دیگران


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


گاهی دیگران به از ما می‌نویسن. برای شنیدن دیگران.

Related channels  |  Similar channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter


Forward from: متلاطم
اتفاقاتِ بیست روزِ دیگه تا بیست سال دیگه بهم استرس میده


Forward from: کـندو
"چرا راه بریم وقتی میتونیم برقصیم؟"


Forward from: من
He is learning.
(I'm he)


Forward from: زوربای صورتی🎀
سوالات پزشکی با زوربا
اینجا اگر بتونم و بلد باشم سوالات رو جواب میدم، یا حداقل راهنمایی می‌کنم که به چه متخصصی مراجعه کنید.


Forward from: Malalalala
یه بار به مامانم گفت
تو خوشگل ترین ظرفت غذا نمی‌خوری؟
خوشگل ترین لباستو هنوز تا حالا نپوشیدی؟
گرون ترین لباس زیرا رو فقط زیر لباس مجلسیا می‌پوشی؟
اون دفتر خوشگله هنوز داره تو کمدت خاک میخوره؟


تا کی میخوای منتظر یه روز مخصوص/ یه مهمون مخصوص/ یه جشن مخصوص و... بمونی؟
این زندگیِ مخصوص توعه


Forward from: Me just me
معذرت می‌خوام ولی وقتی تو یه رابطه مشکل اساسی‌ای مثل رعایت نکردن حقوق طرفین وسط باشه، شما هرچقدر برین و بیاین، بهم بزنین و اشتی کنید اون قضیه حل نمی‌شه؛ یا تفهیم کنید یا تموم کنید، متشکرم🫶🏼


Forward from: Me just me
امروز رفتم دکتر تا روند بهبود چشمامو چک کنم، اون تابلوی چپ و راستی که همیشه تو چشم پزشکیا هست رو نشستم جلوش و اینجوری بودم که اوکی تا ردیف چهارمم ببینم خوبه و بعد با کمال تعجب متوجه شدم که تا اخرین قطره و تا ریزترین علائم رو دارم می‌بینم، من اونارو با عینکمم درست نمی‌دیدم و باورم نمی‌شد که این دیگه چه اتفاق عجیب و حیرت‌انگیزی بود که درحال رخ دادن بود=))))))


Forward from: Maso Daily
راجب تجربه‌ی بدنمند بچه‌ها خوندم چندتایی و برا خودم جالب بود اینکه تجربه‌هام با یه عده مشابه بود و یه عده‌ام به شکل جالبی تصمیم گرفتن به داشتن این تجربه‌ها‌ و یجورایی آشتی کردن با بدن‌شون.
از تجربه‌های بدن‌مندم بخوام بگم یکی از پررنگ‌ترین هاش لمس کردن و در عین حال زیاد نگاه کردن به پوستمه. یکی دیگش جلو آینه وایسادن و نگاه کردن به خودمه تا جایی که یه سری جزئیاتی رو راجب بدنم می‌دونم که اگه دقت نمی‌کردم نمی‌دیدمشون. من در کل با بدنم در صلحم ولی انکار نمی‌کنم که وقتایی که فعالیت بدنیم کمه یکم با اورثینک اذیت میشم ولی این رو هم خلاف دوست داشتن بدنم نمی‌دونم. اتفاقا در همین راستاست.
فرم قسمتای مختلف بدنم مخصوصا صورتم رو خیلی وقتا نگاه می‌کنم و باهاشون حال می‌کنم.
دیگه اینکه من پوست خشکی دارم یکی از جذابترین تجارب بدن‌مندم وقتایی که قراره بعد حموم از لوشن استفاده کنم و با دقت زیاد حتی به اون موهای کرکی روی پوستم توجه کنم.
بقول یکی از بچه‌ها نوشتن راجب بدنم سخته ولی چرا؟ چرا صحبت کردن از بدن و جزئیاتش خیلی نرمال نیست؟


Forward from: Maso Daily
مشکلات و دغدغه‌ها هم سطح‌بندی ارزشی دارن. می‌دونم که خیلیاشون می‌تونن تحت کنترل ما نباشن ولی دقت کنیم برا اونایی که تحت کنترل خودمونن، دغدغه‌های ارزشمندی تعریف کنیم.


Forward from: .𝑻𝒉𝒆 𝑪𝒐𝒔𝒎𝒊𝒄 𝑩𝒖𝒍𝒍𝒔𝒉𝒊𝒕.
مشکل اکثر کشورهای جهان سوم این است که شعور ملتشان از شعور دولتشان بیشتر است.

- کارل پوپر


Forward from: Zargolak Daily
یعنی یه روز میشه منم اینقدر قشنگ مثل نیکا عاشق باشم؟
نه گریه نمیکنم ، ولی چقدر تو درست عاشقی زن ، تو یه نفری ولی اندازه تموم ستاره های کهکشان مهر داری توو وجودت ، تک تک کلماتت برای بن رو میشه کتیبه عاشقی کرد بر سر در تاریخ معاصر که میگن عشق وجود نداره ولی من میگم هست ، نباید پیداش کنی ،بلکه باید بسازی ، تو عشقتو خیلی خوب ساختی ،تو و بن عشقتونو آجر به آجر رو هم گذاشتین که خونه باشین برا هم و آیا مام اونقدر جسارت داریم بسازیم؟
ته وجودم میگه نیکا تونسته ، یه عنصر زنده ،عینی ،شاهدی مدرکه ،و تو خیلی قشنگ عاشقی زن.


Forward from: فرار از زندان
امروز جمله “ گر تو با بد بد کنی پس فرق چیست “ رو ده بار تکرار کردم و با بد بد نکردم؛ و اِلا دهن دو الی سه نفر از ادمای شهر سرویس بود. کظم غیظ


Forward from: سوفيا
انسان حیوان هست اما ناطق نیست.

اگر ناطق به معنای «اندیشمند» باشد، آدمی در کنار اندیشمندی‌اش به‌طور نظام‌مندی احمق و مجنون است. تاریخ گواه است که دیوانگیِ بشر از خردمندی‌اش پیشی می‌گیرد. این را کسی می‌داند که لغزش آنیِ عقل خویش را بارها به چشم دیده و گاه از عقیلِ عقل امید بریده باشد.

اگر ناطق به معنای سخنگو و سخنور باشد آدمی از قضا افزون بر سخنوری و زبان‌بازی، الکن و گنگ هم هست. این را کسی می‌داند که بسیار کوشیده باشد به محبوبی بفهماند که او را دوست می‌دارد و دست آخر توشه‌ای از خشم و نفرت به او رسیده باشد.

انسان معجونی است از خردمندی و بی‌خردی، آمیزه‌ای از فصاحت و لکنت.

به خویشتن که بنگریم می‌توان سیاهه‌ای درازدامن از کم‌عقلی‌ها و کُندذهنی‌ها و پِت‌پِت‌کردن‌ها و بسته‌زبانی‌ها را ردیف کرد. کنار هم که جمع شویم و انبوه شویم و توده بسازیم، بدافزارها و خوش‌افزارهای نوپدید (emergent) نیز سَر بَر خواهند کرد.

توده نیز مانند فرد حکمت و حماقتِ خود را دارد. فقط حماقت توده‌ها بیشتر به چشم می‌آید و رنگ‌وروی جلوه‌گرانه‌تری دارد. مهم اینکه آنچه توده‌ها پذیرفته‌اند نه لزوماً درست است و نه لزوماً نادرست. گیرم روان‌شناسیِ اجتماعی نشان می‌دهد انسان‌ها میل دارند با توده همسو شوند و پیرو جمع باشند تا فرد نیفتند و انگشت‌نما نشوند.

بر فردفرد آدمیان است که رأی و آیین خود را از سرِ عقل و اندیشه (به کمک عقل جمعی) بپذیرند. خودآیینی (autonomy) یعنی همین.

حکمت و حماقت توده را در نهایت می‌توان به حکمت و حماقت تک‌تک افراد فروکاست. اگر رفتار نابخردانه‌ای از توده بروز کند باید پرسید من در مقام فرد «معصومِ نظاره‌گر» چه سهمی در ایجاد این جنون جمعی داشته‌ام، یا چطور می‌توانستم به جلوگیری از آن کمک کنم. «من» چه نکرده‌ام یا چه باید می‌کردم؟ هرچه باشد، «من» از روی اجبار و اضطرار، یا از سر طبع و اختیار، موجودی اجتماعی است.


Forward from: U & ME
بهتون بگم که پستای این دانشگاه رو دارم از اول چک می‌کنم و می‌بینم که همه‌چی هست، مثل از شیر مرغ تا جون آدمیزاد، یونو؟!

ساینس از دغدغه‌ها و استرس‌های من کم می‌کنه، این تابه‌حال ساده‌ترین چیز و شاید بهترین چیز برای من بوده. =)


Forward from: Arizona.
بهش گفتم: «فکر نکن چون خودمو می‌بوسم همه چی حل شده که در اشتباهی.
من از دوران مدرسه قیافه‌ همه بچه‌های مدرسه برام خوشگل بود غیر از خودم.»
چرا؟ چون مهم‌ترین آدم زندگیم بهم می‌گفت تو انقدر زشتی که فقط باید بجنگی به یه جایی برسی تا آدم‌ها بهت اهمیت بدن.

گفتم آرزو از بچگی گاهی برای خودش مادری می‌کرده ولی هیچوقت اینجوری نبوده که آرزو هر روز بتونه به خودش عشق بده. روزای تاریک ۱۷-۱۶ سالگی که با ابروهای پر پشت عکسشو می‌ذاشت پروفایلش و کلی تجربه‌ی مزخرف داشت رو کسی ندید. آرزو جرات نداشت در مورد این چیزا بلند بلند فکر کنه تا تو حالا بشنویش.
تو فقط داری بخشی از یه مسیر پر فراز و نشیب رو می‌بینی. هیچوقت ظاهر زندگی هیچ خری رو‌ نبین و با خودت فکر کن خب این بلد بوده و من بلد نیستم.

هممون درگیر همون معضل مشترکیم. مهم اینه که می‌خوایم تصمیم بگیریم بمونیم تو همون فاضلاب افکار تحمیلی یا اینکه دست همدیگه رو می‌گیریم و تغییرش می‌دیم؟

من فقط نمی‌خوام تو اون فاضلاب بمونم.
انقدر خودمو هل می‌دم عکسمو بدون فیلتر بذارم پروفایلم، انقدر خودمو می‌بوسم و نوازش می‌کنم، انقدر کارهای خارج از محدوده‌ی ظاهراً امنم انجام می‌دم تا به خودم یاد بدم هر کسشری خانواده و جامعه به خوردش داده لزوماً «حقیقت» نیست.

تا حداقلی ترین نتیجه این باشه که بتونم به بدنم یاد بدم انقدر وقتی تو یه جمع قرار می‌گیره انقدر نلرزه، سرد نشه و خودشو دست کم نگیره.


Forward from: Red Zone
بعضی وقتا دست خودتو بگیر ببر بیرون.
برو پارک قدم بزن، به اطرافت خوب نگاه کن، دقیق به صداها گوش بده، دراز بکش رو چمن‌ها و لمسشون کن، نفس عمیق بکش و طبیعت رو ببوی.
می‌بینی چگونه زیستن تو، چقدر به scale زندگیت بستگی داره.


Forward from: من کیستم؟
فکر کنم تا اطلاع ثانوی، باید بیخیال اینستاگرام بشم. هر جا میرم یه تحلیل از رونالدو و حاشیه‌اش هست. خسته شدیم. زود بازی کنید برید. لطفاً.


Forward from: آیس لَته
تجربه بدن‌مند یه تجربه خیلی مهمه که تو فرهنگ ما سرکوب شده و سعی میکنن هر چه بیشتر تورو با بدنت بیگانه کنن.


Forward from: آبیِ بی‌کران.
سعی کردم صحبت‌های نیکا گوش کنم.
خودم رو ببینم، با تمام جزئیاتی که دارم، برجستگی‌ها و فرو رفتگی‌ها چین و چروک های تنم، جوش‌هایی که تیکه تیکه بدنم رو سرخ کردن و یا حتی موهایی که همه‌جا هستن.
خودم رو لمس کردم، نوازش کردم، کاری که شاید توی این 17 سال زندگی انجامش ندادم.
اصولا آدمی نیستم که برقصم، خیلی کم پیش می‌آد مگه وقت‌هایی که خوشحالم و تنهام و حوصله‌م سر رفته اون موقع‌ست که سعی می‌کنم با موسیقی، با اینکه بلد نیستم برقصم.
آره خیلی عجیبه من بلد نیستم برقصم و همیشه دوری می‌کنم از رقصیدن خصوصا رقصیدن توی یک جمع، حس می‌کنم همه در حال آنالیز کردن و عیب یابی کردن از من هستن، یا ممکنه حتی به حرکات مضحک من بخندن.
برای همین فقط وقت‌هایی توی یک جمع می‌رقصم که مطمئن باشم نگاهی رو‌ی من نیست.
البته من حتی وقتی خودم رو حین رقصیدن توی آینه می‌بینم خودم رو آنالیز می‌کنم و همش از خودم ایراد می‌گیرم و این باعث می‌شه که دلم نخواد حتی در خلوت خودم برقصم‌.
با همه‌ی این‌ها خواستم که به گفته‌های نیکا گوش کرده باشم، موسیقی گذاشتم و سعی کردم به نوت‌هاش گوش بسپبارم و خودم رو رها در اختیار نوت‌های موسیقی بگذارم.
چشم‌هام رو بستم و سعی کردم با تمرکز روی پاها و دست‌هام برقصم، رقص که نمی‌شه اسمش رو گذاشت ولی با بسته بودن چشم‌هام سعی کردم خودم رو با نوت‌های موسیقی هماهنگ کنم.
وقتی که موسیقی تموم شد و من چشم‌هام رو باز کردم قلبم به تپش افتاده بود.
و یه شادی عجیبی توی من رخ داده بود.
و این موضوع برای من درعین عجیب بودن مهم شد یجورایی.


Forward from: همسر رئیس ناسا
درواقع فضای مجازی ایرانی طوریه که شما می‌تونی رو یه مورد بی‌اهمیت و پیش پا افتاده مانور بدی و بشی پدر/مادر معنوی اون موضوع و درحد مدالای مایکل فلپس باهاش پز بدی.

20 last posts shown.

749

subscribers
Channel statistics