎ ነገር ለመንዛት እንደተላከ ጠላት ይፈርጁታል። " በማኪያቶው ጉሮሮውን አርሶ የእሷን ሀሳብ ለመስማት ዝም አለ።

"ልክ ነህ እንደውም የራሳቸውን ነፀብራቅ በሌሎች ውስጥ ስለሚያዩት አሁንም ቢሆን ወደ ራሳቸው ከማዘንበልና ከመመልከት ይልቅ ትከከለኛ ማንነታቸውን ያሳያቸውን ሰው ይርቁታል፤ያርቁታል።" አለችው

"ለምን ይመስልሻል ያንን ሚያረጉት?"

"ofcourse ያላቸውን መጥፎ ስብዕና ሲያዩት ያስፈራቸዋል።ይሄ እኔ አይደለሁም ይላሉ so ሚያስፈራ እውነት ከመጋፈጥ ይልቅ ምቹው ውሸት ላይ ይንተራሳሉ።"

"በትክክል።ለዛ ነው ራስን መረዳት፤ወደ ራስ ውስጥ መመልከት አስፈላጊ ሆኖ ሚገኘው።አንቺ ሳታጤኝው የቀረሽውን ባህርይ ሌላው ቢነግረሽ ወይም ሊያሳውቅሽ ቢሞክር already ስለማታውቂው ሰው እንደሚያወራ አርገሽ ልትረጂው ትችያለሽ።Every little feeling, every little childhood memory does matter. You don't know መቼ affect እንደሚያረግሽ።ውስጥሽ እንዳለ ማታውቂው ስሜት የሆነ ጊዜ ላይ ገንፍሎ ወጥቶ አንቺንም በዙሪያሽ ያሉትንም ሊያቃጥል ይችላል።" ትንፋሽ ወስዶ አጤናት።ሀሳቡን እያብላላችው ነው።እሷም በበኩሏ ዝም አለች። ያለው ነገር ትክክል ነበር።

"ምናልባት...አንቺም ማመን ያልፈለግሽው ወይም የምርም ያላጤንሽው አንቺነት ይኖርሽ ይሆናል።አንዴ ለራስሽ እድል ስጪውና ለመረዳት ሞክሪ።መፅሀፉን ስታነቢ እንዳሰብሻቸውና እንደተረዳሻቸው ሰዎች ራስሽን መርምሪው 'ምን ሆኛለሁ?' ብለሽ ራስሽን ጠይቂ።"
ሀሳብ ውስጥ ዘፈቃት። የምርም 'ምን ሆኛለሁ?' ብላ አሰበች።

✍️🏼ቃል

https://t.me/Piece_of_pages
https://t.me/Piece_of_pages

‎ ሁሌም ስንጨቃጨቅ ያዩናል...."ስታስቀኑ" ብለው ማለፍ ደግሞ ልማዳቸው ነው። አላውቅም ለምን እንደሆነ ግን ሳንጣላ ከዋልን ወይ ያጎደልኩባት ወይ ደግሞ ያጎደለችብኝ ነገር ይኖር ይሆናል ብለን አስበን ምንጨቃጨቅ ሰዎች ሆነናል.... አንዳንዴ መጣያ ሰበብ እራሱ እንፈልጋለን... የሆነ ቀን የክረምቱን አየር እየማግን "ስማማ" አለችኝ.... "ወዬ"
‎"ከናንተ ቤት ብመጣ ግን ታሳድረኛለህ" አለች አኳኋኗ የነገር መሆኑን የነቃሁባት እኔ "እንዴታ አንቺን ያላሳደርኩ ማንን አሳድራሁ" አልኳት ያሰበችው ነገር እንዳልተሳካ ስላወቀች "እሺ እናትህ ማናት ቢሉህ ማናት ትለኛለህ"
‎"እህ ጓደኛዬ ነዋ" አልኳት...ትንሽ ዝም አለችና "እሺ ለኔ ብለህ አልጋህን ትለቅልኛለሃ.... አንተ መሬት ላይ ወይም ሶፋ ላይ ትተኛለሃ.... ደግሞ እኮ ሶፋ በጣም ይመቻል እኮ ብታይ..." አለች......  እኔም ትልቅ ችግር እንዳለብኝ ያወኩት ከዚ በፊት ከሌሎች ጓደኞቼጋ ለይምሰልም ቢሆን ማባብላቸውና ማቆላምጣቸው ነገር እሷ ላይ አድርጌው አላውቅም......  ትንሽ አቆላምጣት እና አደፈርሰዋለው።
‎
‎"ደግሞ በቤቴ መጠሽ መሬት ልወርድልሽ ያምርሻል.....  ባይሆን ሶፋ ያለሺው ላንቺ ቅርብ ይመስላል እዛ ላይ ትተኛለሽ...." ይሄኔ ደስ አላት ነገሯን ልትጀምረኝ ነው
‎"እህህህህ እንግዳ እኮ ነኝ..... ደግሞ እንግዳ ባልሆንስ ለኔ ስትል እኮ መሬትም እንኳ ማደር ነበርብህ.."
‎"እሺ ልጠጋልሽ" አልኳት....ለጊዜውም ቢሆን ተጨቃጨቅን እና ተጠጋግተን ልንተኛ ተስማማን.......  መስማማታችን ለሁለታችንም ምቾት የሰጠን አልመሰለንም መሰል በ ሶኬት ቦታ ተጣላን።
‎
‎ "ውይ ስታስቀኑ በማርያም" የሚሉኝ ጓደኞቼ "ምናለ 1 ቀን በኔ ቦታ ሁነህ ብታያት" ብዬ አልፋለሁ። እውነት ለመናገር ቀኑን ሙሉ ሳትሰድበኝ ከዋለች የሆነ ነገር እንደሆነች ነው ሚሰማኝ ይጨንቀኛል።
‎
‎አጤ ምኒልክ ነው አሉ....ህዝቡ ላይ ግብር ሲጨምር ህዝቡ ሲጮህበት.....ሲጨምር ሲጮሁበት ቆዩና አጤውም መጨመር ቀጠሉ ህዝቡም  ዝም አሉ.....  ይሄኔ አጤው የህዝቡን ዝምታ ፈራሁት ብሎ የጨመረባቸው ግብር ቀንሷል።
‎ እንዲያ ነው የኔና የሷ ነገር .... ዝም ከተባባልን ይጨንቀናል።
‎
‎
‎ እውነተኛ ታሪክ ላይ ነው የጨማመርኩበት!
‎
‎ ዮኒ
‎      ኣታን @yonatoz
‎
‎Share @Yonny_Athan
‎Share https://t.me/storyweaver36

✨️እናቴ ሰርግ ያስቀናታል✨️
(ክፍል 7)--The last one

"...ከአገልግሎቴ ብርቅም የምሰራው በቤተክርስቲያኗ ህንፃ ስር ነበር።ክህነቴ መፍረሱን እና መውለዴን የሰማ የሰፈር ሰው ወሬው አላስቆም አላስቀምጥ አለኝ።በእያንዳንዷ ውሎዬ በዙሪያዬ ካሉት ሰዎች ጋር አንገት ለአንገት ተናንቄ መኖር ጀመርኩ።ከጓደኛ እስከ ዘመድ መስማማት አልቻልኩም ነበር።እህቶቼ ሳይቀሩ ጀርባቸውን ሰጡኝ።በመሀል አንዱ ጓደኛዬ ስለዝውውር መጠ:የቅ መከረኝ።እኔም በነገሩ አስቤበት የበላዮቼን ዝውውር ስጠይቅ አጓጉል ቦታ መደቡኝ፣መበቀላቸው ነበር።ሁሉንም እርግፍ አድርጌ እዚ ያለውን ወንድሜን ምንም አይነት ስራ ቢሆን እንዲፈልግልኝ ነገርኩት።መጠበቁ ስላላስቻለኝ ለመሄድ ተነሳሁ።እናትሽ እንድሄድ አልፈለገችም ነበር።እኔም እንዴት ያለሁበትን ሁኔታ እያወቅሽ አትሂድ ትይኛለሽ በማለት መስማማት አቃተን።በሽማግሌ ምናምን ልታስቀረኝ ሞከረች።ጭራሽ ሶስተኛ ወገን በመግባቱ እንዲያው ሳንስማማ ብድግ ብዬ ወደ እዚህ መጣሁ።" የመሰልቸት ገፅታ ፊቱ ላይ ብልጭ አድርጎ ፈጠን ፈጠን እያለ ማውራቱን ቀጠለ።
"...ከዛ በቃ መጀመሪያም ተጣልተን ስለሄድኩ መደወሉንም ስልክ ማንሳቱንም ተወችው።እኔም በጊዜ ሂደት እየተውኩት እና እየረሳኋት መጣሁ።ከእሙ ጋር ተዋወኩ።ተጋባን።አዲስ ህይወት ጀመርኩ።አደግ ስላልሽልኝ ከአንቺ ጋር ለማውራት ብቻ ነበር ምደውለው።አበቃ እሷም የራሷን ኑሮ ጀመረች እኔም እንደዛው።" ትከሻውን ሰበቀ


"ፐ!! በቃ አደል? ሲጀመር ፍቅር እንዲህ በአንዴ ይፋቃል እንዴ? እንዴት ቻልክበት? እሷ እኮ ከብዷት ነው የቀረው።አንተ አዲስ ህይወት ስትጀምር ነበር እሷ ጭለማዊ ኑሮን የጀመረችው።ብታያት እኮ አታውቃትም።ኑሮ እና ችግር ደቋቁሶ መልኳን ረግጦ ከ'ነበር' መቃብር ስር አውርዶታል።መጀመሪያ የነበረችውን ውብ ሴት ተቀብለህ የወየበ ፊትን አስታቅፈሃት ሄደሃል።አንተ አዲስ ስትለው ለእኛ ምፅዓት ሆኖብናል።እንዴት በአንዴ ይሄ ሁሉ?" ሲቃ ተናነቀኝ።እሱም ዝም አለ።እኔ ግን ቀጠልኩ
"...እናቴ ቆንጆ እና መልካም ሴት ነበረች አንተ ግን ለዚች ሴትዮ ስትል ተውካት አይደል?"
"ኪዳን! ይሄ የኔ ውሳኔ ነው።በእሙ ምክንያት አይደለም።እሷ እዚህ ውስጥ የለችም በራሴ ነው ሁሉን ያረኩት።"


ከዚህ በኋላ ምንም ማለት አልቻልኩም።የምለው ስለሌለ አልነበረም።በችግር የተቆላንባቸውን ጊዜያት አልነገርኩትም።አባትነቱ አምሮኝ በልጅ አፌ ምን ያህል ጊዜያት ለእግዚአብሔር "አባቴን መልስልኝ እባክህ" እንዳልኩት አልነገርኩትም።ባዶ ቤት ያለ ምግብ ቀርተን ስኳር ጠጥተን እንደዋልንም አያውቅም።ሌሎች ልጆች አባትሽስ ሲሉኝ የለም ማለቱ ምን ያህል ያደክም እንደነበርም አላወጋሁትም።እማምዬ ያየችውንም ፈተና አልሰማም።ግን በቃ ዝምምም አልኩ።ያን ማወቁ አይገ:ባውም ነበር ምክንያቱም እሱ አዲስ ህይወት ውስጥ ነውና።ፎቶዎቹን እንዳንጠለጠለ ወደ መኝታ ክፍሉ ገባ።


ያንን ምሽት እያሰብኩ ፀጥ ብዬ ቆይቼ ኖሮ እናቴ ወዝውዛ አባነነችኝ
"ኪዳን? እንቅልፍሽ ከመጣ ነይ ውጪና ተኚ።" በእይኗ እያሰሰችኝ በጣቶቿ እየዳሰሰችኝ ነበር።
"እማ?"
"እእ?"
"አባቴ እኮ አግብቷል።" ስሜቷን ለማንበብ ሞከርኩ።ምንም የለም።
"ያግባኣ መቸም ቆሞ አይቀር።" ፈገግ አለች።ምታዝን ወይ ምትደነግጥ ነበር የመሰለኝ።ለካ መጠበቁ አድክሟት ተስፋ ቆርጣለች።
"ግን እኮ አንቺ ቆመሻል።"
"ኸረ ተኝቻለሁ ሂሂሂ" አቤት ሳቅ በዚህ ፈገግታ ስንቱን አበሰችው፤ስንቱን ሸፈነችው፤ስንቱንስ ሸኘችው።ከቦርሳው ጎን ኪስ ውስጥ ለብቻ ያስቀመጥኳትን ፎቶ አወጥቼ ሰጠኋት ጋደም ካለችበት ቶሎ ቀና ብላ ተቀበለችኝ።


"ኧረረረ አንቺ እንዴት ነው ሚያምሩት።በሰርግ ነበር እንዴ? እእ?" ምን እየሆነች ነው አልኩ።
"አው ግን ያው ደስ ማይል ነበር።ሚዜዎቹ አያምሩ ፣ እንግዶቹ ራሱ ሲደብሩ።ቪዲዮውን ብታይውማ በmakeup የተንደሰደሱ ሚያሳስጠሉ ሰዎች ናቸው የሞሉት።" ሁሉን ነገር አጣጥዬ መንገሬ እኮ ነው።እንዳይሰማት።
"ጭራሽ ትልቅ ሰርግ ነበር እንዴ?"
"አዎ ግን ይደብራል እማ ቢቀር የሚያስብል ነበር።" አልተሳካልኝም።እንደውም ለማጣጣል በሄድኩት ርቀት ሁሉ ምን ያህል ሰፊ ድግስ እንደነበር ነው ሳወራ የነበረው።ረጅም ደቂቃዎችን ፎቶውን ስታይ ቆየች።ፊቷ ላይ ምንም የለም።ያዘነች አትመስልም።ለካ ተስፋ ነበር ስሜት የሚሰጠው።ተስፋ ያጣህበት ነገር ልክ ስርዓት ነጥብ እንደሌለው ድርሰት ነው።መቆሚያው ማያታወቅ ስሜትን የማይጭር።


"እማ..ምነው?"
"ምንም የሆነ ነገር እያሰብኩ ነው።"
"ምን እማ? ደበረሽ እንዴ?ባላሳይሽ ይሻል ነበር አይደል?"
"ኪዳን ምን እያሰብሽ እንደሆነ አውቃለሁ።እኔ በጭራሽ አልተናደድኩምም አላዘንኩምም።መጀመሪያውኑም አውቀው ነበር።ያፈቀረኝን ሰው ፍቅሩ ሲመነምን ማወቅ አልከበደኝም።ምንም ሙጣጭ ፍቅር አሁን በልቤ የለም።አባትሽ ስለሆነ ግን እወደዋለሁ።ትዝታ መልካም ነው።እሱ እንደሄደው ትዝታውንም ይዞብኝ ቢሄድ ኖሮ እንዲህ ባላልኩ ነበር።እኔ ተስፋን በልቤ አላኖርኩም።ያኔም አግብቻለሁ ሲለኝ አምኜው ነበር።ከዛ በፊት ነበር ልቡን ሌላ እንዳጠፋው ያወኩት አሁን ወይም እሱ ሲለኝ አይደለም።...ዋናው ላንቺ መኖሩ ነው።" አለች።
"እና ለምን ታለቅሻለሽ እሺ?"
"ታውቂያለሽ ሰርግ ያስቀናኛል።ቬሎ መልበስ እሻ ነበር።የሰው ሰርግ ራሱ እንባዬን ያስመጣዋል።ነጭ አለመልበሴ ይቆጨኛል።በተለይ ከእሱ ጋር እንዲሆን እመኝ ነበር። እና አሁን ላይ ምኞቴን አብሬ ያለምኩት ሰው እንዲህ ሆኖ ሳየው ቀናሁ።" በአንዲት ዘለላ እንባ ቋጨችው። ስንት አመት ያነባችለትን አንዲት እምባ መዝጊያ ሆነችላት።


✨️-----አበቃ።ይህ ከብዙ የህይወት ቅዳጅ ገፆች አንዱ እንጂ ሙሉው አይደለም።መኖር ግን ይቀጥላል።-----✨️

✍️🏼ቃል

https://t.me/Piece_of_pages
https://t.me/Piece_of_pages