" تا واژه شدم ✨"


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


من هیچ شدم در آستانه‌ی واژه‌ها

https://t.me/HarfinoBot?start=6368402d41d44dc

Related channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter


امیدوارم یک روز نه چندان دور سایه این تاریکی ها از سر افغانستان و ایران و کل خوارمیانه کنار بره و بتونیم همگی باهم و در کنار هم بنویسیم و بخونیم و عشق بورزیم

به امیدِ آزادی


Forward from: آبـــے؛
بذر بدی‌ها را با داس برکنیم و شرابِ تلخِ حادثه را با جامِ “رضایت” سرکشیم.
این گریزِ مداومِ روح از قرار، و این عصیانِ دائمِ جان، نشان از تسلیم نیست؛
بلکه فریادِ حق‌طلبیِ نهفته‌ای است که در اعماقِ هستی‌مان طنین می‌اندازد.
تنها با کاشتنِ دانهٔ حوصله است که می‌توانیم دیوار به دیوارِ این زندانِ تقدیر، باغی از امید بنا کنیم؛
زیرا حیات، پیوسته از ما می‌خواهد که در قلبِ هر طوفان، قطب‌نمایِ استقامت را در دست گیریم،
و بدانیم که عالی‌ترین تسلیم، همان مقاومتِ در سکوت است.
#هستی


Forward from: 'سَـبــا '
از خاکِ زخم، باغی برپا کنیم
چشم‌هایمان را به روشنای سحر بسپاریم
و دل‌هایمان را به آواز پرندگان
بگذاریم نسیم، اندوه را از شانه‌هایمان بروبَد
و باران، بر ریشه‌های فرسوده‌مان رحمتی تازه
بریزد.
شاید انسان بودن، همین باشد
که در میانه‌ی هزار فروبستگی،
هنوز راهی به سوی نور بجوییم.

-سین‌شین


Forward from: تأمّلات شبانه بر تأثّرات روزانه
ضجه‌های آدمی تمامی ندارند، چون عصیان‌ها بخشی از زندگی ما را تشکیل می‌دهند. در این میان تنها کاری که از ما برمی‌آید، این‌ است: تا می‌توانیم تخمِ صبوری بکاریم، بذر بدی‌ها را با داس برکنیم و به انتظار محصول بنشینیم.
آن‌چه را آسمان سیراب کند، زمان مقاوم می‌سازد، و آن‌چه را آسمان رها کند، زمین در آغوش می‌کشد. چشم از ابرها برندار، قطراتی که می‌آید را بشمار و تصویر خودت را در انعکاس هر ذره ببین تا به زمین برسد. تا می‌توانی خودت را جمع‌تر کن تا باران زمینت را بیشتر آبیاری کند. در جای درست ایستادن رمز موفقیت است، که باران پرنعمت خودت را خیس می‌کند و سرما می‌دهد اما زمینت را بارور می‌کند و محصول می‌آورد.
عصیان باید از زمین شروع شود و رو به سوی بالا داشته باشد. این‌گونه دانه‌ها رشد می‌کنند. سرکشی‌های افقی، کرم را لابلای خاک سرگردان می‌کند. سرت را بالا بگیر، اول باید سر از خاک بیرون آوری، هوای آزادی به تنت بخورد تا رشد کنی و محصول دهی.
اما حواست باشد هوای آزادی، هوایی‌ات نکند و ریشه‌هایت را سست. باید شاخه‌هایت را آسمانی کنی و با برگ‌ها ابرها را لمس کنی نه ریشه‌ها. زندگی بادهای خزان‌ریز و سیل‌های بنیادکن در پیش دارد، خودت حساب بهار و تابستان عمرت را داشته باش تا باران پاییز و بوران زمستان غافلگیر نشوی.


Forward from: چار؛
ضجه‌های آدمی تمامی ندارند،
چون عصیان‌ها بخشی از زندگی ما را تشکیل می‌دهند.
در این میان تنها کاری که از ما برمی‌آید،
این است که تا می‌توانیم تخمِ صبوری بکاریم،
بذر بدی‌ها را با داس برکنیم،
و این کارها ممکن است جواب ندهد.

آخر هیچ‌کس نمی‌داند خدای این عالم دنبال چه چیز می‌باشد.
من که فکر می‌کنم زجر کشیدن ما برای او لذت‌بخش باشد.
آخر مگر می‌شود تو کسی را دوست داشته باشی و این‌همه به او رنج بدهی و بگویی «همه‌ی این‌ها برای توست تا رشد کنی»؟
اینگونه دوست‌داشتن‌ها، از نظر من، حداقل در انسان‌ها نشان‌دهنده‌ی ذهن مریضی است که از مهربانی بویی نبرده.

از این‌ها که بگذریم، من فکر می‌کنم مشکل انسان در همین‌جاست که می‌خواهد همیشه مقابله‌ای با زجر و درد داشته باشد،
و همین باعث درد و رنج بیشتر می‌شود.
اصلاً این خوب و بد مگر چیزی جز ساخته‌ی انسان برای بقاست؟

من فکر می‌کنم آدمی همیشه در عذاب است و کاری هم نمی‌توان کرد.
و خب اگر چنین است،
من انتخاب می‌کنم زجر را به جان بکشم،
اما اجازه ندهم مرا در هم بشکند.

انتخاب می‌کنم از دل همین تاریکی، خودم را بسازم.
اگر محکوم به رنج بودن تقدیر ماست،
من می‌خواهم رنج را تصاحب کنم،
و آن را به چکش تبدیل کنم برای کوبیدن دنیایی که با من سرِ جنگ دارد.

#متنامه


Forward from: آن‌سوی نبودن
و در دل خود، کینه‌ها را پیش از آن‌که ریشه بزنند، خاموش کنیم.
آدمی اگرچه پر از درد است، اما هنوز می‌تواند انتخاب کند؛
می‌تواند با زخم‌هایش زندگی بیاموزد،
نه آنکه در آن‌ها گم شود.

باید یاد بگیریم در اوج تلخی هم،
دست از انسان بودن نکشیم.
درد را بفهمیم، نه اینکه آن را به دیگری تحمیل کنیم.
فرو نریزیم، مگر بی‌صدا و در خلوت خودمان،
که جهان این روزها تماشاگری بی‌رحم است.

صبوری کنیم، حتی وقتی هیچ چیز سر جای خودش نیست.
حتی وقتی باورمان نمی‌کنند، نمی‌بینند، نمی‌فهمند...
که این دنیا، برای دل‌های لطیف ساخته نشده،
اما هنوز می‌شود با دل لطیف زیست،
بدون آن‌که شبیه سنگ شد.


مرسی از کسایی که توی این چالش شرکت کردن
الان نوشته های دوستان رو می‌ذارم


سلام عزیزان ...
من دوست شقایقم(مدیر این چنل)
متاسفانه اینترنت توی افغانستان قطع شده و شقایق فعلا به چنلش دسترسی نداره.


Forward from: درختِ‌نِوشته‌هآم؛
این پیام رو فوروارد کنید براتون فولدر بزارم
تو چنل اسپانسر جوین باشید.🦩




Forward from: چار؛
هر بار بین مردم می‌روم
هنگام بازگشت
کمتر انسانم.



#درمان_شوپنهاور
#اروین_دیالوم


Forward from: " تا واژه شدم ✨"
در خاورمیانه، قرار نبود جوانی تا تهِ خواسته‌هایش برسد. اینجا، ویرانه‌ای بیش نیست؛ برای من و میلیون‌ها جوانی که استعدادهای‌شان را سیاست سرکوب کرد. نمی‌دانم تا کی این نزاع ادامه خواهد داشت. هرچه شود یا نشود، کماکان عمر ما در این ستیزه به فرجام خواهد رسید. گمان نمی‌برم روزی را ببینم که سیاست‌مداران، انسان را رعایت کنند. آخر، سهم همه یک کفن خواهد شد؛ ولی حماقت‌شان برای قدرت، بر چشمان‌شان پرده‌ای عظیم انداخته است.

#شقایق‌_سرینا


خانه را مرتب کرده‌ام، حالا تنها چیزی‌که بهم ریخته‌است منم.


Video is unavailable for watching
Show in Telegram


Forward from: 🎄انـعکاس‌روح‌هُـنر؛
'https://t.me/addlist/3e_CSoNrSLw2YzY0' rel='nofollow'>پاییز شده و یه لیست کامل از قشنگترین چنلای
پاییزی داریم اینجا، اد کن تلگرامت پاییزی شه
🧸🧸


Video is unavailable for watching
Show in Telegram


بچه‌های که اینو پرایوت فور زدین ناشناس لینک بفرستید✨🫶


#چالش
سلام نویسنده‌های خوش‌قلم
اگر مایلید این پیام را در چنل‌هایتان شریک بسازید و این متن را کامل کنید.
من هم اینجا بفرستم بشنویم و شنیده شویم.✨🫶



ضجه‌های آدمی تمامی ندارند
چون عصیان‌ها بخشی از زندگی ما را تشکیل می‌دهند.
در این میان تنها کاری که از ما برمی‌آید،
این‌ است: تا می‌توانیم تخمِ صبوری بکاریم
بذر بدی‌ها را با داس برکنیم و....


هنوز با شنیدن چنین صداها،
نور امید در دل دختران می‌تابد.
مصاحبه لیمه‌جان دختر موفق و پرتلاش کشور ما


راوی _ قسمت ششم (آخر)
مصاحبه با لیمه حمیدی
میزبان برنامه: ریتا سوری

گفت‌وگویی با دختر نویسنده‌ی هنرمند و خلاق
______
رادیو سار صدای واژه‌هاست

t.me/saar_radio

20 last posts shown.

742

subscribers
Channel statistics